Alle inzendingen over Van Morrison

Of andersom daar hoor je wel eens wat over en dan moet ik altijd denken aan Van Morrison die zingt How can you know somebody else if it takes more than a lifetime just to get to know yourself hoe hij dat weet - more than a lifetime - is me een raadsel maar lekker klinkt het wel.…

Bij het graf van Jim Morrison op Père Lachaise stond een norse bewaker de boel in de gaten te houden. Hij had nog net niet een zweep in zijn klauw om de late fans te kastijden. Ik verbaasde me om dit wrange tafereel en ik snelde snel verder naar de andere, beroemde graven.…

maan met een duistere kant erg aangenaam omdat zonder het donker er ook geen licht is ach is het gewoon een grap je leven afvragen en nieuwschierig blijven niet gaan zeiken over iemand z`n fouten hoe bedoel je geen inspiratie maar wees gerust, het is de laatste geschreven bij the servered garden ``the friends banquet`` van Jim Morrison…

Bij het graf van Jim Morrison staat een bewaker, die te overdreven gedrag in de kiem smoort. Ik sjok verder en eindelijk bereik ik mijn grootste doel, het graf van Oscar Wilde, versierd door een waardig monument in de vorm van een sfinx. Het is het enige siergraf, wat ik omarm en dierbaar kus.…

Ik zit hier in een kamer. Vier donkere steeds dichterbij komende muren. Writersblock is waar ik last van heb. Staren naar mij pen voor uren en uren. Ik neem een slok whisky en voel mijn lichaam trillen. Neem nog een slok... Ik zou dit niet meer moeten willen. Steeds verder zak ik weg, weg in de eenzaamheid. Ik neem een bad en voel dat…

Stel je zelf bloot aan je diepste angst; En daarna heeft angst geen macht meer; En de angst voor vrijheid slinkt en verdwijnt; Je bent vrij.…

Jim ik stapte in bij Port d'Orléans Alles was anders ik was ouder geworden met jouw woorden onder m'n schouders verbergen nog steeds vleugels in wording Le père Lachaise een zonnige dag tot de volgende regen valt Lieve Jimmi rust zacht…

een rimpelend maïsveld op een stille onbewolkte dag de zachte stilte de herinnering zakt weg uit de man zijn gezicht een masker ogen twee putten zonder glans die de gloed van het vuur niet weerkaatsen als iets wat dood is gaat leven gaat het pijn doen de waarheid wiegt als een vogelverschrikker…

Weet ze wel hoe zwaar hij weegt De fakkel die hij draagt, hoe die Hem tegelijk verheft, zwaarte Lichtvoetig maakt? Zij zorgt ervoor dat het niet dooft Het vuur dat wordt verspreidt, hij met Zich meetorst als hij reist, hem door Het stormen leidt Zij lijkt gemaakt van sterrenstof Zo helder is haar licht, samen Met haar wil hij terug, zoekt…

We zijn een venster in de tijd, met herinneringen als glas. Vandaag sta ik voor ons raam. Ik zie Blagdon Hill weer terug. Ik zie het land van Avalon. Onze tuin geurt naar bloemen. Ik zie je rode appels plukken. Verdrietig was ons afscheid. De laatste kus. Gelukkig bleef ons venster, dat tijdloos open staat.…

Tim Vanhamel kan maar niet genoeg krijgen van seks, Mick Jagger niet van Angie en Jim morrison bejubelt het vrouwelijk schoon uit L.A. M'n favoriete zanger blijft Tom Barman, zanikend over koetjes en kalfjes, erwijl hij een sigaret opsteekt en een lijntje doet.…

U…

De reis is onrustig maar het schip is een prachtig schip al zijn er geen scheepskabouters om de vege boel te redden, nee alleen dwazen aan boord die vrijheidsliederen zingen en toosten op verre stranden Ach, we verliezen koers Het magnetische veld wordt zwakker en de noordpool schuift weg Havens blijven ongelezen Zeepokken grijpen…

De reis is onrustig, maar het schip is geweldig een prachtig schip Helaas zonder scheepskabouters om de vege boel te redden, nee er zijn alleen dwazen aan boord die vrijheidsliederen zingen en toosten op verre stranden Ach, we verliezen koers Het magnetische veld wordt zwakker en de noordpool schuift weg Havens blijven ongelezen…

