5425 resultaten.
Natuurliefde
gedicht
2.7 met 91 stemmen
24.768 Hij doet iets in verzekeringen op de Herengracht
Hij heeft voor zijn plezier een stukje Achterhoek gepacht
En kijk, we zitten weer in 't jaargetijde
Waar hij als natuurbeminnaar naar smacht
Dat stappen in de buitenlucht door al die kleurenpracht
Dat krieken van de morgen en het vallen van de nacht
Dat vredige, ja zeg maar dat gewijde
Er is niets…
Toen wij nog jong waren
gedicht
3.4 met 19 stemmen
10.569 Toen wij nog jong waren en de wereld nog oud was
en wij in een ver land op hoge bergen stonden
en in het dal diep beneden een lange roerloze
roestige trein zagen, onbestaanbaar alleen
in het oog van een hevige leegte, riep jij
terwijl je de hemel een kushand toewierp
ik ben een reisgids kinderen
leer mij lezen
en 's avonds op het plein…
stamel de naam!
gedicht
2.5 met 37 stemmen
12.298 adem rustig in en uit, adem in
en uit, denk aan de naamdrager, in en uit
in en uit, goed zo, in en spreek de naam uit
hap naar de naam, probeer te happen
naar de naam als naar adem, zo ongeveer:
haphap, happen naar de naam, haphap
niet hoesten, happen haphap, niet hoesten
adem rustig in en uit, adem in
en uit, niet hoesten, adem in adem…
Horloge
gedicht
2.4 met 62 stemmen
39.538 Ik zat op de huisbank van een Zuid-Afrikaan
toen jou alles afgenomen werd
verder was ik nooit van jou vandaan
Terwijl mijn gastheer krakend koersen controleerde
en zijn dikke dochter zocht naar gave popmuziek
wat zag jij toen, in je laatste val?
Dit gedicht even duidelijk als de dood
een open boek, een afgesloten hoofdstuk,
woorden weggevloeid…
De doos van Dora *)
gedicht
4.4 met 94 stemmen
11.329 Diep in de nacht vertrokken dienares
van ongekend verlangen, naar sluimerende
wensen onvermoed, daalde je godengoed
omgeven door Parnassusstof;
op zak alleen een enkeltje Olympus-aarde
en doos waarin je een geheim bewaarde.
Jij godsgeschenk voor monomannen, als drager
van de eeuwige hartstochtelijke gloed.
Was het nieuwsgierigheid of valkuil…
Sinaasappel
gedicht
3.5 met 26 stemmen
6.653 Die winter
was het koud in Amsterdam
Ik zag onduidelijke vormen
zich oplossen in de mist
vage lichtschijnsels de schoonheid van de dingen
overstromen
de regen de rest wegvagen
De eenzaamheid heeft smaak
de smaak van de kou
die in je lichaam binnendringt
een trieste smaak
als van de dag na een feest
Hoe kan ik nog denken
het water bevriest…
Haast
gedicht
4.3 met 137 stemmen
15.050 Pak hersenspinsels in dik
touw en rollen bruin papier,
en nu je spullen in een tas,
vooruit, de deur staat op een kier.
Sluit alles af of berg het op
dat is van later zorg en
neem je toekomst bij de hand,
vlug, onderweg naar morgen!…
Oud
gedicht
3.4 met 33 stemmen
28.070 Eén dans, één dans met sproeiende ogen,
gloeiende wangen, losse handen.
En dan opzij gaan staan. De bleke glimlach voelen,
die als een nevel op een avondwei
omhoog stijgt. Langzaamaan verkoelen
en merken dat de nevel sneeuw geworden is.
Dan wijze dingen denken, lachen, liegen,
winst maken uit het wezenlijk gemis?
Of plotseling weer het feest…
De kleine zeemeermin
gedicht
2.9 met 45 stemmen
35.241 Wie liefheeft verliest haar
stem voor lichaam, spoelt
aan als een drenkelinge
op een ver, vreemd strand
toen je mij vond kon ik
niet meer spreken dus zong
ik mijn liefde met strelende
vingers tot jouw hand
mij losliet en mijn lippen
openscheurden, rood
niet meer te stelpen
hoor, je woont
in mij zoals de zee
in lege schelpen
---…
geheugenuitbreiding
gedicht
3.3 met 13 stemmen
9.825 schenk de slapende uw
ogen voor het uit de kassen
vallen, voel de ouderdom of bij
werkingen van een innoverend me
dicijn aan de tand kleven.
poets grondig treur niet om belasting
van systemen. uit uw nalatenschap,
uit adem van geschrap. het vormt
uw zekeringenkast, preventief,
vóór de implosie…
Blues
gedicht
3.4 met 40 stemmen
17.270 waarin te zijn
wind doet druppels
tikken tegen ruiten
stilte verbreekt
alleen zichzelf
en hierin
ben ik
niet
waarin dan wel
woorden vechten
weg naar buiten
verloren zinnen
zijn gebroken
zou ik hierin
moeten zijn
misschien niet daarin
dat ik zijn zou
struikelend om
waarin te zijn
blues…
Lenteplicht
gedicht
3.5 met 15 stemmen
9.108 De dood in de pot is vertrokken
de waarnemingen nemen toe.
