Alle inzendingen over klassen

Het veelbesproken lerarentekort Is nu opeens in één klap opgeheven: Als leraar hoef ik nooit meer les te geven, Ik zet gewoon een leerling voor het bord. Straks geeft een voorlijk jongetje van zes Ook aan de allerkleinste kleuters les.…

Dat Klassen mij vandaag zou overklassen Dacht Friesinger, dat had ik wel verwacht En ook aan Groves had ik nog wel gedacht Dat die mij voor het zilver zou verrassen Maar dat de bronzen plak, sprak zij beduusd Nu naar Ireen gaat, hab’ ik nicht geWüst…

Wanneer wordt onze politiek volwassen en rekent nou eens af met álle klassen……

Ik hoorde van de week in het journaal Het LAKS wil dat we voortaan in de klassen Ons taalgebruik ingrijpend aan gaan passen Meer positief en meer genderneutraal Zo’n richtlijn moeten wij toch honoreren Ik zal vandaag op een terras doubleren…

toch weer liever voetballen of vlotje varen in de nabijgelegen sloot meteen nat pak en de stank van modder voor thuis ja je was zomaar gevallen net als fikkiestoken de geur van rook hing nog dagen in de kleren die meteen gemoderniseerd werden door meisjes in de diverse klassen te plaatsen…

De Hindoes van de onderscheiden klassen Gaan samen voor hun zielenheil in bad. Alleen de Ganges is zo vies als wat, Dus niemand die dit varkentje kan wassen. Maar godzijdank ging Lenie 't Hart reeds scheep Met boenders, schuurpapier en groene zeep.…

De klassen nog iets groter. Minder vrij. De werkdruk hoger, geen gezelligheid. Het leidt vanzelf tot hoge kwaliteit."…

Nu klassen dit jaar wéér wat groter worden Mag dan de oorvijg terug, voor het gemak? Alsook karwats, Spaans rietje en de plak? Hoe houdt 'n juf of meester anders orde? Maar ja, krijg bij 'n lijfelijke straf De rugzak van zo'n kind er maar eens af...…

jij hebt je altijd gekleed met jaren vol liefde modebewust van de kust tot de grote altijd drukke soirées ik mocht mee als een postiljon d’amour op retour natuurlijk smeedde ook ik de edelste metalen als zij heet waren besteedde mijn vrije tijd aan uiterst lichtvoetige kunstzinnige ontwerpen waarvan het hand- en afwerk dagen nam…

'n Kind, dat vroeger wat onaangepast was Werd, bij gebrek aan begeleidingsplannen Algauw naar 'n speciale school verbannen Opdat het een docent niet meer tot last was Gezien de plannen die zich nu ontrollen Blijkt, hoe de tijdgeest met een kind blijft sollen…

de klas was binnen roezemoesde zachtaardig in golven met een verdwaalde lach en een luide verschrikte hik de koppies klein ogen alert en nieuwsgierig tussen het wit vele kleuren een memorabel beginnerstijdstip tevens is afscheid van anderen zoals huis en thuis nu naar de basisschool die van oudere broers en zusjes al heel…

Drukte in de gangen Klassen overvol Gesprekken over het weekend Over uitgaan Over lol Zij kijkt toe van een afstand Maar niemand die haar ziet Onopvallend in haar eenzaamheid Het hoofd gebogen Veel dieper dan verdriet Nooit gevraagd voor feestjes Regelmatig vergeten Nooit onderwerp van gesprek Slechts een enkeling kent haar naam De…

ik lig er niet meer wakker van, zoals vroeger toen ik klein was, toen kon ik moeilijk slapen, het was zo spannend in wat komen zou, om naar school te gaan met een trommel, vol met toffees om uit te delen in de klas, ik lag er wakker van om te denken wie er mee mocht gaan, twee mochten er mee de klassen rond, ik lag er wakker van om te denken…

De arbeid maakte de verhoudingen Der mensen en de strijd van hunne klassen. Het bezit is uit de arbeid opgewassen En de strijd om 't bezit, het goudene. De adel vocht tegen de koningen, De burgers tegen des adels woningen, De burgers wierpen koningen en adel Uit hun trotse en hoogverheven zadel.…

Die grote klassen,'s zomers in een bus vol liedjes, boterhammen, ergens heen. Ik heb gezongen in een koor, ik danste. Vanmiddag komt mijn vader, die weet alles. Mag ik nu ook iets vragen? Woon ik hier?' Dan staat u op, loopt naar de gangdeur toe, die openstaat, en leest uw naam voluit.…

veranderd op den duur zonder er enige aandacht aan te schenken hoofdrekenen is een enorme klus zweetdruppels gutsen van het hoofd vraag het maar aan de caissière bij de Plus die blind het bedrag op de kassa gelooft vraag niet of je er 15 cent bij moet passen dat kan haar denkwijze echt niet aan misschien moet het rekenen terug in de klassen…

