50 resultaten.
Verwaaiend in de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 Te vaak hoor ik van jou
Dat het schuurt, wat ik zeg,
Wat ik denk, of wat ik doe
Je kijkt er dan steeds
Ongemakkelijk bij -
Hulpeloos zwijg ik in antwoord
Op jouw klagen, op jouw zuchten,
En heb maar een verlangen nu,
Dat al het klagen en zuchten
Zal verwaaien in de wind
Zoals het zachte mergelstof
Gewichtloos door de wind
Weggedragen…
De zoeker vormt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.018 Hij zoekt naar zichzelf
verborgen in klei
hij vindt en hij vormt
de uitkomst is zij
hij zoekt naar de kern
van naakte bestaan
hij kneedt en hij drukt
zo zal zij ontstaan.…
instructies
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 hak vormen uit een alfabet
buig de rij van a tot z
totdat hij breekt bij de k
als een tak die knapt
de prijs van de omelet
is het breken van het ei
teken van voren, opzij en boven
contouren van een lichaam
splinters klinkers spatten
tegen je veiligheidsbril
weet wat dit worden moet
de vormen moeten uitnodigend lezen
hak er een taille…
En dan nog iets (3)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
714 zij beeldhouwen achterdocht
als een standbeeld
zonder voetstuk
zielig zoeken ze
verklarende woorden
ze liegen de richting voor
door een oplossing aan te reiken
en daardoor vallen
de verraderlijke kegels om
zogezegd zie ik het niet
voel ik het niet
maar ik weet
dat ze vanbinnen beven…
De wereld daarbuiten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
909 In het blauwe licht
van dit atelier is het
een wachten van
een leger koppen
gekleid uit
rode grond
Met lege oogkassen
zonder weten
wachten op de zon die
hen drogen zal een
leger dat blindstaart door
het venster naar het licht
Poreuze koppen in klei
en atelier gevangen
strijdwagen paard
noch wapen zullen
keizers tombe
bewaken…
Beeldhouwen met taal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 Beeldhouwen doe ik
Met beitel, klopper en
Raspen klein en groot
Verheugd ben ik
Als er iets moois
Uit mijn handen komt
Dat werkelijk voeling
Geeft met de materie,
Resultaat van aandacht
En liefde - dichten
Doet met mij hetzelfde
En verschaft oprechte
Vreugde als beeldhouwwerk
Vorm gegeven met taal…
Grijs gebied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
315 De stad ligt in een gedwongen refrein
van mensen die de weg kwijt zijn
het lijkt steeds vaker net als
in mijn mysterieuze dromen
alsof het allemaal spontaan verzonnen is
een grijs gebied van kromme gedachten
waarmee alles opnieuw naar lentebloesem verlangt
omdat jij het zwoele leven aan het beeldhouwen bent
met het magische spel van…
SCHATTIE
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.978 Een vriend te vertrouwen en om op te bouwen
Kon ik jou maar beeldhouwen.
