Alle inzendingen over gedachten alleen

Toen ik besloot niet meer na te denken Werd ik overladen door mijn gedachten Alleen zijnde braakte ik jouw venijn Leeggelopen rolde ik mij op En mijn liefde stierf…

Het woord alleen is nooit alleen, er staan altijd andere omheen. Een mens alleen is ook nooit alleen, altijd is er iets omheen. Alleen de gedachte alleen is heel alleen, nooit andere om zich heen. Nooit iemand die het goed begrijpt en die echt sprekend op hem lijkt Niemand die alleen kent, alleen kent zoals jij het kent.…

Met de stilte als de laatse bongenoot staan ze naast elkaar met ogen die alleen verschillen bekijken en haten wat niet verandert omdat ze niet meer geloven dat hun woorden en gedachten alleen met angsten en toverspreuken wapens zijn geworden.…

Dank alle leuningen om je aan vast om je omhoog te helpen Dank jou ook dat ik altijd iemand denk te hebben aan wie ik me vastklampen, al is dat alleen maar in gedachten alleen maar om dit heel even te laten lezen Misschien is het ook veel meer Want alles glipt zo snel weg…

Ik had je even, toch ook weer niet, want dat korte leven, wat jij beleefde, was niet genoeg om iedereen te kunnen zeggen, hoe je heette, want hoe kon ik in vredesnaam uitleggen, dat ik je had, voor even, maar ook eigenlijk weer niet, want de gedachte alleen, is alles wat je me achterliet. Dag liefste…

ik zit hier jij zit daar jij zat daar ik wou dat ik je gedachten had kunnen lezen toen je daar nog zat heel even maar... nu zit ik hier ik wou dat je daar nog zat dan had ik nu niet jouw laatste blik in mijn gedachten. alleen nog maar herinneringen en een gesloten deur blijven over...…

Het is stil om me heen en ik blijf hier met mijn weemoedige gedachten alleen.....…

Wat ben je eenzaam, als je je gedachten alleen op papier durft te zetten. Wat blijft je eenzaam, als je je hart niet durft te volgen…

Praten lukt niet, Zeggen evenmin Grootse daden verloren Mijn gedachten alleen, Hier in deze stugge wereld Pen en woord Voor leven of dood Met hart en hoofd Vloeit inkt in wondermooie woorden Gezegend zijn die regels Zoals de lach en traan…

De gedachte alleen voldoet, aan het schimmenrijk van hen die zichzelf haten.…

Waar decennialang vrijwel Straffeloos op alles werd Geschopt dat bewoog, Worden nu op de velden De regels aangescherpt En gaan we het eindelijk Beleven - na vogelvrije Tegenstanders gaan nu de Spelregels zelf op de schop En iedereen die bij die gedachte Alleen al beeft, weet dat dit De enige weg is waarin de sport Nog toekomst…

Ik wil niet voor mezelf leven daar ben ik niet goed in en leven is ook niet zo bedoeld, maar het is nodig: mijn lichaam heeft het moeilijk en wil verwend worden meer verwend worden meer dan ik weet dat verstandig is; mijn verstand heeft juist rust nodig geen diepgravende gedachten alleen praktische zorgen…

het liep madelief dun door de broek de gedachte alleen al ze werd strontmisselijk zo primitief dichten is hoog verheven men verheft zich ik verhef mij zo sprak ze dat moet je kunnen toelaten dat alles mij gewordt ik geef me daaraan over alles wordt mij licht voor de ogen stap voor stap groeit in mij kunst nooit voel ik een boodschap…

Ik vulde de nacht met dromen voor jou plukte sterren zodat jij de weg in donker zou vinden alleen voor jou lief brak ik dagen in stukjes nacht schreef ik woorden in zilvertaal maar je bleef onderweg duizend nachten met lege gedachten alleen voor jou lief ving ik lentewind die de fluistering herbergt van het nevelland…

(Duinerotiek II) In een juist net gewoven web ving ik jou, puur, maar slechts in gedachten Alleen probeer ik hier mijn woorden te dichten Te gieten in onze kroezen vol kruisingen overeenkomsten bij ons Jouw geschreven woord overklast al mijn zinnen Jij bent zogezegd louterend dichtwerk…

