Alle inzendingen over chemisch afval in rivieren

We maken overal een zootje van Al hechten wij aan alle waterdieren We lozen chemisch afval in rivieren Maar troosten ze wél met een hoger plan Die dieren voelen zich nu optimaal Door coke zijn zij zo stoned als een garnaal…

Snoei afval restproduct van een reorganisatie als rook de schoorsteen uitvliegen of gelost worden in de rivier van de uitkeringstrekkers .…

Chemisch verlangen.…

om zal slaan, afval allerwege, de mensen doen het huis op slot ----------------------------- uit: 'Het wilde kind', 2012.…

Wat afvalt van de hoge God, Moet vallen. Een zelfde schuld: een zelfde lot Voor allen. ’t Gezin, ’t geslacht, het volk, de staat, De kleinen en de groten: Verlaten wordt wat God verlaat, Wat God verstoot, verstoten. Wel hoort men daaglijks stem op stem Weerklinken: „Geen nood! wij redden ’t zonder Hem!” Maar die het zeggen — zinken. --…

Er valt iets af er valt veel af teveel Het afval wordt in vaten of zakken aan de straat gezet.... Met in onbruik en kapotte zaken hun ziel verloren Tweedehands en hergebruik kan me zoveel meer bekoren Gemak nonchalance maakt al van val afval Het zal me blijven storen zelfs..... als kunst.…

De wervelkolom van een uitgestorven dier: scheepstrap op het strand.…

De werkzaamheid van de inleiding is vergelijkbaar met die van een katalysator in een chemische reactie: ze activeert het luisterproces.…

Het deksel gaat dicht, het lijk is weg, eindelijk – kan ik rondkijken.…

de eikenprocessierups heeft ons nog niet verlaten of ze is al teruggekeerd maar dan geïncarneerd als big bags en plastic vaten maar volgens mij ging er iets fout... moesten het geen vaten zijn van eikenhout?…

weet je wel waar je aan begint kan me niet schelen als ik het einde maar haal een chemische relatie bekommert zich niet om voetnoten, daar lees je overheen…

water valt als druppels neer onder meer als regen al sinds een ver verleden verdampten zij tot een wolk naar de toekomst en het heden water neemt mee wat mensen vergeten verbergt veel meer in zich dan we ons beseffen en ooit zullen weten het eeuwige water de druppel die verdampt kom je ooit weer tegen als sneeuw hagel of regen water is…

water valt als druppels neer onder meer als regen al sinds een ver verleden verdampten zij tot een wolk naar de toekomst en het heden water neemt mee wat mensen vergeten verbergt veel meer in zich dan we beseffen en ooit zullen weten het eeuwige water de druppel die verdampt kom je ooit weer tegen als sneeuw hagel of regen water is als…

dumpende afval dendert menselijke trein ontspoort door natuur…

Boven wijn en soep zweeft chemische troep. Zo kleur je romantisch groen en paars.…

die vredevogels loerend bij de haringkar azend op afval bij nadering schieten ze in een wervelwind omhoog…

Ik eet in de badkuip. Koud porselein tegen mijn rug, voedsel dat kleeft aan vingers die nergens meer thuishoren. Daarna ga ik naar buiten, naar neonlichten en donkere kamers. Lichamen die in elkaar schuiven zonder gezichten. Ik kijk. Meer niet. Harten kloppen daar, maar het mijne blijft stil. Ik beweeg ertussen als iets dat vergeten…

Al is ons aandeel in de oorlog klein, Voor strenge moslims is de Jihad heilig; Dus is hier niemand meer voor wapens veilig Die chemisch dan wel biologisch zijn. Een gasmasker heb ik tenminste al. Dan ben ik ook mooi klaar voor carnaval.…

Vergeet je problemen gooi je sombere gedachten weg als oud afval als onkruid uit een verwilderde tuin…

Y.o.l.o, ook vannacht Was het weer raak, Dronken meute die Vanaf rijksweg A7 Al malend de onderweg Opgepikte junkfood Wegwerkt en dan als Dank voor het aangenaam In dronkenschap verpozen De omhulsels over een Lengte van meer dan Vijfhonderd meter In de openbare berm Heeft geflikkerd - Alles ligt er, Inclusief afrekenbon…

Door don- en wolgagoten werd beweerd dat Ob veel langer is dan Elbrusz hoog, en dat zich op de Jenisej bewoog een vloot van kofschepen van Makkums tjeerd Een schipbeurt was pas in de zomer klaar met bakstenen en kalk, van boeg tot steven zo'n Fryke skipper had een spannend leven twee eeuwen reeds voor Peter, grote tsaar En 's winters…

Irak’s chemische wapens zijn terecht! Blair heeft op Jemini snel geprobeerd, Of ze wel echt zijn. Ja het functioneert, Want niemand die kan horen zingt zo slecht. En net als in de oorlog weet je als Er Engelsen bij zijn dan wordt het vals.…

Ik laat me - als ik dood ben - resomeren In een hermetisch afgesloten vat Ga ik wat uurtjes in een chemisch bad Slechts wat wit poeder zal er nog resteren Mijn nabestaanden liet ik al beloven Dat ik door hen geheel word opgesnoven…

Te zoet, te zout, te chemisch en te vet: de supermarkt biedt weinig heilzaam eten, dat drukt natuurlijk zwaar op hun geweten, er wordt dan ook een actie opgezet: ‘U kunt bij aankoop van uw voedingswaren bij ons voor gratis maagbeschermers sparen.’…

'Huishoudelijke witgoed apparaten waren onrepareerbaar en goedkoop dus, eenmaal stuk, wierp men die op een hoop: op die machines na, is 't hier verlaten' 'De Mensheid stikte in zijn afvalstroom' vertelt E.T. tot slot 'I'm coming home...'…

de tegenstrijdigheden van de tijd stapelen zich op als afval dat wordt verzameld in vuilniszakken met een koordje dichtgesnoerd om morsen te voorkomen, in de kliko gedeponeerd om opgehaald verbrand te worden…

echt genezen kun je niet van pillen zo n chemische verdienfabriek wil blijvend geld de patiënt moet levenslang heeft niks te willen en een leuke bijwerking wordt wel op prijs gesteld zodat er nog een pil bij opgeteld…

de rivieren heb ik achter mij gelaten ik regen in zee ik zee ik water in de schelp aan mijn oor hangt alles in de lucht alles behalve ik de grote klucht ik zit vast in mijn tijdelijke gestalte ben ik gebouwd of gebaren geboren of geschapen dwaasheid in de vraag verstilt de vraag een lege schelp valt een moment lang dood tegen een warme kust…

bomen op de helling Als kabbelend water tussen de bomen Waar vissen en vogels rustig leven Waar géén kooien met dieren staan Mijn droomwereld is hier Als een etende beer bij de rivier Als fruit aan de bomen Waar dieren gewoon lief zichzelf kunnen zijn Waar alleen één boomhut is voor mij Hier voel ik mij thuis…

leven hoeveel tijd ben ik kwijt met het plannen van leven en noteren en alle andere beslommeringen nu eenmaal noodzakelijk als papier en balpoints die het ritme vastleggen in de eindeloze stroom de zinnen vullen ongewild de breedte van het papier het einde van de bladzijde staat gelijk aan leven vastgelegd maar hoeveel tijd voor verbeteringen…