inloggen

Alle inzendingen over ouders

859 resultaten.

Sorteren op:

lijn 5

netgedicht
1,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 58
dieselrook was nog zwart zondagen leken allemaal op vijf uur ‘s middags nooit meer mag ik mee aan haar hand, met de bus naar niemendal…
Iniduo 3 dec. 2021Lees meer…

De Witte School

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 111
Een drone zou het, het best, het mooist vastleggen De tientallen ouders die hun kinderen opvangen, halen Op de kruising Hazenstraat Elandstraat, Amsterdam-Jordaan Met fietsen vooral bakfietsen komen ze van 4 kanten aan Moeders en vaders zijn in aantal bijna fifty, fifty Onderling wordt er gegroet met hau, hoi of dag De Montessori-zelfontwikkelingsschool…

En dan stopt het

gedicht
2,8 met 46 stemmen aantal keer bekeken 21.781
De afgelopen dagen denk ik meer en meer aan het eiland van mijn moeder en het huis van haar vader, het had blauwe buitenmuren en geen deuren, zoals de meeste huizen aan de baai. De zee, het blauwe huis op het strand, de boom in de keuken die men uit bijgeloof niet had willen omkappen, er was zelfs een gat gemaakt in het dak - alles komt…

Moederke alleen

poëzie
3,8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.399
Wie zal er ons kindeke douwen, En doet het zijn moederke niet? Wie zal er zijn dekentjes vouwen Dat 't schaars door een holleke ziet Kleine, kleine, Moederke alleen, Douw-douw-douwderideine; Kleine, kleine Moederke alleen Kan van uw wiegske niet scheên! Wie zal naar ons kindeke kijken, Die bleuzende, stoute kapoen? Wie zal er zijn hemdekes…

Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder,

gedicht
3,3 met 63 stemmen aantal keer bekeken 21.709
Is het vandaag of gistren, vraagt mijn moeder, bladstil, gewichtloos drijvend op haar witte bed. Altijd vandaag, zeg ik. Ze glimlacht vaag en zegt: zijn we in Roden of Den Haag ? Wat later: kindje ik word veel te oud. Ik troost haar, dierbare sneeuwwitte astronaut zo ver al van de aarde weggedreven, zo moedig uitgestapt en in de ruimte…

Voor mijn kindje

poëzie
4,0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.206
Kindeke, bloeiend in 't zonnelicht, Lachend en kraaiend met je olijk gezicht, Knippend met oogjes en grijpend met handjes, Knikkend het hoofdje boven de kantjes, Boven de licht-blauwe, zijdene bandjes Van je wit, gebold japonnetje, Kindje, lachend in het zonnetje! Kindje, spartelend met je beentjes, Marmer-rozig en zo kleentjes, 0 wat trek…

missing link

netgedicht
2,7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 88
al tel je nog zo vaak je kinderen eentje mis je keer op keer altijd en alweer al roep je nog zo vaak de namen van je kroost eentje hoort je nooit al houd je nog zo vaak de kleintjes stevig onder je veren dat ene ukje zal zich verweren al zet je nog zo vaak je nakomelingen op je schoot dat ene jonkie valt naast de boot…
J.Bakx24 aug. 2021Lees meer…

Hoera, Het Is Een Jongen!

snelsonnet
2,8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 172
Nee, Famke wil geen roze en geen blauw, Haar baby’tje behoort tot de neutralen, Het kind mag later het geslacht bepalen, En maakt dan zelf de keuze: man of vrouw. Straks wordt zijn penis er eerst afgedraaid, En als hij groot is er weer aangenaaid.…

Assepoester

netgedicht
3,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 73
Het kan maar op één manier gebeurd zijn en bij één iemand. Een moeder met twee kinderen en één man. Het was zijn idee om naar het strand te gaan. de kinderkeeltjes juichten. Mama zocht de emmers en schepjes, de reservebroekjes, de zonnecrème en hoedjes, terwijl manlief toeterde voor de deur. Snel haalde zij nog haar teenslippers van onder…

zee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 29
toen ik voor de eerste keer de zee zag werd ik stil zo ontzagwekkend was het ik moest meteen de hand van mijn moeder voelen mijn vader lachte een beetje maar hij deed maar alsof en hij pakte mijn hand toch ook netjes beet ik denk dat hij zelf ook wel onder de indruk was toen liepen we naar de vloedlijn wij drieën toen ik die kledder blauw snot…

