4766 resultaten.
Bloeiende frivolen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
950 en je flashbackt door mijn leven
en de dagen groeien én de jaren,
en wat waren
wij heerlijk medeplichtig
aan alles wat nooit mocht, waarbij ik zocht
naar die ene waarheid en ik werd
een zolderdichter met schildersverdriet
maar het vuur en het verlangen blijven.
ze zijn springlevend, ze sterven niet.…
Bevrijdingsdag Concert 2018
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 en steeds weer opnieuw gedenken
hou de vrijheid vast
zwarte foto's
van het verleden dat zich tussen
ons denken schuift
met een bede om de vrede
het licht knippert de
muziek waait zacht golvend over
de gracht
het koningspaar lacht
dat zich weerkaatst in de weerspiegeling
van het volk
gedeeld in vreedzame ogenblikken
licht en vuur…
Gevoelsgrens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 Een woord wat niet
bevriest, warmer dan
mijn bloed, zoek ik,
wie het vindt mag het
roepen en alle pagina’s
beslaat van verzen,
wat ik lees is lopend vuur
verliefdheid zó heet, dat het
de dood ontdooit en waar
mensen gaan, de haat
verbleekt, tot er zinnen
vallen, als bladeren
gestorven zijn in beide
handen, verbleekt maar…
Het geluid zong
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
748 het geluid zong
stilte weg
vulde lucht met een
aangename sensatie
golfde in een zachte
hypnotiserende frequentie
bespeelde het brein
met een rustgevend refrein
het ontwaakte
in lang rustende
altruïstische lagen
van de bezielde natuur
dit was het uur
na eonen verwachting
waarin gods vuur de
schepping ging warmen
met de geboorte…
Rode draad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
486 waar vuur
ooit verbond in
pulserende warmte
kromp het
contact tot een
dunne rode draad
waarin info en data
inhoudsloos passeerden
in een lege straat
oud nieuws
versnelde de totale
staat van ontbinding
totale verwaarlozing
van update en reset
hadden internet platgelegd
alleen de buren
konden met wachtwoorden
nog even binnen…
¡No pasarán!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 1990: bezoedeld
werd ons heilige land
door een half miljoen ongelovigen
om de buren een lesje te leren
2001: we wassen ons
met het bloed van vijftien
martelaren in het hemelse vuur
hoog boven hun stad
2019: het mag nooit, nooit
meer gebeuren, vreemde soldaten
in ons land, alleen hun wapens
willen we – hier is het geld
Opnieuw luidt…
SHAME ON US
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
516 als een gezwel door de geschiedenis
zal het verworden en
blijven roepen om wraak
kinderen en kleinkinderen
zij zullen opgroeien met de
erfenis van ontelbare doden
tegen volkeren van Judassen
staan zij in geschokt ongeloof als
in de steek gelaten wezen
sla je verraderlijke ogen neer
voel het vuur van schande op
je wangen en wend je…
Herrie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
577 Simpelig gekwetter
kwam u maar uit vogelbekjes
waarvan de helft reeds verdween,
die horen kunnen,
of zien, door mistig vuur,
flarden essentie blinden
en binden aan verloren
of gewonnen waan.…
Dambala
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Kom, Dambala, kom
teken je spoor in het zand
ik wil je lezen
tussen de heuvels waarop wij wonen
kom, eet de eieren, Papa, kom
de blauwe en de bruine
Wij zijn groen van het wier
uit de diepzee, wij zijn rood
van het bloed dat vloeit
de witte mensen gaan niet
naar de zwarte hemel
en er is geen hel
Er is alleen het vuur
en de aarde…
NEDERLANDS INDIË
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
612 De tropen en het vuur nog in zijn zaad
Werd ik warmbloedig ernstig kind verwekt
Met onderhuids, werd later pas ontdekt
De trauma´s van een Hollandse soldaat
Het Vaderland was nauwelijks bevrijd
Toen hij, net terug van werk in Duits gebied
Zijn teerbeminden wederom verliet
Om mee te doen aan een verloren strijd
