Alle inzendingen

ik zie de mezen aan de bollen hangen dan de een dan de ander en enkelen blijven geduldig aan de kant wachten vol verlangen zij zijn de laatsten in de pikorde en houden het bij wensen en hoopvolle gedachten want zij weten we zullen nooit de eersten worden en kunnen slechts wachten op onze kansen ach in wezen zijn het net mensen die mezen…

en als ik overlijd, sluit dan eerst mijn ogen voor het licht van de wereld en kijk daarna dan eventjes voorzichtig in mijn mond want alles wat jij graag nog had willen horen maar ik niet durfde te zeggen, ligt op het puntje van mijn tong…

Steeds vaker kijk ik op mijn leven terug En ben dan helemaal niet ontevreden Met wat de jaren brachten tot op heden En wat ik nu doe, ouder, minder vlug Ik dicht, dit maakt mijn dagen stukken lichter: Hier heb ik het gebracht tot zondagsdichter!…

Gelijk men kakkerlakken ziet (die men ook later in de taartvorm vindt), zo kan men reageren op wat de wandklok toont. Niet op de uren die in muren dringen van woonst of werkvertrek. Maar op de uren die, van de wijzers afgespat, verdwijnen en verdwenen zijn, hoewel ze in glitterpakken op het netvlies hangen. Dit is wat ons de wandklok toont.…

De avonden donkeren al. dit is het regenende jaargetijde waarin wij haar eenmaal ten grave droegen; ook toen sloegen de bladeren en de regen over de paden en de zwarte wegen en het woei duister in de donkre groeve. alleen was het toen vroeger herfst en droever. ----------------------------------------------------------------------- uit:…

Als de zoemer gaat is het voorbij het naseizoen van indian summer liefde op bronzen vleugels van melancholie als kaleidoscoop in een kakofonie kleuren van de herfstzon die mijn hart doorkliefde Is zij nog steeds of niet meer van mij?…

Waarom Paus Franciscus bent u wel in Luxemburg en België? en niet in Rusland bij Pipo Poetin die monsterlijke verschrikkelijke clown? Waarom Zijne Heiligheid, waarom niet? Waarom ook niet in Israël en Palestina? De bakermatten van uw Rooms Katholicisme het land van Jezus, de VredesVorst; Koning van de Vrede Waarom wijdt u zich wel aan…

Wie schetst mijn en wellicht nu ook jouw verwondering toen ik mijn hedenochtend ritueel beëindigde bleek een verstekeling uit een der verre oostenlanden zonder geldig schengenvisum ontsnapt aan 't wakend oog der heren frontexofficieren mijn inbox schalks te visiteren Zij groet ons in quasi chinees met vleugjes hongkong taiwanees…

er ligt een lange weg te gaan die honger met brood verbindt langs stadslicht, hemelbogen en schaduw, ter aarde geworpen een kalf huilt als een geit geen omtrek in de verte te zien soms waait tederheid voorbij op de tast, zoals dat hoort de omstandigheden moeten hun samenloop nog vinden op afstand maar onafwendbaar zoals hop en bier…

De honden ruiken aan gevallen blad en mos -- Ze jagen niet meer.…

Regen op ramen kou kondigt weer gevoel aan van einde zomer Wanneer tijd is gekomen dat het prachtige hemelsblauw vermindert waar de zon gezelschap krijgt van steeds meer verbeeldingsrijke wolken gelijktijdig zorgt een opkomende wind voor aandacht en verstrooiing. Nog even heerlijk genieten van groene ritselende bladeren die zich laten…

een warme herinnering de wollen trui die ma voor me breide…

wij waren niet van de grote gebaren eerder van de kleine geheimen die wij vaak samen deelden een verholen gniffel of het begin van een samen wetende genietende lach de bijna stiekeme strijkjes in het voorbijgaan met woord of hand die net uit het verband kwamen van de werkelijkheid onze wereld heeft zich nooit afgezet…

Sinds lang kijk ik afgunstig naar de Denen Ze hebben haast geen vluchtelingen daar En dat krijg ik hier ook wel voor elkaar Gewoon veel minder services verlenen Ontmoediging; versobering en tucht Dan zullen we eens zien waarheen men vlucht…

Wij willen weten waarover wij gaan schrijven: een put een dennenboom, parel, slak hoe zij langzaam kruipt over de weg en niet weet wanneer zij verpletterd wordt vertrapt tot slijmerige plek of juist net vooruit, niet versnellend, ontsnapt, maar dat woord lijkt al te snel ontkomt, terwijl de fietser allang op zijn bestemming is haalt zij…

De mensen denken dat m'n vak toch zo verschrikkelijk vies moet wezen Maar dat is werkelijk niet waar, ik zit de krant d'r bij te lezen Ik eet er fijn m'n prakkie op, ik smul d'r van m'n karbonade Het gaat er net zo gladjes in, al zit ik bij de retirade Ik heb m'n hele leven lang al menigeen bedrukt zien komen En daarna opgeruimd zien gaan…

