Alle inzendingen over We blijven naakt.

vertraagde echo’s na een winterslaap, stilte beroert de aanwezigheid, raakt met de ketting de schaduwen met de hand, restje DNA waarvan de code niet is gekraakt, bedekt de oogleden toe, verder blijven we naakt.…

woorden ik schil ze af een voor een ontfutsel de weerbarstige huid ik schaaf en schuur ik schrap tot op het bot als we uitgevochten zijn blijven we naakt achter…

zijn in zandkorrels tellen schapen verdwijnen als wolven voor de zon die de maan beschijnt voor een gezellig praatje liefde ervaren in pure welzijn we blijven, we blijven wie we zijn geworden door haar organische orgasmen en mijn fragiele milieubewuste erupties in het zwijgtaal festijn samen zijn, samen zijn we blijven!…

Van Tsjechië gaan we natuurlijk winnen Ook Denemarken is een peulenschil Daarna nog even Duitsland op de grill En de finale kan voor ons beginnen Ons team geeft de Azzurri van katoen Dus zijn we virtueel al kampioen…

jong en fris reizen met tijd maken plaats voor oud en wijs niet getreurd want ieder op beurt maakt wel kennis met verdwenen jeugd herinneringen lachen en zullen niet sterven want het levensverhaal wordt fris en jeugdig...wel verder verteld!…

ik ben niet labiel, ik ben emotioneel flexibel.…

Aks een kind zo blij staat hij: zijne excellentie de minister-president van het Koninkrijk der Nederlanden de heer Mark Rutte te midden van het pure kapitalisme een soort speelgoed zeker voor zijn partij van de VeelVerDieners, de VVD Hij staat daar namens ons land in het land van de ongekende mogelijkheden en geniet met volle…

Het is winnen én verliezen, in wat we nu ook doen.…

Mocht de hemel en de aarde, in mijn nabijheid toch vergaan, mogen we vragen wat we hebben misdaan, sta me toe nog een keer van je lusten te proeven daarna komen we samen naakt in het felste daglicht te staan.…

we rilden door de winter en al die lentelof lijkt uit te blijven tot ik de Fa op haar huid denk te ruiken na het douchen we staan naakt in de kamer lachen zwakzinnig plots kijkt ze verrast zon op haar heup ik ren naar haar toe innig absorberen we we lijken lichter…

Als een minuut een uur kon worden En een uur een dag Dan zou ik de tijd stopzetten Zodat ik voor even bij je blijven mag Even je vasthouden, je kussen Kroelen door je mooie haar Jouw naakte lichaam tegen het mijne Even helemaal genieten van elkaar De klok blijft tikken Onze tijd komt eraan Nog even volhouden Totdat we samen de tijd stil laten…

Melancholie overvalt de lente die wel wil, ongeduldig mislukt en de rode loper naar de warme zon niet uitgerold krijgt grijs en helemaal van de wijs Verwachting, laat me zachtjes je hand nemen, vertrouwen op de gouden dageraad, vermoeden van Utopia. O godallemachtig moet toch mogelijk zijn ! Nog zoveel pijn, zo diep, een traan bij elke…

Wees gerust: we zijn verstrengelde lianen, stemmige snaren voor een duet van tranen in de wind. Maar onder je huid vindt een kind nog altijd de fraaiste juwelen. Waar zullen we blijven, tot we elkaar eindelijk bereiken in een droom van twee? Kom eens hier en luister naar mijn liefde onder de mantel van jouw naaktheid.…

we blijven hakketakken dat drijft ons in het slop en lost dit bakkeleien ooit wel een donder op? dat durf ik te betwijfelen, want we blijven op ons stuk. daardoor zakken we al maar dieper weg in 't moeras van ons eigen ongeluk!…

Bezit is waar wij allemaal naar hongeren, waardoor het volk tot kansspel wordt verlokt. Er wordt dit jaar voor één miljard vergokt, vooral door sterk beïnvloedbare jongeren. Met moeite overwint men de verslaving. Reclame zorgt dan weer voor ondergraving.…

ze liggen te drogen onder mijn hand mijn nu nog zo vloeibare gedachten tot ze eerder dan ik verwachtte naakt en hulpeloos nog dichttrekken aan elkaar steun zoekend om te blijven staan hoeveel onbegrepen ogen ze ook vinden mogen ze blijven trouw verdedigen dat wat ik voelde toen ik ze vroeg me te helpen en zelfs nog als ik ze ontrouw word…