Mijn vader was een jonge…
Diploma-zwemmen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Het water altijd warm en gastvrij
Haar lijf licht en glooiend
dansend
als op een Weense wals
Maar nu is ver en diep het bad
De randen hard en scherp
als hij staat met witte beentjes
op Springblok 2
Haar kind zo moedig en vol vuur
trekt de voorgeschreven banen
Eén voor één klauwt hij ze weg
Zijn nog zieke adem breekbaar
Het water…
We zijn met zovelen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
539 weten
en er zijn er die vergeten
er zijn er die vragen
en er zijn er die geven
Er zijn er die de weg niet weten
en de taal niet spreken
er zijn er die lijden
en wachten op betere tijden
Er zijn er die met 2 maten meten
en van meerdere wallen eten
er zijn er die hun kop in het zand steken
en hun afkomst vergeten
Er zijn er die met vuur…
Het evenwicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 het vlees van de oorlogszuchtige mens
is op zoek naar wat hem aanzien kan geven
hij bladert door
oude rommel en puin
om het in het heden
als tegenwicht te laten herleven
kanonnen vuur aan wakkeren
hij hekelt
de vredelievende daden
door zijn voorgangers verricht
de berijders van donkere paarden
staan te trappelen om stoom af…
Ovariumpaleis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
594 Weer eeuwenoude wonden openrijten
Door het gebrek aan tederheid bij lust
Het is vaak aan onwetendheid te wijten
Veel mannen zijn zich er niet bewust
Hoe vuur in de sacrale chakra blust
´t Ovariumpaleis wordt dichtgesmeten
Weer eeuwenoude wonden openrijten…
Jouw stilte
netgedicht
5.0 met 141 stemmen
468 structuren en
waarheden orakelen
ongevraagd de wegen
voor vandaag naar de
doolhof van morgen
alleen jij mijn muze
bent standvastig gebleven
geen rots in de branding
maar vol enthousiasme
en vuur voor het leven
dat niet doorlopend
ontspoort maar weer
keurig op tijd rijdt
zoals het na eeuwen
ook na corona weer hoort
laat je lach…
alles gaat voorbij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
567 een vrouw prevelt magische mantra’s
in de schaduw bij de heg van prikkeldraad
een zwaluw scheert over vuren
om angstgeesten te verdrijven
lost dan weer op in het wolkendek
moeizaam weeft de tijd zijn web
een mus knaagt aan aangekoekt leed
zuchtjes lucht persen zich door de heg
heimwee is iets anders dan het was
een landschap…
Kosmisch Raadsel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 Mijn Hoger Zelf, Geweten meer dan heilig Ik heb je leren kennen in mijn jeugd
Door rituelen zo vertrouwd en veilig
Een bodem voor menslievendheid en deugd
Ooit werd je God genoemd en ook wel Vader
En daar waar rook is, is nu eenmaal vuur
Indien ik je bestaan als volgt benader
Dan ben je toch een teken aan de muur
Er was een tijd waarin…
Een roos-berg-maan-kind-klok-muis-storm-haiku
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
266 zwetend lopen
Later bezwijken
De maan verschuilt zich
Zwarte wolken wegen zwaar
De wolven zwijgen
Het kind is van slag
De ouders zijn van ijzer
Tranen zijn van glas
De doffe kerkklok
Het kruipen van de wijzers
Uren bloeden dood
Muis voelt een kilte
Uil berekent zijn kansen
In het zomerbos
Een storm in het hoofd
Water op het vuur…
25 aanzetten voor een wiegelied
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
414 meer
Het blauw van de hemel
De zachte zomeravond
De verwarde zinnen
Het vogelgesprek
De toon van verdriet
Het ijs van de dood
De stem van mijn liefste
De wolken van zink
Het verborgen verlangen
De schreeuw naar de overkant
Het lege antwoord
De kleuren van kalksteen
De weg naar het gevecht
Het omkijken
De letters in het zand
Het vuur…
De vier seizoenen; winter
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
712 Haardblokken vatten vuur
soloconcerten zijn alleen
stervende woorden
vallen stil, uitgedund
veel te kil.
