Alle inzendingen over Heling

gedragen door een adem die niet van deze wereld leek een vlinder als vloeibaar zonnegoud haar vleugels trilden als gebed elke aanraking smolt oude schaduwen laat los wat je niet meer dient open je voor wat geboren wil worden minuten lang werd ik aarde en tempel tegelijk wortel en bloem adem en ziel voelde de zachte ritmes van heling…

Als wij mensen stil worden op deze aarde en met deze aarde zal ik kennen wat me beweegt, om mee te voelen met de stille, eenzame mens. Ik wil weten wat men overdacht in het stilste moment der afvragen en vertwijfelen: 'was ik geliefd?' Was ik een goed mens voldeed ik aan iedere wens; zo ja, zo neen, wat deed ik nou werkelijk met mijn leven…

kun je een gebroken woord spalken een splint aandragen voor verzachting van de pijn het gebrokene tijdelijk verbinden fixeren in onbeweeglijke nietsdoenerij voel je dan na heling de plek van de oude breuk de stekende pijn waar je koud van wordt?…

kun je een gebroken woord spalken een splint aanbrengen voor het verzachten van de pijn het gebrokene tijdelijk verbinden fixeren in onbeweeglijke nietsdoenerij voel je na de heling de plek van de breuk van een gebroken woord de stekende pijn waar je nog altijd koud van wordt?…

Japanse vondst van lang geleden Wanneer serviezen barsten kregen Beschouwde men dat als een zegen Opdat ze jaren nog voldeden Werd er gelijmd met goud, de reden? Ze werden kunst, massa ontstegen Japanse vondst van lang geleden Wanneer serviezen barsten kregen Een metafoor in huidig heden Hoe platina mijn kronkelwegen Op die manier aaneengeregen…

We hadden het over het-in-leven-zijn Dat ik dat ieder jaar moest melden Hij mailde me terug Dat 'k me gelukkig niet ter plekke tonen hoefde Onmiddellijk kreeg ik zin hem te vragen er samen heen te gaan Te wandelen aan de kades, waar ik woonde tonen, de Salève die we beklommen in de middagpauze, de Mont Blanc aan de horizon in de late zon,…

er ligt een tegenworp op straat zieltogend en niemand die iets opraapt er is aanwezigheid van opspraak bij allen die op spitsroeden lopen er bleek een ontmoeting geregeld bij leven dat valt of staat met tastbare vullingsgraad die we wederkerig zonder naschrift ontleden in menselijke maat om te helen wat als evenknie ondeelbaar…

Lang gerekte velden. Met schaapjes en rivieren. Een prachtige wereld. Maar het kan me niet plezieren. Overal behuizing. straten overal. zoals de wereld nu is. En hoe het blijven zal. En elders in het heden. Vliegen mensen heen en weer. Overal uitlaatgassen. Zure regen daalt er neer. Maar 's avonds in mijn dromen. Als iedereen slaapt…

Weven van letters naar indringende woorden vol vurig elan De ziel beroeren voor de heling van pijnen zo lang ik het kan.…

Een beeld van een gekruisigde vereren keiharde godsdienst even later De verrijzenis van Jezus celebreren zalvende heling het kan verkeren…

had ik geld ik gaf er van; ter heling van zout doorspoelde wonden, hoewel ze ongeneeslijk zijn; verliest men nooit de tel bij 't lot en haar onnoemlijk tragische speling hoe meer je hebt, hoe meer je 't dan ook mist? heeft Woods zich bijvoorbeeld van golf vergist?…

Op een kleine schotel ligt het dunne schijfje meloen langzaam te vergaan het verdroogde oranje is vol schimmels ziekelijk groen vermengt zich met bultjes gebroken wit het helpgrage vergrootglas toont hier woedende strijd én bloeiend liefdesleven van de nietigste wezens na denken en zoeken kan uit het bedorven vruchtvlees een nieuw…

hetgeen jij in mijn rug stak, lieve broer is al even geleden operatief verwijderd de wond is geheeld of toch, zo nu en dan bekruipen helse pijnen mij vanuit plekken waarvan ik het bestaan niet wist de zoektocht naar heling begon op de dag dat woorden overbodig leken…

Brussel heeft nog niet gereageerd, hoorde ik en een geheimzinnig lachje maakte me tot vriend van mezelf tot vriend van mezelf mijn lippen die vlezig zijn zo hun weg hebben gemaakt onschuld uitdrijvend als Bosnisch bloed in beken velen zijn, maar weinigen fragmenten hopen nog op heling en hereniging broeders wisselen verder chromosomen…

toon de littekens toon de sporen van de breuk laat de wonden zien verbind de barsten bedek de wonden met goud herstel de schoonheid littekens van lood heel ze met goud of zilver heling van de breuk sporen van wonden dragen bij aan de schoonheid verzoenen is mooi met wat kapot is de kunst van repareren van al wat stuk is…

sjamanen verbinden zich reizen terug in de tijd gerafelde broeders wachten op heling van hun leed verdronken zusters wenen men noemde hen ooit heksen handlangers van het kwaad verdroegen hun wijsheid niet elk van de vier winden hoort hun zuchtende roep kom werkers van het licht breng hun zielen tot rust…

als jij mij de hand geeft voel ik de sterke arm hoe krachten samen gaan in fysieke omstrengeling geesten zich samensmeltend richten op hetgeen waar zij voor zwichten zo kunnen wij power genereren om ook het nieuwste uit te proberen met een stilzwijgend ja de wegen te gaan die heling beloven zegen komt van boven maar…

