Alle inzendingen over medusa

Zij houdt mijn handen vast ik mag mij niet bewegen zij speelt dat zij Medusa is maakt mij van warme steen Twee minuten vindt zij te lang voor bewegingloos, het is maar een bedacht spel Langzaam wordt zij bang op mijn knipoog geeft zij een lel Ik hou mijn handen hard in die van haar ik mag mij niet bewegen weet dat zij Medusa…

ik geef geen zier om het natuurlijk ontvouwen van vrouwen in de morgen medusa is er niks bij maar bij haar sterft zelfs de morgenzon die aan mijn zijde schijnend uit haar ogen herrijst…

Een kwal is een neteldier een grote medusa footloose and fancy free goed- of kwaadaardig beweeglijk vrijzwemmend en door lange tentakels in staat tot een hereditaire profusie op een een- of meermalige energorgasmatische voortplantingswijze fully interlocking Alle kwallen gedijen in rijkdom aan vormen doch wat hen bindt…

Een vrouw met honderd slangen op haar hoofd en elk der slangen heeft hem aangeboden: de gladde appel uit de tuin der goden waarmee bezwaarde kennis wordt beloofd. Maar wie haar aankijkt is meteen versteend en schaart zich onder slinkse schuldenaren, herneemt de last van al die voor hem waren hetgeen hem met zijn vaderen vereent. Het werd…

Medusa Madonna Mooie Milde Magnifieke Mond Bedwelmende Barokke Blanke Balsemieke Borst Vragend Vol verlangen Vreugdevol Verheven Venusheuvel Verlokkend Vrouw Zinnelijke Zoete Zachte Zilte Zijden Zee Kussen Strelen Voelen Proeven Vieren Vrouwzijn Van ons Twee…

jonge Medusa zeewier om je hoofd oeverloos lijkt nu de zee waarin zich glanzend spreidt je lichaam, naakt verjongd door iedere golf die langs je dijen glijdt je rilt, de koestering van 't zilte water maakt je week en vol verlangen ik schreeuw je naam en even lijkt het  of je aarzelt maar als begerig mijn handen  om jou reiken zwijgt…

Ze droeg een sinaasappelnetje op haar kop en had kromme benen. Niet talig maar kraaiig – en kras voor haar jeugd – was ze het uitgelezen schaap buiten de kudde. Wij niet, wij blaatten en blaften en probeerden te bijten. Ach, die blik van haar… mene tekel. Er was geen enkele bedding, geen uitzicht op redding. Ze was een dodo…

ik zag twee beren aan de hemel vager en verdwijnend in de rozevingerige dageraad die aan de ware stralende zonsopkomst voorafgaat de sterren waren na-ijverig van dat licht geluiden klonken om ons heen tsjiep tsjiep tsjiep meh meh meh een lentebries maakte je gouden haren door de war het was die wind die je gouden haren door de…

Spektakel kleuren impressionistisch getooide afstotende medusa bomen Open de blik fris het gezicht zwart de stof krakend en ruisend bollend afstotend nodigt uit lijdend Groen loenst vlijt vloeit overspoelt gedachten de waas van waar was ik toen Mijn alibi polis toont onderverzekert zijn per gestrekte kwaliteits besnijding…

Een bloeiende sinaasappelgaard gloeiend in het oranje eerbetoon overgebracht door de wolken boven een veel te hoge horizon Ergens daarachter een dansende Medusa Vurige slangen, wijds uitgewaaierd, hun veelstemmig gebed diep galmend hun honger verzadigd of vergeten Het blinkend schild blijft achter op weg naar haar beeldentuin ondanks de…

Er wordt gehuild, hoor ik maar dat ben ik zelf en dat klopt niet met mijn leven het goede leven waar zovelen van dromen In de spiegel zie ik hun gezichten in mijn zorgen en betraande ogen Ze bedreigen me niet met afschrikwekkende slangen Ik versteen niet niet van honger noch van gestold bloed Ik kan meer delen en het met eigen…

Resten van bloedbaden en bange nachten, toen Medusa nog dacht dat zij als laatste lachte, komen op als dromen in helder Sanskriet. Ik kan die verhalen eindelijk verdichten, vertalen naar oplichtende en bezwarende zinnen, sinds ik mijn ware aard heb aanvaard: dichter met ’n vlammende pen als schild.…

Ontwaakte en waagde de oversteek Het is nu alweer dertig jaar geleden Dat ik verliefd werd op de schrijversgeest In jou zo overduidelijk aanwezig Het hield me jarenlang behoorlijk bezig Je wees me op de hoefslag van het beest Dat ik sindsdien veelvuldig heb bereden Het dier met vleugels kwam uit liefde voort Wij paarden als Poseidon en Medusa…

vastgeketend En het verblinde monster zich verlekkerde Kronkelde het gruwzame lot naderbij Toen de wanhoop bezit nam van de prinses En alleen schaarse sieraden haar lijf bedekten Vielen Perseus en Pegasus uit de hemel Toen de held Andromeda redde En Keros door hem werd gedood Kreeg de liefde vleugels Toen Perseus het hoofd van Medusa…

men zijn fijnstbesnaarde elegie langs geen kanten, zeker niet daar waar men water tot beton boetseert en gedwee hangt hij als slachtoffer van zijn tijd, timmermanszoon zonder kruis te bungelen, pas nu neem hij afscheid van de laatste kerker vol ijselijk gehuil in zijn bestaan kunnen ook verlichtende kompaszuigers zijn blauwe oren vol medusa…

Ik opende de deur, en daar stond ze dan: mijn buurvrouw, als een Medusa. Haar wijd opengesperde ogen, haar lange grijze haren los uit de knot van overdag, langs mij heen kijkend alsof ik er niet was, priemend de lange gang in kijkend, riep ze dan dat er nog hogere machten waren.…