Alle inzendingen over woorden zwijgen

Stilte op het strand zandkorrels verbergen schelpen openbaren niet alles mist sluiert geheimen zon tekent schaduwen golven dragen zeeschuim vinden en verliezen wind laat woorden zwijgen…

de woorden zwijgen gaan je met stilte bekijken in onuitspreekbaarheid hun eigen plaats niet meer begrijpend in gebroken zinsverband ze dragen geen taal en tekens gedoemd tot verdergaand vergetelheid pas als jij geluid laat horen is hun nieuw geboren aanspreekbaar zijn…

In een dal van duisternis ploeter ik mijn bewustzijn voort ik zucht en ploeg verder pijn behoeft geen woorden aanraking verstikt mijn gevoelens en klap dicht door te veel liefde die ik nooit eerder kreeg als je niet kunt kijken voorbij jezelf en ik de woorden zwijg die ik had moeten zeggen _toen de duisternis mijn ziel binnen…

zij vroeg hem aarzelend om haar gedicht te lezen hij las haar woorden tastte naar de bron verloor zich in haar ogen en haar mond, haar huid ontdekte zelfs verdriet driftig dronk hij van haar lippen liet hij haar woorden zwijgen in zijn stille stem haar zucht verdwijnen in de zijne de hartstocht vluchtte weg haar uitgelezen woorden…

Ik heb mijzelf nog wel het meest bedrogen met dat woordgetover en literair gespit, want als alle woorden zwijgen zegt de stilte zoveel meer.…

Huiver niet Nu woorden zwijgen en bloemen zullen spreken Huiver niet Ook al zie je door de schaduw de waarheid en de schoonheid niet Huiver niet Mocht aarde je bedekken Huiver niet Als je denkt dat er niemand is die je ziet Huiver niet Want schoonheid is vergankelijk Huiver liever niet Ware schoonheid schuilt in ons verdriet Dus huiver niet…

In berusting van verlies voelt het liefhebben als groeien in verdriet waar men de hoogste toppen van het leven wil bestijgen het dal van tranen ziet waar kluchten witte meeuwen in schier onbewolkte luchten blauw woorden van oeverloze liefde schreeuwen verder laten dragen hemelhoog in dagen van stille berusting zullen woorden zwijgen…

hoeveel vuur is een vulkaan met hoeveel woorden zwijgen we hoeveel dorst gaat in een glas anders dan droogte of afstand waar begon een naam, een oud bos, een rots, de groenheid van gras kennen we de kanalen en straten van het hart, nemen we ooit afscheid noemen we kustenloos land in de diepte een eiland?…

Ik heb mijzelf nog wel het meest bedrogen met al dat woordgetover en literair gespit, want als alle woorden zwijgen is de liefde de triomf.…

wat ik nu in woorden zwijg gaat nog verder dan mijn onmacht immers het is soms niet uit te leggen waarin het zijnde mij heeft gebracht . de leegte wordt gevuld met gedachten die gedwongen rusten in de schaduw ik zou ze met mijn lippen willen verzachten zoals gezegd, ik ben thans stil tot schuw .…

Het denken vertraagt, de woorden zwijgen en zelfs de vogels worden soms even stil. Wat is het eigenlijk dat ik wil? Wachten, hopen op koelte en helder denken; de Wachter wacht, doet zijn naam eer aan en schreef er zelfs een boek over.…

Vermits stiltes zich aaneenrijgen tot geboeide taal, zodra mijn woorden zwijgen. Zie het niettemin als bericht, nochtans geen reden tot paniek. Vanwaar dan dat zure gezicht?…

De echte liefde heeft het niet van vele woorden of van dure dingen; ze kan in pure harten zingen en wordt dan ook verstaan zelfs als de woorden zwijgen. Je hoopt toch wat te krijgen?…

