Alle inzendingen over opklimmende reeks

Wij dronken onderweg in Portugal, per dag tenminste één fles Vinho Verde, maar meestal twee en doorgaans nog een derde, want drie is toch zo'n heerlijk rond getal. En daar wij dan pas werk'lijk dronken werden werd nummer vier besteld als spoedgeval - 'of is dit nu ons vijfde flesje al?' bracht een van ons, de tel kwijt, dan te berde.…

Langs de ladder in haar kous opklimmen naar de jarretelles die als een praalboog de speeltuin omspannen ...en reeds lonkt binnen handbereik de poort van het paradijs.…

Beter alleen opklimmen naar de hemel. De velen smakken met hun ladder neer. --------------------------------------------------- uit: Nalezing VII (1926- 1928) Kwatrijnen…

Men lacht om een ruiter met één spoor aan zijn voet. Hij lacht terug en zegt: het is zo ook wel goed, Als ik de ene kant van het paard aan zal sporen, Ik wed, dan gaat de andere vanzelf naar voren.…

Weet dan dat God er altijd voor je is Hij kent jouw grote verdriet en pijn Hij laat je nooit alleen en zal er zijn Reken maar op Hem, zeker en gewis.…

Er blijven altijd mensen die als je broers je vader of je moeder je zus, je liefste ooit, je kind dat onbegrepen pas toen 't wegging zijn eenzaamheid die reeks blijft komen je verwonderen onophoudelijk.…

De basisscholen doen het niet zo goed Althans, als het om rekenkunde gaat Want stampen geeft het beste resultaat Misschien niet leuk, maar wel hoe het toch moet Ach ja, de één kan prima rekenen Een ander kan poppetjes tekenen…

Heer leer ons bidden een roep vol verlangen tot onze almachtige Vader maar geleidelijk naar wat en hoe opklimmen hoeft dit niet te zijn elk gebed openbaart zich als wegwijzer naar een Wonderland dat men steeds kan hernieuwen waar verandering en herboren denken door genade mogen heersen.…

zou je opklimmen, zei je. Jij, die tussen de brandende stenen liep, beladen met goud, zilver en edelstenen. Jij, die muziekinstrumenten in je eigen lichaam droeg, zou voor altijd koning zijn. Mij zou je meevoeren naar je paleis en kronen. We zouden alle grenzen overschrijden, zei je.…

rek me strek me na de nacht armen warmen lijven blijven diep van binnen knuffelzacht rek me strek me in een lach naar de schoonheid van de dag…

Je moet tijd rekken als je tijd ervaren wilt -- zo vluchtig is het.…

Op een hoge tak beklemtoont nu de stilte dit wonderlijke. Een mens oogt engel als een handvol confetti hier plots neerdalend. Met mijn mond open teken ik wat ik hier zie als voorstelbare.…

leren dat uncle oom betekent afleren dat uncle oom betekent afleren dat uncle niet oom betekent katten kun je alleen maar dingen afleren afleren op de tafel te springen afleren op de tafel te springen ook tijdens je afwezigheid afleren dat uncle niet oom betekent afleren dat uncle oom betekent niet omdat je ze niet kunt leren dat uncle oom…

Eén maal één is één Zullen we het samen doen Eén plus één is drie…

‘Wat is er met dat meisje aan de hand?’ Moet ik vertellen dat in verre oorden De grote mensen kinderen vermoorden? Ik zeg: ‘Ze slaapt heel diep’ en sluit de krant Het spijt me jochie, ga maar even door nog Met spelen in een wereld zonder oorlog…

Er zit meer rek in werknemers dan veelal 't personeel wil aangeven Maar werkgevers die te eenzijdig hun personeel te veel, te vaak rekken zien niet hun personeel vertrekken niet fysiek maar wel geestelijk: "laat maar lullen, niet poetsen"…

nu mijn stem de ochtend verdroten begroet lijkt de nacht zich diep en genoegzaam genesteld te hebben in al wat ik draag in tegendeel van wat me behept zing jij je lach uit over mij, iets van zonneschijn door mijn gedrogeerde dauw, maakt plaats voor alles wat je bent en schoont mijn hart van het deelbare dat alle smart voor deze opklimmende…

. - Hij kan nu voort Met 't werk, maar weet: hij is slechts even vrij - Zo, onverbidd'lijk, gilt dezelfde reeks En steeds de onverbiddelijk-zelfde reeks Van melodieën uit 't orgel door de straat: Mechanisch boven al 't levend geluid Schreeuwt waanzin van gestorven wanhoop uit, En dwingt tot luist'ren, voor hij verder gaat.…

Van alle auto’s in de regen die suizen langs mijn raam, koplampen aan, en die passeren door de bocht van de weg, hoop ik maar dat ze ergens heengaan en dat het telkens andere auto’s zijn en niet een reeks die zonder reden telkens opnieuw wordt rondgezonden door steeds dezelfde onzichtbare gek…

Er was een klein moment dat wou zo vreselijk groot, maar bleef geweldig onbekend tot na haar dood. En haar dochter, ook al zwanger, wou graag mooier en ook langer, en haar dochter ook al zwanger, wou graag mooier en ook langer, en haar dochter ook al zwanger, wou graag mooier en ook langer, en zo meer, en zo meer ongeveer tweeduizend…

't Verlangen van de Jeugd Is vreugd En woelig tijd verdrijven; Moede Ouderdom schept lust In rust; De mijne in werkzaam blijven. Zolang de Hoogste macht Mij kracht Naar lijf en ziel blijft gunnen, Is 't mij niet enkel goed, Maar zoet Te doen wat Zij doet kunnen. Dit zij, min leven lang, De dank Aan die 't mij gaf en rekte…

Elastiektwisters ruziën over een knoop, de rek is eruit.…

Zwarte kraai op tak zit sprookjes te verzinnen in de duisternis even bewegen boven paden van het park zomervleermuizen onder grijze lucht door de straten van de stad zwermen toeristen het maanlicht lacht achter gesloten ramen liefde ademt naakt.…

We hebben het graag over de mooie Amsterdamse Jordaan Waarom hebben we het niet over de schone Jordaan Omdat de Jordaan van tijd tot tijd een stinkwijk is Waar buurtbewoners zich gedragen als dieren Stinkdieren als Coronaslachtoffers zonder geur of smaak Smakeloos is de lichtste vorm van mijn verontwaardiging Vindingrijkheid van de buren om…

De klanken van de wind en de regen vertolken met de ook opklimmende mist heftigheid met een vreemde opmaat. Wat valt er verder te verwoorden over onze natuurlijk ogende uitgestrekte oorden wat zetten uw ogen al in de steigers.…

De rekke staat stil, kijkt dan telkens om, naar mij: heerlijk twijfelen.…

Wat te doen in spagaat als elke rek er uit lijkt behalve er voor zorgen dat je niet uitscheurt?…

Verdriet zit in je, eerst een reeks rotjes, en dan -- jankende honden.…

Ik trek het gordijn open om tijd te rekken -- en bekijk de mist.…

ja, de vlag, die half op de witte stok hangt wil niet vallen maar weer opklimmen naar morgen zodat tranen kunnen drogen in zon en wind en opa pas weer echt rustig kan gaan slapen ja, dat zou hij gezegd hebben…