Ondergesneeuwde verwachtingen
einde van tunnels
zijn nog niet in zicht
krakende ijslagen breken
stapvoets de winter wil uittreden
pijnscheuten willen genezen
niet langer willen rouwen
levens ontvouwen…
Bootsy Bring it on
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
740 nooit eerder zo bewust van mijn nonverbaal
staar ik via de spiegel naar je complexie
die reflecteert in een roes van Chagall en Smirnoff
Jij houdt ook van muziek
je zet Bootsy Collins op
Golflengten waarop ik zweef
als een dronken love-piñata in een hangmat
In plaats van me uit je kamer te meppen
en mij te laten barsten in een dieprode gloed…
Alleen met jou
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.969 Je haren in de wind zijn als
Golven op een rustige zee
Deinend op de zachte zilte wind
In perfecte harmonie
Je ogen in het donker zijn als
Kaarsen, brandend tussen 1000 rozen
Een prachtige rode gloed
Verwarmt mijn hele lijf
Je lichaam naast het mijne
Een pas geplante boom
Waarvan de bladeren
Nog ontluiken moeten
Jouw woorden vormen…
" Handdoek in de ring ? "
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 Onthult de schaamte in het licht van overmorgen
te lopen in een rechtvaardig zwaard, wat aftekent
in de gloed van de naderende dageraad?
Kleurt zich op de grens van baardtooi
het schaamrood op gelaat en kaken, voor
diegenen die krampachtig hun bezit bewaken?…
femme fatale
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
821 Ovaal gezicht, omlijst met ravenzwarte haren
Groene kijkers maken het geheel compleet
Door velen wordt dit als mysterieus ervaren
Een reis waarvan men het einde nooit weet
Uitdagend gaat ze het avontuur tegemoet
Niet bang voor dat wat komen gaat
In haar ogen die ondoordringbare gloed
Je weet bij haar nooit wat je te wachten staat
Mooi, dat…
Ontmoeting in het donker
poëzie
3.6 met 19 stemmen
6.562 Vaag, geheimzinnig en groots
gaat de avond over in nacht -
alle grens en gloed wordt gedoofd
en het donker regent als as.…
LIEFSTE
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.620 die zelfs het eeuwige overstraalt
met de gloed van duizenden sterren,
die in onbestuurde val de wereld verlichten,
waar jij en ik
van werkelijkheid tot droom
naast elkaar verblijven in de ruimte van de tijd
waar de klokwijzers de maatstaf zijn van verderleven
in gegronde harmonie en oorspronkelijkheid
jij en ik
tot
ik en jij…
december bloez
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
611 of van jongelui
die in overmoed
tegen de pui,
verlicht door een gloed,
de oude geesten verjagen
van de vergane dagen.…
Nederige herfst,
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.085 Om strakjes weer te ontwaken,
in lente zonnestralen gloed,
nieuw leven zal zich ontluiken,
nieuwe keuzes met volle moed.
(De herfst, periode van bezinning
tijd om dingen los te laten,
ware nostalgie van de herfstsfeer.)
illustratie : Bert Waber…
Zwartewater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 De felle gloed bij het vertrekken van de dag
na stralend in mijn hoofd.
In een blinkend meanderend spoor
trekt ze door dit groene landschap
Levensbron, en schependrager
getemd door rotsige oevers
begroeid met wilg en vlier.…
de gedachte
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.138 Geen dageraad zal blijde uw blinde ruit berijzen;
geen zonne die, van vrede-wijdende' avond-gloed,
de moede wingerd om uw drempel blij door-bloedt;
en zelfs geen vriend staakt aan uw open deur zijn reize...
- De hele dag is rein waar gíj zijn wentlen doopt.…