Sommigen belanden samen geplakt in een gedicht; dat zijn de ergste, omdat ze daar niet blijven willen: telkens is daar dat onwillige ontbrekende woord. Zwijgen doen ze ook nooit: ze kwebbelen de hele dag hun kakel-fonie van woorden, maar heb je ze nodig, dan ontbreken de juiste.…

het voedsel van mijn volk er is geen tijd om na te denken jij staat daar waar mijn wereld eindigt en zwaait er naar de wolken met niets anders om over te peinzen dan de afscheidsbrief die ik nooit voor je heb willen schrijven er is een wereld van verschil tussen wat ik over je denk en wat ik voor je voel jij staat daar waar mijn woorden…

het voedsel van mijn volk er is geen tijd om na te denken jij staat daar waar mijn wereld eindigt en zwaait er naar de wolken met niets anders om over te peinzen dan de afscheidsbrief die ik nooit voor je heb willen schrijven er is een wereld van verschil tussen wat ik over je denk en wat ik voor je voel jij staat daar waar mijn woorden…

De woorden 'zwijgen en opletten' zweven in mijn gedachten rond school is een plaats waar creativiteit verdwijnt gevangen in een strakke kooi geen ruimte om te ademen, laat staan om te dromen we zijn allemaal slechts een zooi vol met angst, vol met problemen, waar moeten ze naartoe?…

Ze is getraind in zwijgen. Ze zegt geen woord niets uit haar te krijgen. Ze zegt niks, laat alles toe ze zegt niks, hij wordt het moe de zwijgzaamheid is bijna tastbaar ze zegt niks al was 't maar het feit dat ze getraind is om te zwijgen iemand zal haar toch aan het praten moeten krijgen?…

De tijd met jou ging snel veel hebben we niet gezegd Alleen wat nodig was Het begrijpend zwijgen verving vele woorden De woorden die we spraken waren uitingen van begrip en respect Ik heb vast vergeten te zeggen dat ik niet meer zonder je kan Tenminste, met woorden dan. Peterdw.…

Nauwkeurig probeer ik De woorden te analyseren Die je voor mij verzwijgt, Maar door je oogopslag Overduidelijk kennen laat - Jammer genoeg laat de grammatica Me hier in de steek, want Er zijn geen regels voor het ontleden Van een tekst die niet bestaat…

Met stomheid Geslagen lijk je Nu geen woord Meer over je Lippen komt, Maar elk woord Dat je zwijgt Zegt mij meer Dan duizend woorden Die galmen van Louter overbodigheid…

Maar, hoe 'k voor u den angst der hoorders hadd' gehoopt: nooit gaat uw nodend woord, 'lijk, alle deur gesloten, de kreits des avond-lichts van lamp tot lampe loopt.…

De juiste woorden op het goede moment schoten ze maar te hulp in plaats van hulpeloos afwachtend te zwijgen Bang voor een valse toon wordt geen lied gezongen zingen alle misverstanden zwijgend hun twijfel rond…

Ik kan `t wel zeggen Maar Houd mijn mond Je moet het kunnen zien In mijn ogen Het signaal van mijn huid Willen voelen Aan de spanning Van mijn spieren Die vreemde warmte In mijn lijf Maar Ik houd woorden Verborgen In het complexe wegennet Naar mijn mond.…

en ik ik zwijg…

Soms kan je het praten maar beter even laten en zonder woorden zeggen wat je hebt uit te leggen.…

Zwijgend stil zijn omdat je stil zwijgen mag Met ogen als spiegels het hart als liefde Geweten als een 'weten' bereik je het doel Zwijgend stil zijn omdat je stil zwijgen mag…

van mij geen woord over de ramp wanneer ik woorden had zouden ze tekort schieten ik denk dat zwijgen nu zoveel meer troost kan bieden dan al die loze woorden dus vraag ik slechts om een gepast zwijgen op een serene plek waar je bij stil kunt staan…

We spraken in het zwijgen met woorden geen klanken of weergalmingen met woorden geschreven op papier die evengoed met andere woorden gewist konden worden vergeten met woorden worden toen sloot je het verhaal zoals bleek je papier was op vereeuwigde woorden worden gehoord het verhaal op papier verteld maar de woorden klinken in mijn…

geen zwijgen verzwijgt meer wat elk weet van eigen woorden in de mond schilderij: horen, zien en zwijgen kunstenaar: Herman Brood…