Netgedichten

netgedicht (nr. 88.086):

Visuele schrijfstijl

Ik schrijf met beelden
en nodig jou uit te kijken
in plaats van met inkt,
mijn zinnen zijn ramen
waar licht doorheen zinkt.

Een woord is een schaduw
die traag langs je muur kruipt,
een komma,
een verhaal dat ergens huilt.

Ik schilder gezichten
met lijnen van klank,
leg landschappen neer
in een zachte cadans,
waar ritme en ruimte
elkaar aanraken.

Een metafoor ademt,
een stilte beweegt,
ik bouw herinneringen
op wat woorden weigeren te zingen,
en laat beelden spreken
waar taal tekortschiet.

Wat ik niet zeggen kan,
teken ik stil,
een wereld van beelden,
naar mijn eigen wil.

Mijn schrijfstijl is visueel,
tastbaar,
onomkeerbaar,
een spiegel van mij
die steeds opnieuw ademt,
altijd op de rand van
verdwijnen en verschijnen.