De moeder

gedicht
2,5 met 50 stemmen aantal keer bekeken 18.770
Al jaren dood gaat zij nog elke dag een heel eind om in mij. Ik zie haar na het scheren elke morgen voor me, en sta een voetstap in haar schaduw stil. Haar lach tast mij in oog en mondhoek aan, breekt uit zijn glazen kooi de kamer in en zwijgt wat aldoor was verzwegen: dat ze begraven lag onder de duim van een man, in een gat waar een bouwvallige…

Moeder

poëzie
3,9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.058
Moeder, ik zou mijn hoofd van zorgen zwaar nog eenmaal in uw handen willen leggen, terwijl uw stem m'een oud verhaal ging zeggen, waarvan ik de heugenis nog bewaar. Ik weet een avond, 't is al menig jaar geleden, zoete rook van meidoornheggen, die bloeiend bogen langs de smalle weggen, maakte mijn moede leden loom en zwaar. Gij zat voor…

Vader de Man

hartenkreet
5,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 86
Moeder de Vrouw is een begrip. Vader de man bestaat nog niet. Vader die Vriend is wèl. Vrouwen die ook moeders zijn, zijn trouw aan hun kinderen, die ze verzorgen willen. Vaders die mannen zijn, maken veel te veel zaad, een lang leven lang, dat ze lief verdelen. Soms winnen wij mannen de kost. Graag willen we verwekkers zijn. Dat is…

De werkster

gedicht
2,6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.269
Moeder, aanrecht en dweil zoals zij door de kamers dwaalt van het belommerd huis de gang doorkruist en mompelend de ramen aait. Zij spreekt de kasten dierbaar aan of zij hun sleutel goed bewaren en van elke lade het geheim dat zij ooit dierbaar samen waren. Zij boent haar angst voor slechte tijden met het bergkristal en zilver…

Het tederhartige kind

poëzie
4,1 met 46 stemmen aantal keer bekeken 10.336
Zou ik niet mijn moeder eren, Ach, wat doet ze niet voor mij? Wat mij nut is, mag ik leren; Ben ik vrolijk, zij is blij. Ben ik ziek, ik hoor haar klagen; En wanneer zij bij mij zit Met het oog omhoog geslagen, Dan geloof ik, dat zij bidt. Ja, dan bidt zij, dat ik spoedig Mag bevrijd zijn van mijn smart; Word ik beter, hoe blijmoedig…

OP DE SCHOUDERS VAN GIGANTEN

netgedicht
5,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 31
ik zoomde in op Google Maps terug naar de roots, het dorp waar ik geboren was vrouwen in zomerjurk op glimmend nieuwe fietsen ("dat was in mijn tijd wel anders!") kerngezonde benen in een eeuwig zomers landschap ik haalde hen met mijn cursor in tot ze plotseling verdwenen waren een algoritme had de gezichten geblurd (zelfs van een hondje)…

[ Mama wenst geluk ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 24
Mama wenst geluk voor mij, tot haar ongeluk – werk ik niet goed mee.…
Zywa12 jun. 2021Lees meer…

DE DAHLIA'S

netgedicht
5,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 60
Het klopt toch dat ze zich hier overdadig ontvouwden onder jouw zorgzame handen vanaf hun eerste knop jij hun rijping volgde met waren het liefdevolle ogen? en ik menigmaal op dat pad aan de zijkant ... nog voor mijn lippen woorden konden vormen 'niet hier spelen' riep jij alleen maar als een getalenteerde bloemist gaf je voedsel en…

Ik wilde dit voor uw leven

poëzie
3,2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.523
Voor mijn kinderen Ik wilde dit voor uw leven geven, Dat blad en boom en struik uw vrienden zijn, En wolkenspel en blanke maneschijn. Ik wilde dit zoet weten u toebrengen, In lucht en zee en aardrijks diepe schacht, Woont een geheim, dat op uw komen wacht. Ik wilde dit licht schenken aan uw ogen, Waar gij ook wacht of aarzelende staat,…