Ze rijdt in een porsche, maar vindt dat te min Ze wil een mercedes god, geef haar haar zin Ze zeurt om een benz, maar dat gaat er niet in Ze zingt voor haar fans, arme Janis Joplin Ze werkt dag en nacht, maar het zit haar niet mee Ze wil voor ze dertig is een huis aan zee Ze zingt tot ze paars ziet, alleen al 't idee…

Niets is, dat niet goddelijk is.…

Een dichter zei: de mens is zotter dan de dieren, en hij bewijst het ook op velerlei manieren.…

wakker worden is geen probleem, Als je pen voldoende nat is en het schilderij zichzelf schetst. Slapen gaan is geen probleem, Als je voldaan terug kan keren en wederom een oorlog hebt gewonnen Alleen daar tussenin, Lui-, of verliefdheid? Kies maar, en ik ontken het.…

Het woord alsof draait om haar as alsof de of niet weet wat ze weegt als ze wikt kent de klei geen schijnende bomen boetseren handen dan alsof…

Zeg ben jij niet de vrouw van man van kind van zus of broer van die of die vertel eens wie ben je wie buiten elke andere categorie dat opgelegde rollenpatroon doet pijn want er is niemand die je echt kent als jij jezelf niet kunt zijn…

Schoonheid ademt grootsheid En smeekt mijn blik weg Van velden leeg en wijd Totdat ik in amen kijk De stilte spant zich als een boog Een zucht snijdt als zonde Door deze holle monoloog Een trein, een dag, een wonder…

Langs het puntdraad van mijn verleden staar jij zwijgend. Kalmte daalt neer, als ochtenddauw in mijn tuin. Vingers glijden over gerijpt groen, vormen druppels van smaragd, smelten - in een gulden straal, blijven hangen tussen regels van een stil verhaal. De echo van een kauw splijt elke herinnering. In mijn spiegelbeeld zie ik…

Nerveuze vegen over een doorleefd schort. De geur van kruidnagel; Kruitdampen stijgen op uit rode kool. Haar gedachte krult, terwijl mijn lichaam deinst. Mijn ogen prikken. 'k lust geen rode kool. Stil jij! Smakalak étan!…

zie ik mijn grond — Droogte heeft bezit genomen. De lucht paars. Kruid buigt,
 het hoofd omlaag. Trillingen passeren de tijd, als verloren gewaanden. Rimpels zinderen in het stof. Spiegel, muze:
 Smijt wijsheid voor uw voeten. Vertrap de logica -
 Onzin zal u voeden. Ruggengraat klampt zich - nonchalant gebogen,
 om onwrikbare…

De nacht staat. In de rij, rug aan rug gebogen. Zandkorrels trillen, schreeuwen het uit waar hitte golft. Smeulende droomresten; gekromde spijkers gloeien na in de schachten van mijn dag. Langs de loopgraaf plant ik mijn stok, de doorweekte sloop, geknoopt. Met rechte rug til ik mijn hoofd. Overgave bouwt op de kracht van…

Tussen te veel dood en te weinig leven. Verstild wachtend om te worden opgetild. Een zwart-wit drama vergeeld door de tand des tijds. Als kruimels weggeveegd voorbij de pagina’s van een beduimeld schoolboek. Scroll scroll scroll die boot. Drifting down the stream.…

Men neme een paal, het wiel van een heekrif, en een bos verse twijgen om van een ladder nog maar te zwijgen nestdrager bouten en moeren niet te vergeten een technisch oog bij elke sport die ik betreed klim ik trager en trager omhoog terwijl de wind om mijn oren fluit, kleppert een rode bek mij in de nek ‘Schiet es op — kom…

mijn hand omklemt het bezwete zilver bang dat het valt tranen vloeien joelen, zingen, onmetelijk diep – maar ik spring voor haar de deur staat op een kier voorzichtig gluurt je zorgzaam hart een zonnestraal raakt jouw neus kriebelt je ruikt, je niest beter niet dan dit wordt het niet…

Ach, weemoed overspoelt Eb haalt adem Rollende dromen waarin wij bestormden razen langs mijn rust Langs onze kuiten danst schuim de wereld uit…

Krijgen goden een naam dalen ze uit de wens mist te grijpen dansen op strepen neus tegen het raam krijgen een gezicht in je handen ligt een gedicht dat zich laat lezen – waar tekens staan.…