Weet je, nog nooit was ik zo gelukkig gelukkig geweest als die ochtend toen wij op een strand liepen, een strand zoals hier Het was herfst, toen het mooi weer was een seizoen dat alleen in noord-amerika bestaat men noemt het daar indian summer maar eigenlijk was het ònze zomer Je leek in je lange jurk op een aquarel van Marie Laurencin…

Het liefdeshart wordt onrustig nieuw lentelandschap stelt zich voor heldere liefde kondigt zich aan ook de kapitein op de rivier laat van zich horen met haar vrouwenlichaam als grote ziel aan stuurboord slechts gekleed in boxershort spreeuw in de storm het houdt me zo van de andere dingen af die intrigerende kleur van jouw Russische…

Aap noot mies wim zus en jet Kleuterzang in alfabet Jet klaagt nood zus moet naar bed Noot vindt aap te hard en vet Wim is 't zat vindt het maar pet Mies is ook - graag zelfs! - aan zet Zingt zij liever een sonnet Houdt ze meer van een courget Denk niet dat ze 't daarmee redt Als aagje deken wolfje bet Meesters oog maakt paarden vet…

Hamas, Hezbollah, Houthi´s en Iran Zijn in principe uit op wereldvrede Ze wenden zich daarom met vrome bede Tot Allah...hak de Joden in de pan Voor martelaren rest dan nog één vraag Het quotum maagden… is dat niet wat laag?…

Heerlijk, geen geluid, het tapijt is dik, ik loop -- nog eens heen en weer.…

Alsof de wind je laat fluisteren zachtjes wiegend of met krachtige vlagen waar dierbaren bijeen, in tranen en gedeelde smart naar jouw leven luisteren lijk je met lachende ogen van het leven lief te zeggen het is goed, ik ben hier heb elkaar lief, maak plezier de wind ging liggen tijdens gedempte snikken bij een laatste lied het was…

Daar ga je los van het leven je valt vlak voor mijn voeten Je kleuren verraden je verhaal Licht en donker had ik je eerder kunnen ontmoeten? Nu je mijn aandacht hebt geen hoogte, maar wel diepte kent bewonder ik je des te meer gevallen blad De herfst bepaalt jouw lot Je mag met duizenden tegelijk ons weemoedig maken We hebben je…

het ritselt tussen rotte bladeren takjes knappen op het pad nog nemen bomen hun zonnebad in de schuin- staande zon waar de eerste nevel zijn laatste reis van dit seizoen begon om morgens weer te landen tussen de koeien op het wit bevroren gras wil melker…

Dit zijn dus de foto's die ze om ik weet niet welke reden niet meer in een boek liet. De meeste hebben de kwaliteit van industrieterrein - niet bedoeld om er te zijn, als je er niet hoeft te zijn, niet bedoeld om er te wandelen op zondag. Juist daarom kom ik er zo graag. Ik neem het kind dat ik niet heb ermee naartoe. Hier is de tijd…

Belangrijk is het niet   of wij in God geloven  Vast staat immers toch   dat Eeuwigheid bestaat Wat maakt het ook maar uit   wat mensen steeds bedenken Want zeker is dat men bij dood   deez’ aardkloot echt verlaat  Veel verder dan de maan   is nog geen mens gekomen En nu we met z’n allen naar   de Filistijnen gaan Is plots het eind’ der…

Zullen we nog één keer uit de aronskelk drinken? De amechtige man achter ons laten. Van het karmozijn eten. Omdat het rood en zoetig is. De vrouw met de wandelstok ontwijken. De bergpas volgen. Naar waar het wreed en onherbergzaam is. Nog één keer bij de bruine beer gaan slapen. Omdat hij groot en harig en krachtig is. Laat ons dan gehavend…

Zo nobel en goedbedoeld opgericht direct na de verschrikkingen van WO II: Om toekomstige oorlogen te voorkomen maar met het veto is vrede ver te zoeken De Verenigde Naties zijn ver van verenigd en derhalve ver van vrede verwijderd De permanente leden (5) van hun veiligheidsraad hebben dus een vetorecht om te gebruiken Maar misbruiken…

De bomen dorren in het laat seizoen, En wachten roerloos de nabije winter... Wat is dat alles stil, doodstil... ik vind er Mijn eigen leven in, dat heen gaat spoên. Ach, 'k had zo graag heel, héél veel willen doen, Wat Verzen en wat Liefde, -- want wie mint er Te sterven zonder dees? Maar wie ook wint er Ter wereld iets door klagen of door…

Verslavend het lezen van gedichten bedenksels, wat ieder bedacht waaraan dacht, hoe onze breinen, hoe onze harten werken door wat in beslag, wat laat ons domineren En dan het naar buiten brengen zorgzaam, ingespannen als een baby in box, eerst liggend dan zich ophijsend aan spijlen woordjes probeert, produceert herhaalt en…