inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 63297):

Weefsel

Nu, op afstand en de volgende dag,
overdenk ik dat alles zo anders is
dan wanneer we bij elkaar zijn
Dan kan ik niet denken, alleen maar zijn.

Terwijl we bij de halte stonden,
keek ik naar het hotel,
de straat Juriaan Kok,
waarin de tram verdween.
De Haringkade, die nu verbouwd,
Seinpost, daar liep ik vroeger tegenop
om naar de film te gaan, ook dat weg,
maar de doorkijkjes zijn gebleven,
sommige gevels dezelfde,
de oeroude kastanjebomen.

Opeens zie ik je nu door het raam van lijn negen,
jij staat daar en ziet ons zitten,
eerder dan wij jou.
hoe jij daarna aan kwam fietsen.
Dan, met ons drieën,
in een andere samenstelling
vraag ik me af hoe ik je weg kan geven,
zoals jij mij.
Terwijl jij niet van mij en ik niet van jou
Ik zal doen dan alsof
het een soort leerprogramma is,
om nooit meer jaloers
nooit elkaars bezit,
om door elkaar gehutseld,
om ieder te eren,
elkaar alles te gunnen, lief te hebben
om nooit meer zo'n kleverige plakkende
claimende, pleisterband met elkaar te hebben
die pijn doet wanneer je hem verwijdert.
Nee om alles aan elkaar te breien,
te naaien, te weven
tot één groot ingenieus weefsel.

Schrijver: Ralameimaar, 4 feb. 2017


Geplaatst in de categorie: liefde

3,2 met 5 stemmen 177



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:kerima ellouise
Datum: 7 feb. 2017
Bericht:de drie L'en....Live, Love and Learn...graag gelezen

Naam:Marije Hendrikx
Datum: 5 feb. 2017
Bericht:Mooi gedicht in herkenbaar geestelijk en geografisch landschap, .


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)