Alle inzendingen over alledaagse dingen

als mijn gemoed overloopt van ont of beroering door de alledaagse dingen dan vloeien uit mijn vulpen veel woorden die hopelijk eens groeien tot stijlbloempjes…

Al die alledaagse dingen, het is ook maar een hint. Wees je er steeds van bewust, hoe mooi of jij dat vind. Te leven zonder zorgen, en door het leven bemind. Je plukt de dag van morgen en je voelt je dan weer kind......…

Er komt iets van vrede aangewaaid in het blauwe van de lucht doorheen de grijsheid, in de glimlach van een kind vol wijsheid, in kleine, alledaagse dingen die ons met tederheid omringen.…

Vannacht verliet mij de zwaarte, van de alledaagse dingen. Vannacht werd ik zomaar overvallen, door de feiten van ons bestaan.…

Ze kunnen mij niet dwingen, wanneer ik mijn geluk vind in de eenvoud van de alledaagse dingen; te vinden het geluk dat ik in mijn dromen niet verzon! Om niet te genieten van het moment dat ik alleen kan pakken in het blauwe schaduwspel onder de warme levensbron!…

Levend in gedichten opent zich een wereld van gedachten opmerkzaamheid scherpt aan heel de schepping openbaart zich als door kinderogen in alledaagse dingen schuilt iets uitzonderlijks elk voorwerp nodigt uit ontmoetingen herleven belevenissen spreken gevormd, geschaafd, herlezen heel je wezen bestaat uit een gedicht hart en…

In zoveel woorden ooit gevangen, in beelden van verdriet, verlangen, in liefde en in mensenkracht, in dromen vol herinneringen, in duizend alledaagse dingen, in alles wat er werd volbracht; teveel om alles uit te zingen, maar levend, lievend zonder dwingen, gaat Gij met elk van ons op weg; Gij laat ons vrijheid, koestert dagen en laat ons…

Er zijn van die momenten Dan voel ik mij ontheemd Van alles wat mij lief is Voel ik mij vervreemd Het is dat melancholieke Geboren uit het niets Het vult mij met een sterk verlangen Naar dat onbekende "iets" Een oord dat ik vaak vergeet Door alledaagse dingen Maar mijn gedachten aan die plek Laten zich nooit verdringen Uit mijn diepste…

zijn sensuele mond die me doet verlangen naar een zoen en misschien naar nog wel veel meer En als hij me eindelijk zoent zie ik vanaf dat moment het leven door een roze bril hij spreekt van liefde maar ook over alledaagse dingen …ik denk dat ik van hem hou hij heeft een plekje in mijn hart - in mijn leven - hete liefdesnachten beleven we…

daar zag ik duizend zwaluwen in hun gebed naar de Hemel gedragen en gevoed hun nietige gestaltes afgetekend tegen blauw, als ons verlengstuk opgetild boven het grauw van alledaagse dingen in hun onschuld schuilt het hart van zoveel kwetsbaar leed het mes dat aan twee kanten sneed toen hoop dat hart verlaten had daar zag ik duizenden…

dingen zijn niet wat ze lijken denk maar anders en wacht af…

dingen…

bomen verlieten trokken zij eindelijk hun wijde wereld in om echt te zoeken naar zichzelf in stormen en regen met pijn en alleen Hoe vaak moet je jezelf tegenkomen voor je ik gewoon een bekende is die je begroet zoals de morgen wanneer de nacht niet verzwaard was met de dag die niet verwerkte wat verdronk in de grote zee van meer dan alledaagse…

De nacht verzwaart wat de dag niet verwerkte verdronken in de grote zee der alledaagse dingen terwijl de boot langzaam verder vaart blijft de drenkeling navelstarend achter geheel omringd door bovendrijvende gedachten zwemt hij richtingloos rond klemt zich dan vast aan zijn levenstaak lijkt niet te beseffen dat ook dit een gril…

die vol geluk en echte vrijheid zijn dat wij elkaar aankijken kunnen met een lach in plaats van verwijt over niet passend genomen afstand die ons bang maakt en vrezen doet dagen vol van wederkerig de liefde die even kleurrijk als lentebloemen harten en hoofden vult met gejuich als op wegen ons de paden kruisen dat doodgewoonste alledaagse…

Ga maar, vlieg weg laat maar dagen wereld vriendelijk door het deinzend deuren dragen, vragen in kleine alledaagse dingen hoor ik soms de liefde zingen maar, stonden wij niet samen toen je naar mijn levensadem vroeg achter de bomen uit het nachtwoud mijn lijf weer naar bekisting droeg kom je bij me met die hand maak je mij nog wakker…

