Alle inzendingen over buitenwerelds

'k wil dood zijn zoals de anderen op het slagveld van bloemen dood zijn alleen zijn zij moedig gestorven en ik dan niet,want ik ren weg van het leven door de buitenwereld wordt men bestempeld als laf maar de buitenwereld is niet in mij ze veroordeelt mijn hart, mijn gevoelens maar ze is niet in mij…

Mijn binnenwereld heeft vele deuren waarvan er soms maar eentje open gaat de rest blijft dicht er kan mij niets gebeuren toch laat ik er wel eens een paar open en mag de buitenwereld binnen lopen maar die is vaak schijn dan sluit ik snel m'n deuren en bescherm mij tegen pijn Ik ben in m'n eigen kosmos gevangen in m'n verdriet en is er niemand…

De buitenwereld zie ik niet als een innerlijke veste door al wat daarin tekort schiet haal ik uit mijzelf het beste het is genoeg alleen te zijn in poedelnaakte kwetsbaarheid ik hou de roedel aan de lijn als hondsvod zonder zielenpijn binnen grenzen van het voelen deert mij de buitenwereld niet ga de weg die wij bedoelen en die alleen…

Als je de stilte zoekt in je binnenwereld zal het geluid van de buitenwereld je niet raken…

basiswaarden – geloofwaardigheid, verantwoordelijkheid en zorgvuldigheid – maken ons herkenbaar voor de buitenwereld…

een muur bouwen tegen de buitenwereld beperkt vooral je eigen uitzicht…

je nam me met je mee zonder angst op de fiets of anders zo ineens was ik daar in de wei lammetjes heel veel lam met geluid zo héél groot zo anders in mijn boek niet zo veel en heel klein èn heel stil verbazing de wereld het grote zo anders dan ik dacht je nam me met je mee op de fiets of anders beetje bang…

Naarmate men meer gelooft in een ideologie, wordt de kans dat men de buitenwereld met projecties kleurt groter.…

Voor de buitenwereld ben ik vrolijk, de buitenwereld merkt echt niets kijk ik te veel achterom of is dat een "mama"iets…

mijn lichaam schreeuwend om aandacht te stil te eenzaam te ver afgesloten van de buitenwereld niet begrijpend wat mijn lichaam wil veel te stil…

Je kan nooit teveel liefde Aan je kinderen geven Zodat ze in de boze Buitenwereld echte Liefde herkennen…

Die in schitterende kleuren de buitenwereld verblijden mag. Een buitenwereld die de vlinder weldra zal zijn vergeten. Omdat wat vandaag schoon is morgen weer anders kan heten.…

Terwijl de tijd in mij leek stil te staan raasde hij in de buitenwereld voorbij. Het rad van het leven gaat nu te snel voor mij, ik vertraag en kijk toe.…

Zonder een Gezond gevoel Van eigenwaarde Blijven we zoeken Buiten onszelf Naar goedkeuring, Toestemming en waardering Van de buitenwereld En lopen de liefde mis…

De panische vertwijfeling die ontstaat bij volslagen isolement kan men slechts overwinnen door zich zo radicaal van de buitenwereld te distantiëren dat het gevoel van afzondering verdwijnt-omdat men de onbereikbare buitenwereld door een eigen waanwereld heeft vervangen.…

Voor de buitenwereld, die haar pijn nooit zag.…

want het land is vruchtbaar op een huid van herinnering ligt nog veel te ontginnen zoals jij jezelf ruggelings verkent en ik er zijwaarts aan voorbij ga half gestrekt op je naakte linkerheup rust hoe de warmte zich hurkt voor meer en buiten buiten wordt het steeds kouder en niets niets wordt geveinsd want in de buitenwereld…

Evenzeer als wij het nauwgezette zwemmen en metallic blauwe van een kleine Afrikaanse vis te Emmen vanmiddag, waterlelieblad dat zich met rode kop optrekt tot waterschildpadschild, een dagpauwoog in de vlindertuin die mijn hand voor wilde orchis aanziet en heel Drenthe buiten evenzeer. ---------------------------------- uit: 'De…

ik had het heet zag beesten springen van een andere planeet ze zongen ook het vreemde aan die sprongen was het hebben van een poot ook het omhoog dat springen eigen is heb ik gemist ze zullen dronken zijn geweest had te maken met een feest ik ben er zeker niet geweest ik had het heet bluste dat met bier smeulde na in…

met oogkleppen op loopt ze door de buitenwereld naar haar binnenwereld haar dovevrouwsoren horen niets van de buitentaal horen haar binnentaal die alleen zij verstaat haar hoofd barstensvol met rennende onrust links rechts kriskras verslonden door haar nietsontziende dwingende drammende tweede ik verbeten vecht ze keihard…

zwervend langs de kloostermuren van de buitenwereld met gevouwen handen in afzondering heilig gezang onder kaarslicht met rozenkransen in sober samenzijn met open geloof tot de orde geroepen…

Op de grote levensweg met veel vreugde en moeite is het ook een heldendaad te kunnen strijden tegen kleinzielige hoogmoed vol kracht en durf eigen zwakheid en gebrek zien en dit niet willen verbergen voor de buitenwereld.…

Als ik Applaus En bevestiging Nodig heb Denk Nodig Te hebben Van de Buitenwereld Doe ik Die dingen en Ga ik Die weg Waarvan ik denk Applaus Te krijgen Hierdoor Dwaal ik af Van mijn Eigenheid…

je hebt soms van die dagen dan gaat er van alles mis je voelt je zo ontzettend klein en weet zelf niet wat er is het liefste wat je dan zou willen is weg weg van iedereen verstoppen voor de buitenwereld en even niemand om je heen…

de buitenwereld werend spande je prikkeldraad ter voorkoming dat ze jou ook maar konden raken uiteindelijk roep je gewond hangend in je eigen barricade om de hulp van diegene van wie je eerder niets moest hebben…

Nu de mond Met stomheid Geslagen is, De tong zich Alleen nog Zinloos krult, Mijn stembanden niet Meer beroert - Heb ik als laatste Verbindingsmiddel Met de buitenwereld Nog het oog Waarin het licht Valt dat mij Vertelt wat ik De wereld zeggen moet…

We zoemen om elkaar heen we zijn veilig bij elkaar het is de geur van bloemen die ons kalm houdt en niet bang voor de buitenwereld we zijn veilig bij elkaar en hebben geen weet van kwaad. Even klopt alles.-…

De zomer kan me gestolen worden. De ramen open op het gekkenhuis Der wereld. Het knarsend etsgeluid Van het geschreven woord. Een nagel krast Het marmer tot wit stof. Het gouden kalf Verdrinkt in schuimend biest van de profeet. 'Gij zult geen andere goden!' Kalm nou maar De sleet zit in de baard van kemelhaar. Een korte broek geeft brandnetels…

een woord rolt uit het stenen huis bezint zich, ontvouwt roerselen tikt zachtjes de muur nog even aan om ergens een plaats te vinden te nestelen in buitenwereld in haarvaten van geheugen, om door een taalnacht te bladeren dit een tijdje vol te houden en dan de slaap te vatten…

Met een masker door het leven Vele leiden zo hun leven Achter een masker begeven Met een glimlach door het leven Een groot toneelstuk aan het geven Voor de buitenwereld heel hard Maar van binnen heel zacht Een glimlach op het gezicht Maar van binnen veel tranen, depressie, geen licht Achter een masker begeven Voor de buitenwereld een gelukkig…