Alle inzendingen over klem hert

Als een opgejaagd hert rende ik door de eindeloze bossen, terwijl men dreigend een hoorn blies en de bloedhonden mij op de hielen zaten. Door mijn snelheid en mijn wendbaarheid wist ik steeds aan hen te ontkomen, maar de paardehoeven omsingelden mij, terwijl mijn rechterpoot in een klem trapte.…

Met een afkeurende blik kijk je me aan Wanneer ik je Op je fouten wijs Zachtjes streel je toch mijn hand Wanneer ik ze Over je heen laat gaan Je ze laat weerstaan Mezelf van je bestaan verzekerend Met een lichte duw en een lieve zoen Ik heb je nooit werkelijk achterlaten Zoals ik dat had moeten doen…

Gisteren was zo dichtbij maar het lijkt of je eendagsvleugels krijgt je kijkt niet meer om ik ren naar de horizon en vang wat jij nu mist…

Ik zeg dit met klem: De politie is je beste vriend, maar doe je iets verkeerd dan wordt het een halszaak die wurgend afloopt…

Want dan reppen tong en veren vrije liedren, lang versperd, vooglen die hun kop bezeren aan de traliën van mijn hert.…

vrijdag vis want 'zou en zal' ruikt 's avonds niet meer fris kom laten we een gat zijn in een brein want denken sterft en voelen eveneens net als een berg verbrijzelt bij de stem van siddering en schudden tot opeens geen woord meer doorkomt op de GSM dus laten wij kastelen dromen : eens rijdt ridder Reinhart met zijn zwaard ons klem…

daar loopt hij schrijdend over het land van bult naar hoop controleert hij z’n vallen in het opgeworpen zand op zoek naar de dood het moet blijkbaar gebeuren en zonder zeuren laat de vijand van menig boer ze niets vermoedend knallen hij heeft nog enkele vallen te gaan en daarna moeten ze hun zwartfluwelen jasjes zonder meer afstaan*…

Je weet toch wel hoeveel ik om je geef Hoe dikwijls nam ik jou niet mee uit eten En ben je al die rozen echt vergeten Of de sonnetten die ik voor je schreef Ik zou je goud en zilver willen schenken Maar ik zit klem; ik moet vandaag nog tanken…

Zat gebogen over boeken zijn stamboom uit te pluizen Aan zijn voorouders boven de haard kon hij zich urenlang vergapen en hij besloot dus tot de aanschaf van een familiewapen Hij dacht daarbij aan een hertenkop op een veld van lazuur en keel Met daaronder het ontzielde lijk van een jager in rood en geel Maar ja dacht toen het brave hert…

Golvend staan de akkers goudgeel graan Weiden groen van melk en honing Wie daar woont leeft als vorst en koning Ja waarlijk hij heeft een rijk bestaan Als nobel mens is ook zijn waardig streven De aarde te bewerken naar ieders wens Zijn gulheid kent dan ook geen grens Rijke gronden is hij bereid aan de natuur te geven Geen arbeid wordt daarop…

Rond deze tijd van ‘t jaar is alles smaak en kleur Bloesem En droesem Van lichtblauwe hemels en violettengeur Druppels van dauw Dansen in de zon Dansen op jou Je stoffige cocon De rimpels naar zee om Je mond gezweemd De droogte van je lippen Je ogen vervreemd Je had een vochtig hertenhart Verwrongen en versaagd Sluit zacht…

Zo als hert heb ik dorst niets dan dorst en beweeg naar het water. ---------------------------------------------------- Uit: 'Vonkt', 2017.…

De stilte suist in het zomerse bos, insecten dansen zoemend om mij heen, langs zanderige paden bedekt met mos staan kruidig geurende dennnebomen roerloos in de berm te dromen. Een onbarmhartig hete zon markeert op open terrein de lege plekken, waar schaduwen en lichtvlekken de realiteit een andere betekenis geven. Dan hoor ik ze naderen…

Een bronstig hert uit Ellemeet Zocht zeer luidruchtig naar een date Maar sip zei hij: ‘Wat ik ook brul, Het aantal dames blijft maar nul’ Tot eentje reageerde met: ‘Leuk dat u ook lysdectisch bnet!’…

Mijn herte slacht de regenboog, die, hoog gebouwd door al de hemelen, welhaast gedaan heeft rood en blauw en groen en geluwe en peers te schemelen! Mijn hert... mijn herte is krank, en broos, en onstandvastig in ‘t verblijden; maar, als ‘t hem wel gaat énen stond, ‘t kan dagen lang weer honger lijden!…

maken graag een rit hopende dat ze niet klem komen te zitten…

Brand los, mijn hert, van al dat uw gevlerkte vlucht ombindt; brand los van kot en ketens, nu de wenende oge ontblind; brand los, mijn hert, 't is nu, 't is nu dat de hemelvaart begint!…

Sei totten cnape: "hael mi terstond din moeders herte voor minen hont." Hi ging en sloech sin moeder doot en vluchtte mettet herte root. Mer twijl hi loopt, stuict oppen steen en valt, -dat arme hert meteen.…

Sei totten cnape: "hael mi terstont din moeders herte voor minen hont." Hi ging en sloech sin moeder doot en vluchtte mettet herte root. Mer twijl hi loopt, stuict oppen steen en valt, -dat arme hert meteen.…

Sei totten cnape: 'hael mi terstont din moeders herte voor minen hont.' Hi ging en sloech sin moeder doot en vluchtte mettet herte root. Mer twyl hi loopt, stuict oppen steen en valt, - dat erme hert meteen.…

In fijne druppeltjes hangt het licht over de ochtend gedempt ruisen de velden herten aarzelen alvorens het donker van het bos te verlaten. Met een schok komen braamstruiken tot leven: een fazant vliegt op, de herten draaien hun spiegels naar de waterige zon.…

Herten in de Lente In het woud waar de stilte zachtjes spreekt, dansen de herten, hun ogen diep en bleek. Hun geweien, als kronen, trots en grandioos, schitteren in de ochtendzon, zo wonderlijk als een roos. De lente roept met geuren zoet en fris, waar elke bloem ontwaakt in nieuw gemis.…

je zit met je hoofd al klem tussen schaamteloze lippen maar de tijd is nog niet rijp om uit het vrouwelijke te wippen…

het hert geadeld door de jonker neergesabeld boven de schoorsteen…

Het dorstige hert zoekt naar de rand van het meer voor een slok water.…

Het schichtige hert dwaalt over bloembladen, mantel van Jahweh.…

zoooo dronken dronken dronken dronk als dronken maar kan zijn je zuipt je lam en zuipt je klem zo zat je maar kunt zijn en waggelt waggelt waggelt wacht er iemand op je thuis dan zwalk je zwalkje zwalk je zwalk je `s avonds dol naar huis zoooo dronken dronken dronken dronk als dronken maar kan zijn je zuipt je lam en zuipt je klem al…

Het hert is dichtbij, het ademt en kijkt, roerloos -- voel ik me gezien.…

Zalig leeft hij bij de mensen Die met herte God betrouwt, Diens verkiezen, wil noch wensen Niet en zoekt dat na berouwt, Maar hert en wil gelaten houdt En volgt de wil des Heren. Dees lijdt En mijdt. Hij lijdt Gods daad En mijdt het kwaad: Dus mag hem hier geen onrust deren.…

de weerbarstige bergen waar hij, klein mensenkind, het eerste hert moest schieten, keken honend op hem neer het hert viel van grote hoogte het rolde van de steile wand naar beneden al die tijd schreeuwde het het schreeuwde zoals mensen schreeuwen zoals zijn vader later?…