5425 resultaten.
Rondeel
gedicht
2.4 met 52 stemmen
14.775 niemand zelfs de zeewind niet
heeft zulke ruime handen
zo'n doortastend wiegelied
vouwt niemand zelfs de klaproos niet
er wiedt een wichel die alles ziet
onder onontdekte landen
want niemand zelfs de regen niet
heeft zulke kleine handen
-------------------------------------
uit: De man van vele manieren, 2008…
Verschiet te Rome
gedicht
3.2 met 8 stemmen
3.778 Ruïnes? Ik weet ze in mijn leven al.
Een weids terrein vol brokken, zelf gemaakt,
uit eigen grond gestampt. Maar avondgloed
te Rome, zachtvurige zonsravage regenboogbekroond
laat door geen glorieus verwoest bestaan
zich evenaren. Ik aanzie die wondere
ondergang, besef hoe mijne evenmin fataal
en keer op keer als voor het eerst zal zijn…
DE VOGEL
gedicht
2.8 met 13 stemmen
6.159 Ik lig vaak onbetoverd in de warme
Nachten, als voor de tweede maal weer kind,
Met losse benen en met losse armen,
Nu ik u niet meer te omhelzen vind.
De maan draait langzaam aan de open hemel
Gelijk een gouden scheepje over zee;
De sterren in hun eeuwenoud gewemel
Drijven als kleine waterlelies mee.
Dan vliegt gij soms door 't open venster…
Spiegelstad
gedicht
3.1 met 10 stemmen
3.259 Er is een stad onder de stad. Ik
en mijn schaduw.
Eens voer ik op een lek geslagen boot,
dook onder, vond een poort.
Daar zat een nimf met rode haren.
Ze zei: Waar bleef je toch?
Ik heb zo lang op je gewacht.
We ijlden koortsige nachten weg,
dronken de roes tot braaksel,
dobberden in het neon van de stad.
Dagen helder als vloeibaar ijs…
Te Hoop
gedicht
2.4 met 84 stemmen
23.157 Wij zijn te hoop gegooid
wij liggen bleek en bloot
en onmiskenbaar dood
langs smalle, stille wegen.
Van wortels afgesneden,
het loof dat leven was
en stem van wind en regen
is op de akkers stom gebleven.
Wij zijn gerooid en afgelegd
en nagekeken op gebreken.
De grond die onze moeder was
is dood gewicht gebleken.
Wij liggen op een bietenvaalt…
Den Haag de seniorenstad
gedicht
2.6 met 9 stemmen
3.499 een bankje op een lommerrijke laan
als rustplaats bij het zomerse flaneren
bevolkt door oude dames, dito heren
die 's avonds stemmig naar de schouwburg gaan
vergeten is hun jachtig bestaan
de drang naar altijd meer en het presteren
het spreekwoord klopt: de tijd zal het ons leren
de rust staat bij de grijsaard bovenaan
Den Haag hoeft…
De Aldi
gedicht
2.8 met 12 stemmen
4.306 twee
kipfilets
een
blik
goulash
en
een
laptop
dat is
1739
euro
-----------------------------------
uit: Daar schrik je toch van, 2008…
Zelfportret
gedicht
4.1 met 9 stemmen
3.493 Ik ben voornamelijk van geen belang.
Ik ben een zachte wang,
en ik ben mijn eigen lippen.
Meestal zonder gezang,
uitblinkend in knorgeluiden
voor enk'le fijne luiden
die mij ter harte gaan.
Ik ben meer kuiken dan haan.
En: ik ben mijn eigen lippen,
waarmee ik uit eigenbelang…
BLOEMVERKOPERS
gedicht
1.7 met 112 stemmen
17.364 En door de dag als met geheime schatten
Gaan bloemverkopers in het wit gehuld,
Met al de bloemen, opgerold in matten,
Waarvan het Hooglied geurt en is vervuld.
Soms draagt er een al Sarons rode rozen,
Hoog op zijn schouders in een rieten mat;
De open weerschijn doet de mensen blozen
Die hem geheven kruisen op zijn pad.
Dan denk ik aan het…
Ei goochelt
gedicht
2.5 met 75 stemmen
20.524 vader plukt met onvaste hand
de gans van het landschap
rammelt er wat mee in de lucht
klopt er een rede uit
klemt en sluit:
Is het de werkbak waar de olieman naast staat te slapen
blijft al het drijfwerk of wordt het ooit weer eoliet *)
was kort het antwoord op je juiste gestelde vragen
blijft lang mijn uitleg als je zijn handen niet meer…
Als straks de wereld
gedicht
3.0 met 9 stemmen
4.857 Als straks de wereld dichtgeschreven is,
de plooien gladgestreken,
al de monden volgestort met zand,
waar zal hij schreeuwen? Waar scheurt de naad
en ettert de wonde?