Schattie, dit had ik echt nooit meer verwacht
Iemand die steeds lief is en altijd lacht.…
een droom zonder gelijken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.503 het liefst
wil ik je geuren
beeldhouwen in
kleuren die ik tegenkom
ik mocht je splijten
langs je aders kijken
polijstte een droom
zonder gelijken
je woorden
zingen melodie
in zachte tonen
die alle snaren raken
een symfonie
die geur en kleur
laat paren tot
het beeld van jou
ik kom in je schaduw staan
we laten ons gaan op…
een droom zonder gelijken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
948 het liefst
wil ik je geuren
beeldhouwen in
kleuren die ik tegenkom
ik mocht je splijten
langs je aders kijken
polijstte een droom
zonder gelijken
je woorden
zingen melodie
in zachte tonen
die alle snaren raken
een symfonie
die geur en kleur
laat paren tot
het beeld van jou
ik kom in je schaduw staan
we laten ons gaan op…
VERGEEFS VERLANGEN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
910 Ik wil hierover schrijven
maar kan het niet
ergens
tussen de hoge dijk
en de brede rivier
op zacht glooiend zand
vol verkruimelde kracht
karig begroeid
met weerbarstig gras
en eenzelvige bloemen
staat een kleine groep
lage kromme bomen
door beeldhouwende wind beknot
bij een donkergroen huisje
wiens dak en vensterranden
felrood glanzen…
Het cirkeldenken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
801 wat rijmt stilte
toch vaak op schaduw
ook al hebben ze
onze taal niet gemeen
of storm die weet heeft
van mijn luwte
terwijl ik wolken
beeldhouw uit steen
zo adem ik
grijs naar binnen
ervaar de heerlijke smaak
van genadeloos vergif
ook al heb ik vaak verloren
het kleurt toch
de geur van overwinnen
zo kan ik ook borsten…
ik heuvel venus
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
787 ik beeldhouw je,
weerbarstig blok graniet
je grote lijnen heb ik al
details nog even niet
ik splijt wat
nog verbonden is
volg aders van onstaan
zoek wat niet ontgonnen is
ik modelleer je
naar mijn hand in
strakke jonge vormen
je gezicht oogt al markant
je tepels spitsen
vingers kunnen ze niet ronden
borsten lichtjes aangezet zijn…
Uit godvergeten dagen
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
634 ik bouw een droomkasteel
op hen die mij zijn voorgegaan
hun graven zijn mijn fundament
ik heb ze allemaal gekend
mannen kinderen en vrouwen
hun handen geven mij vertrouwen
zij helpen met het bouwen
als de werelden zijn stilgezet
zij beeldhouwen de lucht
uit godvergeten dagen
de slotgracht wordt gegraven
en in de heuvels groeit het bos…
Droomvrouw
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
544 Ik ga wel alleen in bad,
beeldhouwen met schuim.…
Stom
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.347 Ze heeft geen parfum nodig
Ze is van steen
De geur van 100.000 jaar geleden
Hangt nog om haar heen
Niets heeft ze te zeggen
Misschien iets van weleer
Eens verborgen in de diepte
Nu gehouwen, krachtig... teer...
Zacht en aaibaar is haar huid
en koud; gehakt, geraspt, gepolijst
schreeuwt ze woordloos
naar wie maar naar haar wijst.…
ik beitel je tot vrouw
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.097 ik ben jouw beeld
aan het houwen
uit de ruwe rots
die jij eens was
zag de branding waar
de golven aan je vraten
het strand waar jij in onbegrip
en stilte bent verzand
ik weet je wispelturig
vurig als je door mijn handen gaat
ik moest je splijten om naar de
aders in je hart te kunnen kijken
ik beitel je tot vrouw
polijs met liefde…
In roodkoperheraldiek
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
851 zag altijd
de grote beelden
cultuur gegoten
in roodkoperheraldiek
ik modderde in klei
met zachte vormen
ze hardden toch
te snel voor mij
nooit heb ik je beeld
ooit kunnen laten spreken
jouw vormen kan
ik niet vergeten
jij bent realiteit
ik roodkoper je gewoon
ook zonder beeld glans jij
altijd mijn werkelijkheid…
vraag me
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
640 vraag me hoe zacht
een beeld
wel niet kan zijn
ooit voelde ik er aan één
een bars kijkende koter
gemaakt van speksteen
geloof me
als pure roomboter
het smolt
en ik smolt mee…
polijstte ze meegaand
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
660 ik zocht de lijnen
in het steen en
modelleerde kop en romp
de schouders rond
en zwierig speels
de armen en je handen
het bekken
stond wellustig
op de benen
die eindeloos
vervoetten in een
reeks van kleine tenen
maar je hart
was tegendraads verpakt
in ferme borsten
ik polijstte ze meegaand
maar mocht alleen naar…
Fernando Botero
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
861 (sculpturen van formaat)
zijn vrije figuren
o als botervaten
zo groot...