De stiefmoeder

gedicht
2,8 met 31 stemmen aantal keer bekeken 20.717
Kleed je uit. Buig je hoofd. Kijk me aan als ik je met een natte dweil in het gezicht sla. Je denkt dat je een prinses bent een prins zal je komen halen maar alle prinsen op paarden die jou komen halen zullen zijn als ik. ---------------------------------------------------------- uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…

[ Ze kennen elkaar ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 38
Ze kennen elkaar toch? Al heel wat jaren toch? Mama en papa?…
Zywa16 apr. 2021Lees meer…

verwachtingsvol

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 50
in de lijn van verwachting vervagen oude contouren nu nieuw beginnend leven in de moederschoot groeit de hoop leeft naast angst in de onzichtbare littekens uit eerder ervaren verlies van vroeger groeiend loot de eerste zachte schopjes wakkeren stil vertrouwen dat het verlangen herwint een moeder te mogen zijn dan baart de vermoeidheid…

achter uitgang

netgedicht
4,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 53
het is mistig geworden de wereld een cirkel waarin jij rondjes loopt je voeten liegen je slaat de damp weg klampt je vast aan water zoekt naar iets onzichtbaars ogen van glas de spiegels gebroken dan hang je aan de zon wil de nevel optrekken handen van was armen te kort je valt uiteen en ik lijm wat en ja, je bent er nog en ja…
Tsila13 feb. 2021Lees meer…

muur

netgedicht
4,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 36
ik heb hem gevonden pa de muur om tegenaan te lopen je had gelijk maar vergeef me het verlangen was te groot de illusie te realistisch ik besefte niet waarom je deed wat je deed zei wat je zei nam je pijn niet waar alleen je woorden die ik bespotte want het waren oude frasen belegen zegswijzen die me kwetsten en afstootten ik ontstak…

[ We wedijverden ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 38
We wedijverden vaak over onze vaders – wie de ergste was.…
Zywa 4 feb. 2021Lees meer…

Ben er!

netgedicht
5,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 41
Achterlaten, zodat vooruit Gaat het kind, bij de bushalte Op weg naar school, het openbaar Vervoer ontloop ik; dan het werk Dat maar niet wachten kan. Ben er! Droog, het verlossende bericht. Het stiekem toch blijven stilstaan Voelt als schuld aan het voorbijgaan, Want op uitzwaaien rust taboe, Omkijken verklaart schaamte; Het afscheid onzichtbaar…

Streepjesbehang

netgedicht
2,0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 85
In schaduwen op de muur herken ik vervlogen gezichten. Zij veranderen steeds, elke keer als ik mijn ogen wil oprichten. Hoe langer ik kijk, hoe meer zij lijken te bewegen. Levend geworden zijn zij, in een stuwende herinnering aaneengeregen. Muren en gordijnen draaien, niets blijft onbewogen. Een bekende stem hoor ik zeggen: “Niet lezen in…
Iniduo27 dec. 2020Lees meer…

Recreatie

gedicht
3,1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 14.079
Twee keer per jaar reden wij naar het kerkhof, op het 4e graf, 3e rij links van de ingang mocht ik bloemen zetten in een groene zinken vaas terwijl mijn vader knielde op een bankje waar hij eerst zijn zakdoek overheen had gelegd de wandeling tussen de graven duurde vaak meer dan een uur, mijn vader bracht bezoeken aan oude kennissen en besprak…

Ik heb met eerbied

poëzie
3,3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.750
Ik heb met eerbied het portret van Vader uit de lijst genomen, waar zoveel stof was ingekomen, en toen weer in de lijst gezet.…

ODE AAN M'N MOEDER

netgedicht
3,5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 113
geloof me moeder ik heb van je gehouden jij was in alle opzichten een grootse sterke vrouw een van hen die eigenlijk de wereld baarde jij leerde ons van alles de werkelijke waarde leerde ons te vechten hoe we onze ruggen moesten rechten hopelijk zijn we naar jou gaan aarden jij was een toevluchtsoord wat misschien te weinig in dank…
Meer laden...