Mens, vleesgeworden ladder
in gods panty,
vergeet de lange nacht niet die wij zijn.
-----------------------------------------
Uit: 'Voor de stad en de wereld', 2006.…
Solidariteit
gedicht
2.6 met 14 stemmen
8.738 Op zekere dag zag je een groenteboer,
Een wondermooie Maniak, hij was gewoon
Om alle vrouwen in zijn zaak een loer
Te draaien: hij verkocht ze groente, schoon
Van buiten, maar van binnen enkel schimmel.
O, niet alleen die vrouwen gaf hij dat
Maar ook de doetjes en de boerenpummels,
Kortom, aan wie hij maar een hekel had.
Je lachte. Hij bemerkte…
Son of a beach
gedicht
3.4 met 16 stemmen
13.870 Zee, het zeer wijde gevoel
van te klein, bijna overbodig
ouder wordende billen waarin
nog iets trilt en schommelt
lopend naar de rommel die hij
heeft gevonden: wier, dooie
vis, slijm. Bukt, tot waar
het wit wordt tilt de wind
haar jurk op: zacht vlees. Kijk
naar de zee.
-------------------------------------------------…
Lily
gedicht
2.6 met 26 stemmen
13.686 Een dag duurde eeuwen.
Verveling stond chic.
En het gebaar dat je maakte om te geeuwen
werd gerecenseerd op zijn ornamentiek.
Ook machteloosheid moest zich beperken
tot een elegant in onmacht vallen op karpetten
waarbij je vooral op de positie van de pink
hoorde te letten.
Niets gebeurde. Werken
kwam neer op zich op het voorhoofd betten…
Niet
gedicht
3.1 met 16 stemmen
6.939 Elkaar dan niet te kennen,
ineens. Of al heel lang: altijd.
Niet, het gaat hier om niet.
Sommigen zeggen dat dat,
precies dat, het essentiële moment is,
het moment ‘niet’,
dat het daar om gaat.
Maar dat is wat sommigen doen: praten,
altijd maar praten.
Muziek in een lift.
Hadden ze gelijk, ze zouden zwijgen.
----------------------…
Minimal
gedicht
4.1 met 11 stemmen
4.354 Vogel wipt.
Tak kraakt.
Lucht betrekt.
Bijna niets
om naar te kijken
en juist dat
bekijk ik.
-------------------------------------
uit: 'Het museum van de zomer', 1974.…
Uit de tijd
gedicht
3.4 met 21 stemmen
9.305 Ik rijd naar huis in de bellende leegte
Van de laatste tram. Het wordt mijn tijd.
Verlaten straten komen samen, gaan uiteen
Op steeds dezelfde, stroevende punten.
Ik zit in mijn ijzer, lees de haltes, steeds
Dezelfde, door het raam dat wie weerkaatst.
Ik zoen de koude naam op de achterkant
Van mijn adres, verscheur de enige brief.…
DE WREDE GOD
gedicht
1.8 met 43 stemmen
14.811 Nog voel ik soms uw borst tegen mij aan,
Uw knieën aan mijn knieën, schoot aan schoot;
Een vlinder die zijn vleugels samensloot,
Kan met zichzelf niet nauwer samengaan.
En als wij na de eenheid der voltooiing
De leden lieten zinken uit elkaar,
Dan was er niets van scheiding in 't gebaar,
Dan was 't als van een vlinder de ontplooiing.…
Raaf
gedicht
2.5 met 22 stemmen
6.827 Oh zeg ons toch, eerwaarde raaf
Waart gij uw hele leven braaf?
Het antwoord luidde, kort en bondig :
Ik was mijn hele leven zondig.…
De ridder der droefenis
gedicht
0.6 met 11 stemmen
4.218 Don Quijote wenkt een windmolen,
hij daagt hem uit in de strijd perk
en paal te stellen aan de lichtende zee, d.i.
het schuim en de schade aan zijn schaduw.
Hij voelt hoe dit schiereiland zich langzaam
losmaakt van het vasteland dat knarsetandt.
Het laat zijn kathedralen jankend wegzinken.
