Alle inzendingen over beeldgedicht drieluik

Couple - Sean Henry 2. zien hun bronzen ogen de geboorte van het licht droomt hij over de voorbijvarende schepen volgen haar ogen de capriolen van een schreeuwende meeuw brengt hun zicht het donker aan het licht wie is de een zonder de ander? Couple - Sean Henry 3. vanaf de kust ziet zij in stilgezette beweging het metershoge…

1. op een voetstuk geplaatst van de wereld afgekeerd boven de zee verheven staren man en vrouw uit staal en brons geboren naar het vloeibare onbevattelijke alles en niets het water zoekt ze verlangend op om hen als dichtregels te verlaten…

Ongeëvenaard Raast hij voorbij De slinger van de klok Geen tik-tak gemist Echt. Waar. Niet. Nooit meer Daar tijd in niemands handen is. Verglijdt met iedereen Mirakels en zeer veel Echte gebeurtenissen Waarheid is echt niet meer Weergaloos als leugen Met haar heeft gespeeld Echt! Een wonderjaar Komt nooit alleen Annus…

(in den beginne was het woord) hij onderkent de oorsprong in het licht uit licht geboren hier schouwt een arend hoog en diep en staat hem bij het dichten bij -------------------------------------------------------- 27 december 2001 Sint Johannes de Evangelist Zonneleen 27 Zie voor de bij dit beeldgedicht behorende afbeelding en voor commentaar…

Chaos is een keuken vol konijnen na een rampzalig kerstdiner, eten met je vegan dierenvrienden; het leek zo’n leuk idee. Til je hoofd op van de tafel, jaag de meute naar hun hok, weg de wortels, weg de sla, en geef Flappie aan de kok. Stop met tobben, geef niet op, ga nu maar gewoon uit eten; en als je met Pasen koken wil, laat dat dan…

Het zesde deel van Star Wars is het derde Dat op het volgend drieluik preludeert Dat reeds ver voor deel één heeft gerouleerd (Dàt deel bracht achteraf de start te berde) Maar ik ken slot en midden nu terdege: Halfweg aan 't eind, aan 't einde halverwege…

Met lichte tred Ik zet mijn voetstappen in de tijd op papier niet zittend achter mijn bureau maar in de schommelstoel denkend in de nacht en ik zie het dag worden met lichte tred Straks Wakker in de nacht gedachten voor het raam vier koppen thee vier sigaretten één wisky gekrijs van meeuwen het is morgen er beweegt geen…

Kom met verhalen, die altijd bij mij blijven; voor de eeuwigheid bestemd alsof wij elkaar in de horizon beloofden slechts lief te…

Ook de tijd heeft zo zijn idealen Niet te realiseren ambities schuren menigeen 's wil Jij droomde van beklimming van de regenboog Jij weet van liefde Dus ook van liefdeloos? Geschuurd en schoon klaar voor een oprechte dekking zonder enig probleem, in één keer De start was zeer voortvarend geduld repressief Lak ongedurig…

zie deze mens hier staan gedoornde bleke koning volksmenner of gewoon een bloedende dwaas zie hem zwijgen hoor ‘t volk krijst hem dood hij is onschuldig maar wat is waarheid nu nog mijn handen zijn gewassen de vloer wordt gedweild vanavond zijn we ‘m vergeten ik en de rest van de wereld pontius pilatus drieluik linkerdeel…

Rimini Meer sterrendragende hotels dan Romaanse rudimenten. Een onstuitbare poliep hielp Malatesta** aan de centen. Florence Hoe kalmer de Arno, hoe bruisender haar beelden: Neptunus dampt in 't sop, de stad baadt in het verleden! Ravenna Niets uiterlijks beroert de stad. De dood leeft voort in tomben. Tot bij de intree van het…

het bekende te gaan slapen want zij weten het, de woorden weten het van elkaar, zij weten dat binnen in dit gedicht een kind smeekt om de dood om god, om de dood, om god om nacht na nacht te mogen sterven in de stilte van een stomme hoek uitgebraakt zonder landschap loodlucht en leegbloedende spiegels (drieluik…

is levenslot de gang naar het spektakel waarin onze vingers haken in het steengruis van onze verbintenis, die een deel van ons leven herinnert in hoop en vrees monumentale gedenken, de hoeksteen van ons tweeën kunnen we dichten in een perkamenten boek, want oud worden is een keus maar het gerezen verdriet watertandt in een drieluik van besef…

Ze huppelt op luchtige voetjes: ze raken amper het gras. Aan al wat ze ziet, brengt ze groetjes, zegt: ‘hoi, ik was hier nog pas!’ De mensen, zij kennen haar toetje, ze woont daarginds bij boer Bas. Dat kind met die geinige sproetjes, olijkste meid van haar klas. Nâ nâ, haar ondeugende snoetje zegt: ‘lekker toch zonder jas! 'k glij uit…