Hij kende de regels toen hij aan dit spel begon Sommigen zouden zeggen dat het niet eerlijk is Dat ik ze alleen heb bepaald Hij spitst zijn oren als ik mijn verhaal doe Bemoedigt me en haalt het beste uit me En ik hoef niets terug te geven Hij weet dat ik niet hetzelfde voel De gedachte alleen al aan zoenen met hem Stuurt koude rillingen…

Het pad was geëffend samen dobberen is zo zalig zottig meer dan gedachten alleen, niet langer dralen, maar blij zijn samen! onbenulligheden zonder bedenkingen in de sloot lozen van vandaag.. nochtans drukt morgen nog wat zwaar wat zoveel betekent.. uitkijken voor gevaar!…

alleen is al heel erg fijn…

De gedachte dat ik teveel van je verlang, de gedachte alleen al, maakt me vreselijk bang. O liefste, kon ik maar in jouw warme armen schuilen, dan zou het misschien stoppen, mijn eindeloze huilen.…

Ik zag in gedachten alleen nog zijn karkas en ogen vol chloor. Pas later, toen ik in de nacht naar buiten ging, zag ik de pad voor de deur staan, wachtend op een gast als ik. Als een elegante lakei opende ik de deur voor hem en hij wipte vol dankbaarheid naar de pracht van een zingende leeuwerik.…

alleen onderweg met zijn twijfelende ziel naar de streperige horizon.…

wellicht had het anders kunnen zijn zou het zijn geweest of daaromtrent ook was het allerminst ondenkbaar de gedachte alleen al vreemd accent beschaduwd zou het anders lijken overbelicht geen optie druk maar af beeld verschoven mocht je willen moet nog blijken dansend op je graf niets ten nadele van die ander achterom sluipwegt het silhouet…

alleen dat kan de pijn verzachten…

stel dat sprake is van vogels die geen brood lusten op verlaten terrein als zeewier in waterzucht krijg het op de heupen hang aan lippen verdwijn in borsten een heldere kaaklijn met vertanding langs hemeldeuren in beweging staar naar gewelven klassikaal, zonder omhaal spreek in zeven talen zwijg over de gedachte alleen…

De gedachte alleen al neemt geen keer. Blauwe vingers van de kou, vuile nagels van het werk. Hij houdt het niet meer uit. Zijn haar hangt in zijn gezicht. Zijn baard is lang en vuil, is voor het scheren gezwicht. Zijn kleren stinken, houdt ze aan zonder te verpinken. Broek is te groot geworden, hij is het eten beu.…

Hij is weg, komt nooit weer, de gedachte alleen al, vult mijn hart met zeer, dan overweldigt de leegte mij, ogen zonder blik, woorden zonder betekenis, lichaam zonder ik, hij is dicht bij me, en toch zo ver weg, ik wil erover praten, maar ik weet niet wat ik zeg, een traan op mijn wang verraadt mijn intense verdriet, de zon laat hem glinsteren…

Laat de gedachte alleen aanmeren, als de kade hem met open armen ontvangt. Hij moet alles kunnen grijpen zonder uit te glijden. Bedachtzaam droomt hij verder laat hem leiden door zijn brein dat mooie afbeeldingen kleeft van verre herinneringen.…

Het pakje soep met dit of dat de letters en de kleuren formaat en smaak er werd voor u gedacht, alleen nog even consumeren. Een hebbeding, geen noodzaak toch gekocht of in de brievenbus gevonden een vuilniszak is snel gevuld en blijft hooguit een weekje bij u staan.…

Wanneer dat is bereikt, is er niets meer te winnen, alleen nog te vergeten. Hoe het vroeger was. Hoe het groeien naar de langste dag de dagen langer maakte. Het gedacht alleen al.…

Zonder te zien, zonder gedachten. Alleen maar stilte om me heen. Ik kijk naar de kale takken. En denk niets, zie niets. Een vogel die niet meer zingt. Ik mis hem niet eens. Ik sta stil en kijk waar ik ben. Tijdloos sta ik daar te staren. In het niets, alleen maar stilte. Dan dwarrelt er een blad naar beneden.…