Met jou wil ik de wereld rond Als ik viel en jij nog stond Hielp je me altijd van de grond Als ik het eventjes niet zag Was daar jouw glimlach De glans van jouw ogen Heeft me nooit bedrogen Eén blik is genoeg Alles op tijd, nooit te vroeg Ja tot het eind der dagen Blijven mijn ogen naar jou vragen…

Naakt met de woorden die ons weer laten spreken zijn we onze schaduwen ontgroeid en volgen we elkaar waar we zonder schaamte elkaars leugens ontdekken…

de naakte waarheid en niets dan de waarheid... zoals bij jezelf blootgeven er altijd wel iets van kwetsbaarheid zal blijven een pijnlijk gegeven waar wij helaas toch rekening mee moeten houden in tijden van corona…

Soms, totaal onverklaarbaar, gebeurde het weer - geheel buiten haar schuld, ze was totaal verdoofd - dan steeg zo een wild verlangen naar haar hoofd dat alles in haar schreeuwde om vleselijk meer een moment was ze van al haar kuisheid beroofd en ging het kokend bloed in het arme kind tekeer maakte ‘t lijf zich gereed want wie de satan looft…

geheel ontdaan ben ik, van uiterlijke schijn ik heb mijn stof afgelegd beleid nu een nakend bestaan een lijf, behaard van top tot teen maakt u onrustig tracht mij in ogen te zien blozend gaat u ten onder dat wist ik wel het vlees is zwak ik ben nu eenmaal een mannelijk wonder ongemakkelijk is uw houding bij het zien van…

ondanks het slijtend beeld weet u geen raad u betrapt u zelf dat mijn blootheid uw belangstelling verraadt ongemakkelijk is uw houding bij het zien van een middelbaar lijf dat wist ik wel het vlees is zwak ik ben nu eenmaal een mannelijk wonder een lijf, behaard van top tot teen maakt u onrustig tracht mij in ogen te zien…

naakt staat ze voor de spiegel bestudeert haar lichaam het zijn niet de vetlaagjes noch de rimpels die haar storen daar leerde ze al lang mee leven doch de vele littekens pijnigen haar ze bewijzen immers dat het verleden waar is…

als vrouw zo krachtig in haar eenvoud is haar omvang zo allemachtig als een rubens zie ik haar de schoonheid van veel en al haar vormen die mijn gevoelens bestormen haar woeste haren maken mij ruig en met de spanning van haar blanke vel blijft mijn tong plakken aan mijn droge huig met haar diepe glazige ogen is zij…

Een lach een kus rode wijn en sigaret Naast vallen woorden op de koude vloer waxinelicht met muziek zijn ogen maken haar naakt Daadwerkelijk.…

ik ben naakt geraakt een blakend wonder weliswaar gelaakt met veel gedonder maar teneinde mijn uiterlijk geenszins verzaakt het was ook niet erop of eronder ontkleed liep ik door de stad de ogen omhoog het regende niet, gelukkig, ik werd dan niet nat alhoewel wat zouden de druppels doen hun weg zoekend langs het behaarde…

daar sta je dan geen blad voor de mond, genomen volkomen ontvankelijk stelde jij je bloot en de kritiek kwam, van alle kanten…

Zo naakt als ik me voel zo zal je me nooit kunnen zien, en wat ik werkelijk bedoel is dat je mijn ziel misschien hebt blootgelegd, tot op het bot, dingen hebt gezegd en woorden uitgesproken tot mijn liefde was ontloken.…

Ik praatte met haar over leven Over koetjes en kalfjes die vallen en opstaan Ik zei niemand is perfect Ze schudde haar kledij van zich af en ik besefte dat ik nog veel te leren had…

Naakt en kwetsbaar. geef jij je helemaal bloot. Zodat ik je kan zien zoals je werkelijk bent. Zonder franje, zonder bescherming van alles wat jouw bedekken kan. Ik wil je ziel lezen wie je diep van binnen bent. Ik wil je zwakheid zien, je kracht om te zien hoe prachtig je bent. In je naakte eenvoud, Puur mens.…