Alle inzendingen over poetisch

Ik ben geen groot dichter Voel mij niet verplicht tot het dichten van een dicht Veel eerder gezwicht Ik ben geen aanstichter van nieuw literair licht Vondel en Bloem hebben mij pootje gelicht Nee, ik ben geen zwaargewicht Niet als poet, noch als dichter Maar, na het dichten van een dicht voel ik gauw drie kilo lichter…

De manier waarop Kloos en de zijnen afrekenden met voorgangers en tijdgenoten om een nieuwe opvatting over poëzie te propageren is een schoolvoorbeeld van literaire propaganda. Het verketteren van kopstukken en belachelijk maken van de kritiek, het nauwkeurig formuleren van de eigen denkbeelden en ten slotte, maar niet in de laatste plaats, de publicatie…

Een poëtische waarheid is geen mindere waarheid dan een wetenschappelijke waarheid. Een poëtische waarheid kan zelfs veel indringender zijn. En ook een wetenschappelijke waarheid is steeds maar een uitgangspunt en aan verandering onderhevig.…

Aan de waterkant ziet de dichter dichterlijk chique reflectie.…

De poëzie is niet poëtisch.…

Poëtische bui Zakdoek gepakt Bui voorbij…

Gespierde bundel, poëtische krachttermen, gewichtige druk.…

zijn vrouw schrijft ingewikkeld door duidelijkheid te verzinnen zij is Poëtisch gecrypt!…

Dit is mijn huis in mijn gedichten ben ik thuis met het licht op mijn doek de ezel in de hoek grif ik in kleurentaal mijn poëtisch verhaal…

Ik schrijf met beelden en nodig jou uit te kijken in plaats van met inkt, mijn zinnen zijn ramen waar licht doorheen zinkt. Een woord is een schaduw die traag langs je muur kruipt, een komma, een verhaal dat ergens huilt. Ik schilder gezichten met lijnen van klank, leg landschappen neer in een zachte cadans, waar ritme en ruimte elkaar…

een inwoner van limerick poëtisch wel een slimmerik die dichtte aa - bb - a miljoenen deden het hem na de allernieuwste dat ben ik…

het leven kan soms tragisch overweldigend prachtig meeslepend poëtisch en harmonieus zijn als een symfonie maar vaak zijn de slotakkoorden zo atonaal…

Ik voel mij authentiek Als geen ander in staat om slechte gedichten te bedenken Ik ben poëtisch ziek Maar benieuwd hoe lang ik dit nog volhou Tot ik bezwijk…

Ik liet telkens alles los in mijn leven, om het daarna weer te hervinden, maar aan jou bleef ik me binden, poëtisch als spiritueel, en vooral ook hartelijk emotioneel.…

We schrijven er allemaal wel eens over zo poëtisch, soms pathetisch, uiteindelijk zijn we allemaal even bang voor die laatste gong uit de gang.…

blijkens studie naar dichters privé doen zij boven modaal intens corvee vullend gaten die zij wit laten hun gepoetste plaat is poëtisch trofee…

Een poëtische inktvis met veelpotig schrijftalent Schreef eens: een hele belevenis die zijn weerga niet kent Als ik met je vrij is het heel knus Alleen mijn armen ontwarren is altijd zo’n klus…

De nestor van de speedsonnettenhorde, die ruimschoots al zijn sporen heeft verdiend, heeft zijn kandidatuur nu ingediend om Dichter van het Vaderland te worden Dus geeft uw stem aan deze grote dichter, dan wordt het nieuwe jaar poëtisch lichter.…

Toen dacht ik: vraag aan AI een poëtisch kleinood. Was me dat een ontgoocheling. Toch maar weer aan de slag.…

een dichter dichtbij de ziel bemiddelde met vragende poëtische woorden ook al had hij weet van het wiel 't leven vertelde hem dat een zuiver antwoord nooit beviel in de werkelijkheid die niet aan ons behoord'…

Als ik nu eens een loungeroom zou beginnen Waar ik op housebeats verzen declameerde Terwijl ik thee schonk en een klant coiffeerde Kon ik wellicht de crisis overwinnen Of, hoe dan ook, eens iets verdienen aan Het povere poëtische bestaan…

ik probeer uitsluitend poëtische prentjes te schieten waarbij woorden overbodig zijn prentjes van een plek op aarde waar alleen het geluk mag wonen dat soort prentjes dus...…

de scheve huisjes aan het Hoge Zand die voor geen slopershamer wilden wijken de parken met de eeuwenoude eiken een schone slaapster op het stille strand de lommerrijke lanen voor de rijken de krijtstreep van een dienaar van het land het meisje met een ijsje in haar hand dat in Madurodam loopt rond te kijken Couperus die in brons te wachten…

.- In 't lentelicht bezien klonk het heel poëtisch.…

En het rijmen even bewaren, Tot de inspiratie weer komt kijken En mijn gedichten weer poëtisch lijken…

haar woorden gaan op en neer in een vrijage van poëtische gedachten vlijend aan lippen van stemgeluid in een serenade van schoonheid ze prikkelt mijn verlangen zichtbaar voorgeschoteld jouw tekens verschijnen in een ware verademing…

het is weer januari maar zoveel minder poëtisch dan december ijziger vooral en zó bitter koud dat ik mezelf betrap op een hang naar het warme open haard gevoel van december j.l.…

oerritme overstijgen het gezang de lentezon omlijst een o zo fijne verschijning verdwijnt en het hart niet meer stoppen kan met bloeden en weer opbloeien omdat elke bron inwisselbaar is Alleen wanneer de wolken mogen verdampen en de vissen broodnodig verdeeld zijn pas dan verkrampen onze naakte voeten op dit ijskoude pad van spekglad poëtisch…

Zie hoe fel de boterbloemen kleuren in het zonnelicht dat ze wakker kust zo zacht, dat het goudgeel stralend rust op de blad’ren die van knop nu scheuren aan de waterkant, in dromen gesust terwijl ze stil het spiegelzicht keuren hangen de wilgen twijgend te treuren zich van hun eigen schoonheid onbewust in ‘t groene boord van het weidemeer…

door de straten, dansend bedwelmt ze de stad met woorden met een glimlach van deur tot deur een pirouette van geurige boterbloemen het lied van de zon voert over de meidoornhaag de appelbloesems blauw glanst de lucht en over de leeuweriken die zich uitbundig laten meevoeren door de straten, dansend bedwelmt ze de stad met woorden…