Ober! mag ik nog een keer hetzelfde?!
De ober zwijgt.
Overal om mij heen ligt de rottende herfst
en ik ben de lente.
Een roze jurk, bloemen in mijn oor
fiets ik door het dorre geblaarte.
Ik zou graag overal willen zijn
mijn bloemen-adem distribueren aan iedereen.
Men is tenslotte…
Misschien is dit het laatste
gedicht
3.0 met 19 stemmen
13.476 Misschien is dit het laatste
dat zal blijven, flarden landschap
meestal niet huis te brengen
maar autonoom van helderheid.
Platanen in hun blote bast
langs een herkende weg
- maar waar, waar ook alweer -
in een bestofte hitte
die lijkt op ongevraagd geluk.
Zich zomaar in den vreemde thuis
te voelen, en dat bewaard
voor wel een tel of…
hersengespin
gedicht
3.0 met 13 stemmen
6.967 hij is toe aan een uitdaging
na maandenlang elke dag
dezelfde als ervoor en erna
rusten op plots gekomen lauweren
werd het niets hem ineens teveel
bergen beklimmen wil hij
zonder zuurstofmasker
de diepste zeeën verkennen
een duik nemen in de ziel
van het wezen dat hem stuurt
en op drift heeft achtergelaten
voorlopig schrijft hij plannen…
(in de hal)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
8.529 Ik ben op handen en voeten vergaderd,
volwassen als een baby, volwassen als een aap.
In deze houding wordt alles onwezenlijk.
Onwezenlijk snel, in onwezenlijke haast:
andermans armen en andermans romp
schieten daarboven jagend voorbij.
Als kogels. Als wolken. Als lijkenlucht.
Zo vliegt de dag de tijd vooruit
en is de slang het meest volwassen…
Tegen beter weten in
gedicht
3.1 met 31 stemmen
20.472 - Over Adagio voor piano, KV 540 -
Geen licht,
geen uitzicht meer.
Muren.
Muren die niet wijken.
Een hemel die zwijgt.
Ooit een weg,
honderd wegen
naar het licht -
alles loopt dood.
Wat ooit bevrijdde,
heelde, verzoende -
krachteloos.
En maar roepen, zoeken,
en maar strelen, beuken,
wanhopig,
tegen beter weten in
blijven…
De spin
gedicht
2.4 met 142 stemmen
20.340 Gisteren weefde een spin haar web
Uitersten van draden
Met steeds een middelpunt
Dat wacht. Driehonderdzestig graden
Was de omtrek van dat
onwaarschijnlijk uitgespannen vlak
Waarin een kleine prooi de wieken gespreid
Zich vastvloog terwijl de spin de bloedbaan brak.
-------------------------------------------------
uit: 'Een toren van…
Wie weet mij eindelijk
gedicht
3.1 met 22 stemmen
16.198 Wie weet mij eindelijk, welke dodentolk,
Te doen bedaren in gezworen haat.
Ik volg de vaderen om vroeg en laat
Mijn land te zien. Ik leef tegen een volk
dat zebrapaden aanlegt over wonden,
Dat boven onze botten steen op steen
Bewoont, dat leven wil voor zich alleen.
Leeft dan in angst. Ons bloed wordt niet geronnen.
Op hoeveel scherven vlees…
Voor nu en altijd
gedicht
3.3 met 23 stemmen
14.807 De bomen in de schemer het zwartst
en schrikbarend groot
als de geesten van straks.
In een vijver gaan eenden mopperend slapen.
Er is niets te voelen na zonsondergang,
afwezigheid.
Niets te vermoeden,
nacht is nooit weg. Bomen
maken de dag, ze stralen
met jong maar bezadigd lommer
dat aan zijn voet kuilen graaft,
schaduw kweekt voor later…
Tussen de rivieren
gedicht
3.6 met 15 stemmen
8.303 Ik lig in het gras tussen de Waal
en de Maas. Een dag die er wezen mag.
Zon, zo oud als Methusalem.
Een merel versleept mijn schoen,
de veter speelt voor worm. Ach,
de Waal, de Maas, de Vltava. Terug
naar de bron op dobberende dromen.
Een vis in het water. Witte wijven
schudden ongegeneerd 't eenzaam dons
leeg en ik scheer weer in een…
Finestrat
gedicht
3.8 met 20 stemmen
9.437 We lagen in ons bed van middagzon
Uit elk verband
Uit elke geschiedenis verbannen.
