24 resultaten.
Autonomie
snelsonnet
3.9 met 56 stemmen
3.142 De vrouw is trots op haar verworvenheden:
Van baas-in-eigen-buik dankzij de pil
tot man-blijf-van-mijn-lijf als zij niet wil
en 't recht om zich naar eigen smaak te kleden.
Laat niemand dus de vrouw haar recht bestrijden
om pal voor school een kleuter dood te rijden.…
autonomie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
731 om autonomie niet meer gevraagd,
men kan naar wens zichzelf leven
weliswaar nog liefdevol omgeven
en door herinneringen geschraagd.
leven met níeuw leven
dat zo dierbaar en zo welkom is
compenseert immers het gemis
van hen die achterbleven.…
Door de ogen van Descartes
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
416 Best moeilijk
om zijn geest te laten rusten
deze vader van het rationalisme
zijn vondst de methodische twijfel
een steunpilaar
voor de autonomie
van de menselijke rede
hij maakt mijn denken actief
als hij zegt twijfel aan alles
totdat je iets overhoudt
waaraan je nooit twijfelen kan
pas dan wordt duidelijk
dat jouw denken waarheid is…
Handelingsonbekwaam
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
568 Op dertienjarige leeftijd schreef ik
Gepassioneerde brieven aan de rechtbank waarin ik met klem verzocht
Om een verklaring van handelingsbekwaamheid
Tranen op het papier, een pen vol vuur
Nooit werden ze verstuurd,
Moe gestreden.
Een glimlach van meewarigheid
Als ik denk aan mijn jonge ik. Zij dacht
Dat het de rede was die de wereld regeerde…
Halfdode eik
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
380 De weg voor dikke ikken
geplaveid
Door ruttiaanse antiwoke
praktijken
Gaat in de naam der vrijheid
over lijken
Een one trick pony die niet
om wil kijken
Eenmanspartij die nergens
voor wil wijken
Uitholling overdwars - weg omgeleid
Wie heeft het over normen
zonder waarden
Wie spreken niet van hen
maar over ons
Krijgt wat gegroeid…
Oma's biecht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 Van de dokter
mag ik geen wolkentoetje
dan leef ik minder lang
Vastberaden legde ze
haar grijsbenige hand
op de stapel bontgekleurde
wolkentoetjes in haar winkelwagen
Een opstandige glans
In haar bleekblauw
broze oogopslag
Mijn broer is ook al zo
zo goed als dood
Ze maakte
een missie
van haar ongehoorzaamheid…
Het laboratorium van de zin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
107 Wij staan op de rand van de afgrond
en in plaats van te vallen,
tekenen wij een brug in de lucht.
Niet God schiep de betekenis,
wij hieuwen hem zelf uit de harde rotsen
van een zwijgend universum.
Er is geen blauwdruk vooraf,
geen kosmische hand die ons opvangt.
De hemel is een leeg canvas
dat angst aanjaagt tot het glanst.
Kijk hoe wij…
Morgen begint nu
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
314 Het vlees vertraagt, de uren wegen zwaarder,
elke beweging is een moeizame winst.
Ik heb de grens van de jaren leren groeten;
het lichaam schikt zich in zijn eigen herfst.
Maar de ochtend duldt geen lijdzaam wachten.
Met stramme vingers breek ik de stilte open:
ik roep een denker aan, schrijf een transcriptie,
en dwing het wit van de pagina…
gevoel
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.911 een zachte rilling
volgt
verlos mijn gevoel
van het
glanzende in jouw
sprookjeswereld
ik word belogen
en
zie constant emotie
winnen van verstand
-jouw streling
zacht bedreven hand
geef mij autonomie
-zelfbeschikking-
-rustige gemoedstoestand
kies of laat mij los
gevoel dominant
-alsjeblieft!.. laat mij los .…
Eenzaam verbonden
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
2.182 Eenzaamheid omhelst ons "samen",
samen, autonomie ten spijt...…
ENGEL EN AVONTURIER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
731 haar, gaf haar feed-back
Samen straks onder wolkendek
Totaal het mens zijn ondervindend
Lukte vast beter met zijn tweeën
Ze raakten elkaar kwijt helaas
Zij werd voor eeuwen onderdrukt
En hij bevoer de wereldzeeën
Kreeg macht, was iedereen de baas
Herneem wat aan je werd ontrukt
Sprak toen Gods Stem, zijn energie
Geeft jou als vrouw autonomie…
Illusie?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
704 zin benoemt en wat een
gedachte uitdrukt en wat
verder reikt dan de
blauwdruk van het leven,
en wat zich uitspreekt in
een streven, in vermomming
tussen zin of regel kruipt,
sluipt door het luie oog van
het bestaan om met tomeloos
geduld weer op te staan,
zichzelf ten allen tijde
overleeft als het dat wil,
streeft naar autonomie…
geknot leven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
669 genoodzaakt terug te reizen kwam de tijd
in hoog tempo los: vlak landschap, luchtige lente
