Alle inzendingen over Pier Paolo Pasolini

Pier Paolo Pasolini, de misdaad op hem is nog lang niet verwaaid en ze hebben zijn ziel niet kunnen breken, die aanhangers van Mussolini.…

(voor Pier Paolo Pasolini) Als een ware Adonis wandelde je door de straten van het antieke Rome, je registreerde als een filmcamera, verliefde paartjes op oeroude stenen passeerde je met een gulle glimlach, je knip-oogde naar slanke jongemannen nabij het Colosseum en bij een warme pizza en enkele frisse glazen wijn glimlachte je vanwege de…

Een impressionist Ik zeg wat ik denk Ik zeg wat ik voel Jouw geslacht in haar mond Haar tong die draait rond En jij kan niet weerstaan Keer op keer op keer Zie ik het allemaal weer Eén moment van genot Voor jou, maar wat voor mij? Jouw pik in haar strot Het beeld maakt me kapot Wat zal het zijn Een kwestie van tijd? Je raakt me…

Luca en Paolo arriveerden. Het schuim stond de dieren op de bek en flanken. Ze waren afgepeigerd en stonden te trillen op hun benen. Kort wisselden Paolo en Juliano enkele woorden. Het gezicht van Paolo was vertrokken in een grimas van woede en verdriet. Na Luca bedankt te hebben gaf Juliano zijn hond een kort commando waarop het beest vertrok.…

Hun huisnaambord op nummer vier zegt: hier woont ma- en ook pa-pier.…

Gebouwd door Zwolsman en zijn EMS Failliet en voor 1 gulden opgekocht Je stond er met een meisje op de tocht En dat werd meestal ook al geen succes Beneden de betonrot en het wier Het wandelhoofd is dicht, dood als een pier.…

Geschreven bij het gelijknamige boek van Paolo Giordano…

Ik lig hier, niet aan de beademing Er staat een beetje wind ik krijg te weinig lucht om te praten, geen energie Mijn lichaam is in de weer om het virus uit te schakelen Ik heb nergens fut voor niet eens zin in nootjes of bonbons, slapen wil ik wel En uitgerust wakker worden In bed naast jou. Ik draaf door Ik ga pas slapen wanneer jij…

Als jij een traan was, zou ik nooit meer durven huilen....bang om je te verliezen…

wandelen over het Lago van d’Iseo een Italiaans water-wonder op drijvende vlonders van het vasteland over water lopen naar Monte Isola en Isola di San Paolo twee eilandjes in het meer nooit eerder wandelden mensen over water naar isole Christo en Jeanne-Claude: zij geloofden ze fiksten het!…

in de plensregen is ‘n jong merelvrouwtje op zoek naar pieren…

Omhandig behelst hij haar hele ziel, haar hele lichaam Ze strijkt door zijn ravenzwarte haren en laat haar tong de vrije lik Hij riposteert met een stevig beetnemen van haar appelvormige borstjes Ademhaling en gevoel osmotisch kosmotisch chaotisch Hij beroert haar rug streelt de dijen spreidt haar benen dringt alzo binnen…

wurmend door aarde doorluchten dikke pieren grondig en diepgaand…

[Haiku] avondschemering zeven meeuwen op de pier onheilspellend wit…

Voorjaarsochtend vroeg stille regen op het wad een man steekt pieren.…

"het zit me tot hier" zei de kip zonder kop, "ik ben zo dood als een pier" en nam nog een slok.…

onthoudt goed mijn kinders zegt ma pier: na regen geen zonneschijn…

de bomen van het bos zijn gerangschikt op het toneel met even hoge parkbomen op het gespannen doek geschilderd met gedempte kleuren. het bos reikt met weinig diepte in de maar niet voltooide schemer waarin een kluwen honden achter twee herten heen en weer rent met een sierlijke gang te rank om echt te blaffen onderdeel van het niet beweegbaar…

Ik slenter somber zonder inspiratie op de pier de zo vaak helende zee werkt niet mee, een man met ‘n gezicht als ‘n donderwolk passeert, alsof ik mezelf tegen kom en schiet in de lach in mijn hoofd klinkt het lied ‘Stormy Weather’ ik draai me om, de pier is leeg er is niemand heilig vuur brandt weer als ik huiswaarts keer…

Ik was jong, ik ging grootse schoonheid ervaren op handen van succes, nu loop ik op wolken van elektrisch licht glitter en bewondering mijn pensioen te vieren in de hemel der feesten ster onder de sterren lachend mooie mensen parels, botultox en gel in halfgrijs haar, onvermoeibaar op de maat van het koper niemand hoeft naar de…

Van drie kilometer strand van Hoek van Holland mocht vanwege hevige trek in geulen en gleuven niet worden af gezwommen Nu weer wel wij mannetjes werden met drommen na heet in pannetjes te hebben liggen steuven tot in het diepste der diepten verwacht Meteen liep het bij Pier Zuid met fluiten de spuigaten uit…

In het laatste donker voor de dageraad zwerf ik na het feest door de stad mijn vertrouwde stad De lucht is helder ik heb geen idee wat ik zou willen De rivier glijdt voorbij Lege kaden, geen verkeer stilte om de monumenten en alles netjes aangeveegd In de museumpaleizen wonen naakte mensen van marmer en verf De prinsessen zitten…

Door de week passeer ik 's avonds ramen van mensen die van niets weten: het paar dat al tien dagen kust en overal wachtenden Nergens vind ik de grootse schoonheid waarvoor ik wil leven Ik loop rond om mijn weemoed te delen, herinneringen aan mijn plannen en de jouwe We amuseren ons met gespeelde zelfgenoegzaamheid en wijden ons aan het…

Ik was jong, ik ging grootse schoonheid ervaren op handen van succes, en nu loop ik op wolken van elektrisch licht glitter en bewondering mijn pensioen te vieren in de hemel der feesten ster onder de sterren de lachend mooie mensen hun parels, botultox en gel in halfgrijs haar, onvermoeibaar op de maat van het koper Niemand hoeft…

'Zo dood als een pier' zegt men doorgaans, maar machteloos. Een pier is niet dood te krijgen. Het kwade maakt de wormen dood. En de mens doet wat hij wil. Vroeg of laat wordt dat de deal... Daarom kijkt hij graag naar horror, viert-ie carnaval en halloween, moet-ie wel een masker op: oorlog vindt hij niet verkeerd.…

ik las een gedicht hier zo dood als een pier en zo is het maar net oo www waarom heeft u mij verlaten schaapjes blaten en komen niet over de brug doet u mij maar een hartenkreet…

Beschaamd wend ik mij af Van deze plek De taal is straf Afwijzing in drek Pierlala dood als een pier Ego grimlacht, Vertrekt geen spier Ik vertrek in de nacht.…

Een beeld Een boek Gedachten Vragen Een band Fusten bier Levenslied en Blues Pijlen Met as die Herinnering Dragen De pier Aflopend In gedachten Verzonken---…

Pier scheidde midden uit het schaken En zei, hij was het spelen zat. Maar 't was de minste van twee zaken: Hij was het spelen moe, én mat. [15 december 1647]…

Dikke Pier, de ex-agent, zat te wrikken op zijn stoel en aan zijn knevel. “Wat is er gaande Pier jon?”, wou de coiffeur weten.…