de kunstenaar
met een voorkeur
voor massief
geeft nog altijd
kleur en volume
aan zijn kijk
op de medemens
droombeelden komen
gestaag tot leven…
Zomert al structuur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
649 het hooggeheven been
dat ik in slank sculptuur
zomert al structuur
er is geen lente
in de steen waarop
ik hak en eindloos tuur
het in vijlen en
schrapen naar meer
ontluikende prilheid stuur
ontwaken is schoonheid
maken is vorm geven maar
het voorjaar blijft ontbreken
subtiel in bewegen
het been fragiel geheven
in steen ga jij…
Uit de kale rots
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
738 mijn bloemen bloeien
stenen harten
gebeeldhouwd
uit de kale rots
ze zijn decor
voor al mijn smarten
de mannen
die ik heb gescoord
hun beelden staan
wat afgelegen
de hoofden fier
ze tonen trots
hun ogen hebben
nog dat koude
die mannen
hebben mij bekoord
scherpe randen
probeer ik
te polijsten
hun wreedheid
vijl ik bij
ruwheid…
Vingers beeldhouwden linnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
571 heb mijn hand overspeeld
vingers beeldhouwden linnen
met beitel en mes
hamerde rood tot
de dood er op volgde bloed
door pigmenten verzwolgen
puntte met mes
naar de ziel en verviel
in historisch polijsten
twee dimensies verspeeld
kon het beeld slechts
vervlakt doen herrijzen…
Meer reliëf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 jouw profiel
zat in mijn handen
probeerde met slijpen
de vorm te ijken
kon de diepte
niet pakken
pas door hakken
kreeg jij meer reliëf
heb je verwond
met mijn bruutheid
ook later bij het polijsten
kon ik de verhouding niet krijgen
de trekken zijn stuurs
warme zachtheid ontbreekt
mijn handen hebben jouw ziel
niet doen ontvlammen…
Uit weerbarstig steen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 niet alles wat
uit vingers vloeit
is schone kunst
jouw lijn en vorm
met bloed gehouwen
uit weerbarstig steen
krijgt van de criticus
de grauw en snauw
waar moet dat heen
je dicht een tekst
hebt ziel en zaligheid
er in gelegd
maar slaat niet aan
gaat naar de maan
als vlieger zonder touw
strijk maar de veren
van de heren recensenten…
sprekend steen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 jij en ik
zegt mijn steen
hebben best veel gemeen
aan het uiterlijk
kan je immers
ons innerlijk
niet ontlenen
waarom koos jij juist mij
weerspiegel ik jouw ziel
zag je mij in perspectief
word ik nu de dief
van jouw diepste emoties
opdat jouw pantser breekt
en oud verdriet heelt?
met de vijl in je vuisten
verwijder je mijn…
sprekend steen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
907 dit gedicht schreef ik tgv de expositie van de beeldhouwersgroep onder leiding van Antoinet Verhagen
expositie vanaf vanmiddag 15.00 uur te bezichtigen op landgoed de grote beek in het bestuursgebouw, 1e verdieping. er worden 22 beelden geexposeerd. enkele stenen zijn te koop.
jij en ik
zegt mijn steen
hebben best veel gemeen
aan het…
Steen is weerbarstig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 gedachten belijnen het beeld
in hakken boren en slijpen
handen voeren het uit
vingers verstaan
intuïtief de intenties
die ik ze stuur in creatie
steen is weerbarstig
maar alleen
met mij in relatie
ik dicht het
mijn zinnen toe
beziel het met vorm en glans
hij heeft mijn emoties gevoeld
geweten wat ik met hem bedoel
beeldschoon…
Scheppingskracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Met guts en priem
Ontstaat uit het
Gewoonste hout
Het allermooiste beeld -
Een beeld dat vorm
En uiting geeft
Aan een beloken herinnering
Die al jaren in mij leeft -
Met mijn palet van
Basiskleuren schep
Ik op geschept papier
In verf mijn eigen
Onafhankelijkheid
Kunst die leeft voor altijd -
Woorden die ik van
Mijn moeder…