Vogels vlogen op uit ons verstand
De huid die om ons heen zat, loste.
We vloeiden uit en over elkaar
Werden zee, zwommen zonder handen.
En op het voor ons uitverkoren strand
Stonden engelen op wacht
Met toeters wimpers en bellen.
----------------------…
Brieven aan Plinius I* )
gedicht
3.5 met 16 stemmen
10.354 Ik zeg je Plinius, het is september.
de dichters keren in 't getij.
vruchten rijpen aan de warme muren,
vergeet dat niet: het zijn de laatste uren
van de zomer. warmte, niets kan nog gebeuren.
het zijn de stille dagen van het jaar,
want alles wordt geduldiger gedragen
in veelvoud van de laatste dracht.
september weet wat dierbaarheid betekent…
Een taai restant
gedicht
3.0 met 20 stemmen
9.736 Nooit was je zo zwaar. En zo mooi.
Met ogen van lichtgroen water.
Je vleugels ontplooid. Voorbij
voorbij aan de laatste vader.
In de morgen de woede doorstaan.
De walg die omhoog kwam spoelen.
's Nachts door het zeewier gegaan.
Het hoen van de wanhoop zien broeden.
Zo moedig gestreden. Genoeg
genoeg om de dans te ontspringen.
Om straks…
Over de balustrade
gedicht
4.2 met 10 stemmen
5.880 Vaak denk ik terug
aan het balkon
waarop we zo graag
zaten voor de thee
De mussen aten altijd
van de koekjes mee
Het huis is nu waar-
schijnlijk nog wel daar
ik ging er na de oorlog
niet meer heen
zie het soms in
een droom nog maar alleen
Wij dragen dan
geen gele ster
allen nog bij elkaar
Voor mijn raam in New York
is er ook een…
De hele dag bleef het bij me
gedicht
3.9 met 23 stemmen
14.276 De hele dag bleef het bij me,
de geur van naderend gevaar,
om wat ik droomde dat ik je zei.
Kwam dreigend onheil dichtertbij
[van welke omvang en van waar?]
door wat ik droomde dat je zei?
Achter elke meubel dacht ik dat
mijn duistere belager zat.
En opgezwiept tot razernij
verliet tenslotte doodsangst mij:
ik sloeg de kamer kort en…
El pueblo blanco*)
gedicht
4.7 met 94 stemmen
9.494 Hoog boven de oceaan
versmolten met de bergwand
’n Moorse uitkijkpost.
Ooit, witte schelp van Andalusië,
vlakten en zee aan je voeten,
droeg de tijd je op handen.
Met je blik op de kust
kwam de eer van de overwinning
steeds weer aan jou.
Nu het tij keert
alle strijd lijkt gestreden
wacht vergetelheid.
Wat witte scherven
tussen…
Eikeldichtje
gedicht
3.4 met 20 stemmen
5.532 Een klein alpinopetje
op een gaafgladgezichtje
groenglanzend naar bruin, netjes
verankerd
aan in grondgeworteld
hout
Morgen
valt het gelijk de zijnen
in het aardse slijk
als voer voor de zwijnen
of vergaat tot stof
onder dicht kreupelhout
Maar, misschien
heel misschien dat
dit éne eikelwichtje niet
zal plezieren
tot levensonderhoud…
De onzichtbare baai
gedicht
3.3 met 15 stemmen
6.495 De onzichtbare baai aan de andere kant
van de oceaan. Je hoefde de telefoon
maar over te laten gaan om de schepen
voorbij te kunnen horen varen.
De rozen diep over het balkon gebogen.
Alle onuitgesproken woorden in dat ruisen
nog hoorbaar voor ze de golven raken.
------------------------------------
uit: Tirade, 1996.…
WESTHOEK
gedicht
4.5 met 22 stemmen
12.813 wie raapt hier de nagelaten woorden op
het sprakeloze wit
van zoveel duizend graven
zie, kou groeit als gestolde tederheid
op de zere huid van het landschap
heeft aarde een geheugen
en wie vindt hier dan ooit
zijn eigen handen weer
wie het weerloos hart
ogen waarin de woorden
naar de lippen groeien, voeten
vastgelopen in de waanzin-klei…
Tafel (2)
gedicht
4.3 met 7 stemmen
7.387 In deze auberge aan de wankele
pracht van de zee
beweeg ik me als in een aquarium,
bewust van mijn vergaan,
temidden van ons, zo sterfelijk dat
we nauwelijks leven.
Hoewel we ook rouwen, verheugt
mij deze gemeenschap
van blikken, gebaren, aanrakingen,
van nu en eeuwen her.
Ik dacht dat ik de stilzetting van de
tijd zou afsmeken,
maar ik…