Ik heb een tijd in Amsterdam gewerkt Maar ben nu met de noorderzon verdwenen Met medeneming van een doos vol stenen, Waar niemand trouwens iets van heeft gemerkt. Alleen ben ik nu voor mijn diamanten Hier op het worldwide web op zoek naar klanten.…

Met heel mijn hart Maak ik een nieuwe start Ik heel mijn hart Ben niet meer verward Bevrijd me van verdriet en pijn Mag nu voor altijd mezelf zijn Koester mijn lieve kleine ik Ook al ben ik nog wat dik Ik vergeef Ben blij dat ik leef Een ontvankelijk hart altijd Bevrijd me van gevoelens van spijt Laat schuldgevoelens en schaamte los Geef…

de tijd moet nog vloeien langs ontelbare korrels nog wringen langs doorwrochte grond zich ontknopen en weer verwarren in doorploegde aarde, gewassen met traanvocht van stervende ogen, duizend doden lang de tijd moet nog kantelen in de vlietende beek zich nog blussen in het gelede landschap zich ontdoen van rauwe bochten en scherpe smart vooraleer…

mijn wandeling met de ongeziene voerde mij naar een stilteplek een verenkleed van oude pijn bedekte mij als grauwe as er was een kabbelend ven omringd met kaal struweel ik liep het koude water in verliet het naakt en schoon een aarzelende zonnestraal droogde mij behoedzaam ik kleedde mij met zacht groen mos dat hart en lijf beschermt…

vond om 't leven zelf te haten, die beedlaars tegenkwam langs gore straten en hun niet gaf hun luttel dagelijks brood; Voor hem is reuk van rotte blaren zoet, en d'avondwind een vriendelijke streling, als 't laatste licht in sombre lucht verbloedt; want hij, die al wat troost brengt heeft gemist, wordt in dit uur zo liefderijk een heling…

de wind waait, zwaait fluistert wat in mijn oor tonen smelten samen tot een gerieflijke trilling roezemoezen in koor takken wiegelen als magische silhouetten ongedwongen vier ik het dynamisch jaargetij ga bloemetjes buiten zetten de wind waait, zwaait wat koel en zacht geruis als een streling, heling een element van vertrouwen bij…

luchten verwaaien onverdroten zeeën reiken verder dan het oog het vasteland blijft onverbroken als baken onder de hemelboog haar aderen zijn nooit versperd het landschap is een open geest dan uitbundig, dan weer introvert maar nooit van zichzelf verweesd het onthechte lichaam vraagt om koelte of warmte, of wellicht beide heling schuilt…

je kent alle scenario's gedachten dwarrelen op de wind van zinnen en opnieuw beginnen dat is geweest hij was geen beest maar zeer gevoelig in de eerste streling pakte jou van binnen was liefdevol in het ontginnen van ontluikend nooit gevoeld alles goed bedoeld het heftig vuur sloeg over en de nablus was een eerste heling maar…

ik zie je komen, ’s avonds als zoete vruchten vallen in een hongerende schoot wil je dan blijven dansend op golven van gunst en dood stil hoor ‘k je letters schrijven met inkt vanuit mijn hart als boodschap in mijn oor ’t voelt als heling van wonden welke het duister heeft geslagen - zonder jou verlies ik alle banden aan het herinneren…

Isis, Osiris Na lange tijd gevonden Helende magie We helen elkaar Zoals de goden deden Wat stuk was, wordt heel Donker wordt weer licht Tranen kristalliseren Puur goud alchemie Veilig en vertrouwd Magnetisch en verwarmend Zon die de Maan kust Maanlicht, Zonneschijn Onoverwonnen krachten Jij, mij, wij, samen…

Ik vier mijn verlangens op het tempelbed: niets doen, kijken en ruiken wat de priester beschrijft zo is het mij vooraf verteld Een oefening mij te ontspannen in een grot in het wild van de bergen Zijn woorden zalven mijn zenuwen en knopen ze los uit het binnenste van mijn buik, ze spoelen mij af met warme aandacht, herstellen mijn spieren…

Verdwalen in stilte er zijn bomen er is wind niemand die iets vindt Niemandsland Daar vind ik stem geluid van binnenuit luisteren alleen maar luisteren…

Als heling betekent dat ik blijf zoeken, dan ben ik nog altijd onderweg.…