oevers met zacht walsend riet
geknotte wilgen als stille getuigen
gebalde vuisten, scheve boosheid in
strenge slagorde langs rustig water
takken slordig vergaard en gestapeld
afgesneden van de ouderlijke stam
om eigenzinnig in bloei te komen
tot ontelbare…
recht-door-zee-procedé
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
104 één is tot niks in staat
nooit zal hij anderen zien doen
horen zwijgen in een vacuüm van geluid
de hand leggen op de geëigende buikspieren
boven de distributie uit banden smeden
op de hete markt der anonieme tegenstemmen
anders dan punten in een grafiek ervaren
twee wil zeker kunnen vliegen
om vervaarlijk te jagen
op onderliggende straten…
Een eigen tijdpad
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
370 de werking een
eigen tijdpad in
de toekomst
heeft gelegd voor
de geschiedenis
van het nieuwe
menselijk ervaren
wij leven samen
met anderen en alle
zaken om ons heen
in een grotere
interactie dan wij
ooit hebben geweten
zo ook zijn onze
patronen in de
maatschappij al
generaties ingeslepen
nooit hebben wij
onze wereld enige
autonomie…
't Rode- of inmiddels allang Sowjetleger ontspoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 faam
strijdlust
moet nu vechten voor
de machtswellust
van man die de weg kwijt is
schietend en bomgooiend
slaan Oekraïners
op de vlucht naar 't Westen
armen open, huilend hart
III
inmiddels heeft
't Rode Leger naam en faam ver-
loren
Marioepol met grond
gelijk gemaakt
't Oekraïens leger strijdend voor
onafhankelijkheid
autonomie…
Het gouden uur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
546 Dat duister weer haar weg heeft gevonden in
de natuur waar ze zich kronkelt tussen vrijheid en autonomie
Verbonden tussen hemel en aarde, het ongezien en ongehoord verschijnsel
dooft langzaamaan uit tot wanneer een nieuwe nacht tevoorschijn zal komen; je ster nabij.…
de grens van haar zedelijkheid; als Aphrodite
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
640 als Aphrodite reisde door de Klassieke tijd
in de strijdwagen fier met de regenboogvlag
lachend gedragen door de zussenverenigingen
wilde haar vader, Zeus, daar niks meer van weten
de Archaïsche periode was voorgoed voorbij en vergeten
ook toen waren ‘t de typische oude mannen
die niet inzagen dat zij niks te zeggen hadden
over pijlen die…
Het ontembare zelf
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
325 binnen zitten lichamen
die ooit bergen beklommen
kinderen droegen
minnaars vasthielden in de nacht
nu worden ze verplaatst
met zachte stemmen
voorzichtig
efficiënt
menselijk, zegt men
maar autonomie sterft zelden luid
ze lost op
in kleine overgaven,
een keuze die te veel tijd kost
een antwoord dat iemand anders alvast geeft,
een blik…
Onafhankelijkheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
234 Om met deur en lekkere man
binnen te komen vallen:
ik houd er wel van
een heilig huisje om te knallen,
al laat mijn buitenkant niets zien
wat niet binnen de veilige kaders
van ‘een welopgevoed meisje’ past;
jullie zullen verrast zijn,
als ik de onderkant van mijn tong
zou showen,
-of walgen,
dat hangt van je voorkeuren af.
Het…
Eerder afbouwen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
207 We willen lichter lopen,
minder dragen
dan de richtlijn ons voorschrijft.
In de spreekkamer
tikt de tijd anders
dan in een lichaam
dat verlangt naar vrijheid.
Onderzoekers verzamelen verhalen,
cijfers, jaren -
Wunderink die hoop vond
na zeven winters,
Chen die waarschuwde
dat te vroeg loslaten
kan breken
wat nog niet geheeld is.…
Diep in mij
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
456 Op welke wijze momenten in vrijheid en autonomie
worden gedeeld zodat geest en lichaam worden gezuiverd van
alle lagen drukte die ze hebben ingeademd en opgenomen afgelopen periode
Dingen van nieuwe aard nemen de ruimte over en staan niet meer voor een gesloten deur.…
Op een mooie zomerdag
hartenkreet
2.3 met 11 stemmen
562 Dat al vroeg in de morgen allerlei blauwe
puzzelstukjes in autonomie en verbondenheid beginnen
samen te smelten in een ontwakende hemel waar ook zon zich weer
van haar beste kant laat zien en vogels van diverse pluimage de luchtlagen strijken.…
Uit de fuik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
228 Lang geleden,
toen schermen nog op bureaus stonden
en niet in onze handen trilden,
werd ik voor gek verklaard
omdat ik dacht
dat iemand meekeek
in mijn brieven van licht.
“Paranoïde,” zeiden ze,
en schreven het op,
met zorgvuldige pennenstreken
in een dossier dat niet van mij was.
Maar nu,
nu noemt men het ‘computervredebreuk’,
‘datadeling…