En Sancho houdt zijn christelijke adem in.…
Liever líever
gedicht
2.5 met 17 stemmen
8.133 Je leest een heel dik boek
Je bent er door geboeid
En liever daarmee dan met mij
Is 't dat je je bemoeit
'k Schrijf achteraf dit op
Ik schrijf wat op papier
En liever dan de fantasie
Had ik jou levend hier
-----------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1958.…
Flos Susannae*
gedicht
2.6 met 26 stemmen
8.933 De mooiste vlinder is de orchidee.
En deze vlinder, in de vlucht gevangen,
voorgoed aan blad en stengel opgehangen,
is hagelwit; de vleugels van een fee.
Of beter nog, een witte negligé,
wijd golvend en de rand omzoomd met lange
frivole franje, teken van verlangen
naar wild en nachtelijk plezier voor twee.
Aleen de bijen komen snoepen, overdag…
Stilleven
gedicht
3.2 met 9 stemmen
5.111 Twee harten op een schotel
met glimlichten van droefenis,
een aarden kruik waaruit
de geest staat te verwaaien,
wat klein rood fruit
dat deze noen gevallen is
maar nooit de grond bereikte -
en de tuinier was daarbij als fazant
verbeeld, het schot hoog aan de hals;
dit is om aan mijn vriendin te geven,
een aansporing tot stiller leven.…
Samenzijn in négligé
gedicht
2.5 met 10 stemmen
6.856 Zij stond voor haar toilettafel,
Een driedelige toilettafel,
Een toilettafel met drie spiegels.
Zij kamde haar haar,
En ik stond achter haar.
Zij plukte uit haar kam een rafel.
En zo lichtgevend was zij,
Dat ik, toen ik mij omdraaide naar de wand
(De toilettafel - zij - ik - de wand),
Zag een driedubbele schaduw in haar hand.
Drie lichtende…
NAAR DE NATUUR
gedicht
2.6 met 12 stemmen
6.824 De hete dag is in de nacht geblust;
Nog gloeit mijn ziel rood in het donker voort.
Ik ben gelijk een smidse verontrust,
Mijn hartslag hamert en mijn aandacht boort;
Mijn ogen zijn vol weerschijn en vol gloed,
Mijn liefde arbeidt in een zuil van vuur,
En langzaam uit mijn hunkerend gemoed
Onthult uw beeltnis zich naar de natuur.
Uw voorhoofd…
Zie de Lente
gedicht
2.7 met 43 stemmen
11.944 Barst plots in de sneeuw de helleborus open
trompettert leven en knalt geel forsythia.
Guur waait de lente weg de stille winter
dun hoog licht verdrijft behaaglijk vuur.
Ineens moet alles uit zijn grond of tak
in bermen joelen paardebloemen
de kromme wilg rilt in zijn lichte groen.
Daar staan wij ook, naakt en koud met bloesem
in grijzig…
Amstelstation 7.1.76/9.15 uur
gedicht
3.9 met 9 stemmen
5.742 Je hebt me in de trein
opnieuw getroffen
er is geen beeld, er staat een scherm
van woorden
dat je aan het oog onttrekt
hoewel door jou gewekt en twintig jaar
geschaduwd
wist je altijd ongezien te blijven
men mocht niets meer van je weten
dat je in je brieven schreef
”Ik ben geschonden
en gebeten
maar ik leef”
je schreef…
Kleine liefdesverklaring
gedicht
2.4 met 150 stemmen
33.367 Ik ben al bijna dood, en ik
zal nooit aan mensen wennen;
zo meen ik ook geen ogenblik
je werkelijk te kennen,
maar soms, tezamen in het huis
en in één bed tezamen,
met het behoedzame geruis
van regen langs de ramen,
heb ik wel eens een kort moment
gedacht dat ik doorgrondde
hoe ondoorgrondelijk je bent,
en dat al veel gevonden.
---…
Rondeel
gedicht
3.4 met 24 stemmen
15.779 De korte liefde en 't lange lijden,
Het wordt een ding, dat men vergeet.
Herdenkt men 't nog, dan zegt men: 'k weet,
Het was destijds niet te vermijden.
Benijdt men soms de niet-bevrijden
Tot deze afwezigheid van leed?
Toch, korte liefde en langer lijden,
Het wordt een ding dat men vergeet.
's Verleden levens koud en heet
Voelt men zich…
DE TIJD IS HEEN
gedicht
2.9 met 10 stemmen
10.332 De tijd is heen waarin ik, licht van toon
En snel van geest, de dingen dezer aarde
Loofde en prees of in mijn hart bewaarde
Als de Madonna elk woord van haar Zoon.
Een graazge wei, een wulpse rozengaarde,
Een vlindertje, een vlieg, een anemoon,
Elk kreeg zijn aureool van zichtbaar schoon
Als ik het in mijn liederen verklaarde.
Die tijd is…