Borsten, tieten en memmen als symbool voor de gedode vrouwen tijdens een wreed regime, met bloed aan muur; haat ontstaan door domheid Roemenië als geheel is groot(s) met Boekarest als hoofdstad Na de Vrede van Trianon was Transsylvanië voorgoed Roemeens Los-vast van Europa, geen Euro maar Lei; betaalt zé- ker zo goed in tijden van crises…

donker blauwt het blauw vibrerend diep aan d' hoge einders dezer blauwte blauw een leeuwerik tierelierend hoger almaar hoger aan de dood voorbij…

laten we dan liefste vanavond in de donkere straten van het verdriet als struikrovers de tijd belagen laten we de tijd in ons ten onder laten gaan en tijdeloos enkel maar in blauw vanavond vonkenschietend samen verder gaan…

de wereld in zich laten vergaan alleen in blauw verdergaan alleen in blauw blijven bestaan…

mij rest nog........................ een verleden dat nadert, wat ongeboren tranen......... ik verstom, bevroren zoals ze zijn..........alsof de dood schatert en zonder waarde................als ijzer; verroest en krom zij zullen nimmer,................terwijl ik in het diepe graaf, gelijk met de zon,..............…

HET PLEIDOOI Er is iets gaande wat mij zorgen baart en wellicht ben ik weer veel te negatief, maar sinds de postduif is verruild voor blauwe vinken, ziet men zelden meer een echte liefdesbrief. Over het algemeen zijn we nog steeds best lief. We kopen bloemen en we schrijven soms een kaart. Zie ik dat, vraag ik me af of de ontvanger die mooie woorden…

. --------------------------------------------------- Note : dit is de laatste van het drieluik ...…

Als rotterdams dichter mocht ik een Rotterdams-Gedichten-Drieluik voordragen en ik ook als toehoorder observeerde het publiek, wat op die zondag 28 november 2010 door stevig koud winterweer was gekomen en vertrokken.…

de eeuwigheid is een ladder zonder beneden of boven het water en het gewas hebben hun grensgeschil nog niet beslecht ontoegeeflijk en hardnekkig verschuiven dagelijks de linies zo nu en dan valt er een donderklap dan dreigt de hemel schichtig zoeken struik en twijg een schuiloord de klamme aarde wordt een kunstwerk een horizontaal drieluik…

ALS IK NAAR JE KIJK. Als ik naar je kijk dan voel ik me sterk met jou aan mijn zij voel ik me pas goed jij geeft me vertrouwen dat voel ik, van binnen mijn maatje, mijn vriend, ik blijf het zeggen: Wat een geluk dat ik jou heb ontmoet. BITTER EN ZUUR. Je proeft nu het bitter en je voelt nu het zuur maar geloof het dit gaat over…

Naar aanleiding van de wereldpremiere van "Traces" requiem gecomponeerd door Andre Arends op zaterdag 13 november 2010 in de Paradijskerk te Rotterdam het volgende gedichtendrieluik. TRANEN Alleen tranen beamen het stille verdriet wat beklemmend voelt als de gestorvene die lijf & goed achterlaat en zoveel gemeenschappelijke herinneringen…

1. psalmodie ik droom mij blinder dan versluierd licht stem harp en luit tot vrome bede schouw deemoedig Sions heuvels beween het verloren vergezicht 2. de wind die waait verholen doch scheppende Geest waai als wind weer vrij zing Uw bruisend lied in alle talen over liefde, vurige liefde verrijs…

Initiatie Ik had jou daar wel zien staan, Kijkend naar de plooien van mijn gezicht, Maar ik had mijn blik snel afgewend, Bang voor het vuur in jouw ogen, Als een orakel van weleer, Had jij je om mij heen bewogen, Fluisterend in mijn oor, de dingen die men niet beschrijven kan, Daarna had jij je aan mijn ziel vergrepen, Toen was het moment…

Zo'n Filippijnse stad na de tyfoon De beelden zijn te erg om te bekijken Het puin, de modder, opgezwollen lijken Een radeloze vrouw zoekt naar haar zoon Wat wereldwijd aan hulp wordt opgehaald Werd gisteren voor 1 schilderij betaald.…

Meester Vreeze sluipt naar binnen, hijst het doek en gaat beginnen. Hij speelt met schimmen op een scherm. Een stripverhaal in duizend delen, schaduwen die mij bespelen, tot ik het niet meer kan velen en onzinnig beef en gil. Hij kruipt onder al mijn leden en grijnst meer dan tevreden. Het doek daalt weer naar beneden. Tot de een…

In het grote blauwe woelen van de wereld schitteren okergele Zonnebloemen in een vaas Hun uitgesproken zeggingskracht in drie tinten geel bijeengehouden Door moederlijke troostrijke armen zachtjes wiegend in ongeschonden samenzijn…