Buiten is de aarde, het leven van longen, harten en benen Buiten ervaren we het wonder van alles om ons heen Buiten beleven we het wonder wie we zijn Binnen is de hemel, de scheppende ziel van ons leven met elkaar Binnen ontplooien we ons en geven we het beste Binnen staan we open voor wat de wereld biedt Open laat ik buiten naar binnen…

Ben allang uit de lage klassen heb te kampen met een volwassen probleem inderdaad. Koude straaltjes water langs mijn rug Een verzopen kater op de weg terug…

de lange gangen met de vale tegels -er hing nog steeds de geur van natte jassen- leidden onveranderd naar de klassen waar ik zuchtte onder strenge regels ik had gezworen nooit terug te keren tot ik die lijst zag met daarop jouw naam het stille meisje bij het hoge raam dat mij geduldig hielp Latijn te leren je ogen glansden vurig als voorheen…

ander en naar de wereld In een verborgen binnenstadstuin ligt de geestverruimende mediatheek in folianten verschuilen zich meesters de woord- en beeld- en toonkunstenaars plafondschilderingen en open ramen in brede lokalen met hoge vensters waar in het begin van het nieuwe seizoen het schooltheatergezelschap De Ploeg speciaal voor klassen…

Dus dan zouden er zeven moeten blijven zitten in de vierde om vijf klassen te houden. Van die vijf klassen hangt voor mij een hele hoop af. Sport. O ja, ik heb er op lopen schelden. Maar dan nog... ik vind het heel lastig om toe te geven, maar een andere leraar, dat is ellende. Voor mij dan. Een andere mentor trouwens ook.…

Hij gaat de klassen rond, de trapper is terstond geschorst. Het meest wat me nablijft is, de meute eromheen, er was er werkelijk geeneen, die een poot uitstak! Walgelijk!…

Maar wáár ik kom slaan hele klassen op de vlucht: een werf stroomt leeg, een drukke helling wordt verlaten. Dan keer ik bitter weer, langs onverlichte straten en slinger troosteloos mijn feestneus door de lucht. ---------------------------------------------- uit: 'Vanaf de dag dat ik mensen zag', 2007.…

't Is voor speciale scholen óók loodzwaar Er zitten allerlei probleemgevallen Haast onverenigbaar, maar met z'n allen In veel te grote groepen bij elkaar 't Is in het onderwijs van alle tijden Hoe kinderen er steeds weer onder lijden…

Je kijkt me vrolijk aan met oogjes donker bruin een cadeautje in je handen je hoofd ondeugend schuin Je had feest gehad op school want je ging mama verrassen er werden koekjes gebakken en geknutseld in alle klassen Je springt op de achterbank en verteld ons helemaal blij dat je zelf iets mocht maken met de juf, speciaal voor mij Je…

verloren zonen, voor strijd of strijden, als fictieve levenslessen, als existentiële bekommernissen, als ontzettende consternaties, ik verschuil mij, in kille retoriek, zijn of mijn wezen dragende, het bestaan of mijn wezen omvattende, de les of mijn wezen lezende, aan te vangen, te verblijven, in gestalte, in nomaden, in klassen…

Haast niet te verdragen is buurman z'n wagen: ook Bentley, maar twee klassen duurder... - En vraagt men: 'Hoe gaat het nu met je?' dan zeg ik: 'Ik zweer bij m'n flatje en maak het stofvrij in 'n mum en met mij gaat 't best: 'k heb steeds tijd voor een pretje.' Ik schrijf, als veel anderen zweten, dit vers, op de heide gezeten.…

Maar onder de grap, het geratel, het spel, schuilt iets dat je niet zomaar vertelt: dat denken mag schuren, verwarren, verrassen — dat je soms meer leert bij een kampvuurtje dan in honderd klassen. Want wie leert zoeken, leert soms ook vinden, en niet alleen muggen of kruipende kinderen.…

Zo wordt de indeling van de maatschappij in klassen steeds duidelijker. En vooral schrijnender. Het fabeltje dat de klassenmaatschappij door de zegeningen van het naoorlogse ‘kapitalisme met een menselijk gezicht’ was overwonnen, is nu wel aan flarden gescheurd.…

Grote klassen, maar rustig en braaf. Van de vijfde klas herinner ik me de meester die "driedubbel overgehaalde ezels- kakebeen" vloekte en jochies over de knie nam. Elke week koos de onderwijzer een slachtoffer voor zijn klapjes, iedereen kwam aan de beurt. De klas vond het spannend, grappig en keek gniffelend toe.…