Weer varen boten langs mijn raam raken mijn vingertoppen de alledaagse dingen en strijken ze glad, strelen het verleden: vaal- geworden vergezichten, zelfportretten in clair-obscur, herinneringen - Paard dat draafde maar nu op stal staat te wachten tot het voorbij is, de winter, tot uit harde grond gras opnieuw groeit, zwaar wordt, snijdt.…

Als er iemand is die ik hartstochtelijk haat dan is het de dichter met zijn zwets gepraat Hoe hij moeiteloos in de alledaagse dingen een magische wereld ziet om emotievol te bezingen Dan voel ik me zo dom omdat ik niet voel het "zijn" van pakweg een kikker in zijn stomme poel En in zijn liefde altijd blank en schoon een eeuwigdurend…

ze zeggen pijn vervaagt met tijd maar ik wist dat ik je altijd missen zou Ik vraag me vaak nog af of je naar ons kijkt wat je van ons vindt en of ik een beetje op jou lijk Soms stel ik me voor dat we samen zijn drinken we een kopje thee kletsen over alledaagse dingen en wandel je met mij mee Nu ik zelf moeder ben mis ik je meer en meer…

Samen beleefden we een pak plezier. Je ging mee op trektocht door de Roemeense bergen. We verzeulden samen kilo’s boodschappen. 's Zondags op familiebezoek. Alles kon, je stond klaar. Mijn trouwe metgezel. We deden ook niet àlles samen. Dansen op dinsdag bijvoorbeeld, dat deed je niet mee. Een pintje pakken in stad liet je aan je voorbij…

De dagelijkse taken: het oprichten van het standbeeld dat ik ben geworden, het bedekken van het lijf, drinken van koffie, het ontmantelen van de plannen van gisteren, het enzovoort. Het nogmaals opschorten van ongeloof. Ik geef me over aan je onthutsende aanwezigheid, je ogen. Dat ze me zien is nog het vreemdste, dat ze leven zijn en vol…

Het kwetterende krijsen Van Wevers en Sijzen Frenetiek in de struikgewassen Doet hem van zijn autowassen Opkijkend over de rand Langs de leistenen stutwand Met de schildpadachtige ruiten Voorovergebogen stuiten Op een slalommende slang Waarbij de schotelvormige hals En de nachtzwarte schubben onvervalst Schitteren in het ochtendlicht…

ik trek vandaag eens niet de stoute schoenen aan vervolg mijn weg op sandalen met geitenwollen sokken ga ik eens heerlijk langs de bekende kant staan ik zie dappere mensen onderweg naar het succes van morgen dames in vroege winkelzucht kinderen met volle tassen zonder zorgen en ik, ik sta te gapen dat geeft nog eens lucht een horde…

Zittend in de ochtend zon. Liggend op de maan, daar ergens tussen mars en saturnus. Rozen ruikend naar zomerbries, violen vullende kleuren om doorgaande gedachten te onderdrukken tot enkele rijstkorrels. Waar ging ik de mist in? Zelfs god zou het niet weten. Acht, ‘t zal. Spiegelbeelden reflecterend vol emotie zonder enig gezicht denkend…

Een alledaags moment, eenvoudig en zo eigen, één simpel gebaar en toch zo speciaal … de mooiste dingen in een mensentaal.…

zo rijgen we alles aan elkaar de dagen van alledag verhalen muziek en de ruwe dood zo vegen we bedachtzaam de maat der dingen bij elkaar de man implosie van tule en prikkeldraad onwetend nog fietst de dood van het vrije woord tegemoet de tienduizend dingen die we vergaten vonden we in de ruimten rondom in woorden en een atlas…

Alledaagse dingen, zo lijkt het wel, waar wij met z’n allen steeds minder stil bij staan. Maar is dit alles wel zo vanzelfsprekend? Merken we al dat moois nog wel genoeg op?…

het wassende water stijgt tot ongekende hoogtes doet boten uitrukken voor dingen van alledag overledenen ontkomen niet aan natte voeten nietsontziend de stroom die hen overweldigt dagelijks peilen zij de grond hopend dat de zee haar armen opent daar zij niet met zeebenen werden geboren…

De grootste kruidenier van Nederland Wenst straks geen advertenties meer te zetten. Niet dat hij op de kleintjes zal gaan letten, Nee, Albert Heyn maakt dan zijn eigen krant. Zo komt hij bij zichzelf in een goed blaadje En dat past beter in zijn eigen straatje.…

Au revoir mon cheri Je ’t aime Je vais maintenir l'ordre Alledaags?…