Alle inzendingen

je kon uit haar woorden de lach al ontrafelen als je in gesprek haar ogen zag oplichten door het innerlijk plezier dat het schouwspel haar bood in het primair beleven want juist in de try-outs vlamden de meest curieuze scenes heftig op scheurden gedurfde gezegdes uit hun verpakking en kwamen artiesten adem tekort dus…

Gaande weg was De liefde ontsnapt De liefde die ons Samen had gebracht Zoals de koude Zich warm waant Werd de bries Een orkaan…

Dankzij gewroet in oude Friese gronden Staat nu Witmarsum stevig op de kaart. Daar is een deeltje van een Vikingzwaard, Een zogenaamde ‘pommelkap’ gevonden. Dat krijg je door daar in de grond te roppen: Dan komt het oudste deel van Fryslân Boppe.…

Gij die, daar duizend wereldbollen, Geregeld, om hunne assen rollen, De kracht van hunne werking voedt: Gij die, tot op de verste palen Der schepping, waar geen zonnen stralen, aan 't Niet uw aanzijn voelen doet: Gij, op wiens wenk, uit 't hol der bergen, Die met hun spits de hemel tergen…

Ja, ik geef het toe, ik beken het openlijk: mijn lichaam was altijd een toren zonder uitkijk. Ik heb hem steen voor steen in folianten gepend ik heb mij geplooid naar de tijd en de trend. De stenen die ik uit de wand verwijderd heb zijn de woorden waar ik dit gedicht mee schep: ik kijk naar de wereld waarin gij woont en al zie ik onscherp en…

In het resterend regenseizoen regeren razendsnel voortrollende ruige bergrivieren rondom ritselen reptielen leguanen monsteren aan op rimboerotsterrassen weldra komt in het geding de internationale reputatie der alom gerespecteerde en gevreesde resident in het gedrang derhalve evenzeer de naam der geëerde assistent-resident…

Nog één keer dan: ik maakte onderscheid ja, persmuskieten, dametjes en heren! 't was geen racisme maar discrimineren in ómgangsvormen die ik liever mijd Pardon, wist u dan niet wat dat betekent? discrimineren is niet simpel kijken hoe zwart en wit soms op elkaar gaan lijken maar met een open mind die niet vertekent Schuif mij die schuld…

Midden op de weg ligt een steen, er ligt een steen -- midden op de weg.…

Natte duisternis siddert om Het Witte Huis van Olterterp. Achter diens ramen noden gloed en helder licht tot doen vol genot Handen werken flink, vullen zich met denkkrachten: de keuken dampt warm Bestek klinkt telkens, is een stem van dankbaarheid voor de fijne spijs. De knusse eetzaal en noeste arbeid vragen grote Kerstzegen…

De dagen vervliegen Grijs zonder Indruk of schaduw achter te laten Slechts herinnering komen en gaan En schuiven maar moeizaam een plaatsje op om de nieuw-verworven beelden toe te laten En altijd is er dat schrijnende gevoel van treurnis omdat jij de mooie dingen die toch nog gebeuren niet meer kan meemaken Het zijn die momenten dat…

De beslissing valt: dunbekwulp uitgestorven. Duikt hij ooit nog op?…

Wij in ons bootje Op de vijver in het park Roeien we naar meer?…

De derde wereldoorlog is begonnen, Want Biden zei dat het is toegestaan, Om met zijn wapens dieper toe te slaan, Is dat heroïsch of toch onbezonnen? En de gewone man kan dit niet stoppen, Die zit niet áán, maar gaat wel náár de knoppen.…

Het minnen is een zeldzaam spel, Het brengt de mensen in gekwel, het is een los en loze vond', het is een wezen zonder grond. Al wat men aan de vrijers raadt dat dunkt de jonkers enkel kwaad, doch wat hun afgeraden werd daarhenen wil hun grillig hert. En wat men zo een linker biedt, dat wil hij toch zijn leven niet; en wat hem niet gebeuren…

Ik weet het: het mooiste zou zijn als ik onvindbaar was en altijd naar mijzelf bleef zoeken. Hoe interessant zou dat niet zijn! Maar ik ben zo vindbaar... zo voor het oprapen... doe het licht uit, struikel over mij! ------------------------------------- uit: 'Gedichten 1977-1999'.…

Als je al ruim 60 jaar zingt in ensembles momenteel de Cantorij van de Westerkerk te Amsterdam en je zingt vanavond niet mee in een koor maar zit in het publiek te luisteren op zaterdagavond 17 november 2024 naar hun uitvoering van Masaïque Musicale/Requiem van Fauré en van o.a. Viezrne, Andriessen, Dupré e.a. dan, dan dwalen mijn gedachten…

Een zeer vermaarde rockband gitarist verkocht zijn droompaleis voor tien miljoen zit tot z'n dood - dacht hij - op roze rozen verhuisspullen gedaan in duizend dozen maar had z'n roze bril af moeten doen... "Foutje bedankt, leg die maar op m'n kist! hoe kan het dat ik dat niet eerder wist ik heb toch niet voor 'n luchtkasteel…

Op een donkere snelweg 's nachts door de woestijn de koele wind in mijn haar en de warme geur van colita's zie ik vaag in de verte wat licht ik was moe, hield m'n ogen amper open kon haast niet verder, moest naar de kant Daar stond ze, in de deuropening, ik hoorde klokken luiden en dacht, is dit de hemel of toch de hel Toen stak…

Met dank aan de gave titel van Theo's supersonische snelsonnet van vandaag, met speciale aandacht voor regels 3 en 4. ________________€___________________ ELFHONDERD We moeten in ons kikkerlandje dealen Met volle stroken asfalt met UA SF LT LV S TUR en A Door regen stonden er 200 filen Tel daarbij op de staking van ProRail Dan…

De Liefde de Kerk de Kruistocht niets van dit alles wilde lukken Hij Hertog Willem IX van Aquitanië dacht: na mij de zondvloed A chantar m’er! In het Occitaans mijn streektaal zal ik zingen Over onbereikbare liefde paren tussen de korenaren Ik de troubadour zing pikant over mijn broek die verslijt van het heen en weer Een ‘lied…

De spits is niet zo druk geweest dit jaar Met ruim elfhonderd kilometer file Een lange polonaise van debielen Die brommend staan te wachten op elkaar Dit schouwspel zie je trouwens elke dag De mens vertoont merkwaardig rijgedrag…

Als jij danst En naar me lacht Grijp ik de kans Waarop je wacht…

Om iets echt te zien moet je met al je aandacht -- er net naast kijken.…

Lach, lach vandaag, lach de lach, die jij alleen kan lachen die lach, die elk mens veblijdt zelfs de zon doet schijnen. Lach, je lach brengt vreugde voor ieder die hem hoort, al heb je zelf pijn al heb je zelf verdriet lach steeds je vrolijke lach zonder ken ik je niet. Lach in een wereld vol ellende laat ieder weten dat je leeft lach…

Imperialisme is geoorloofd Opdat niet iemand elders het gaat doen Is een sofisme dat volken heeft beroofd En werpt een smet op ons erfelijk blazoen Gekomen zijn we tot de ontdekking Dat de mens volwassen is geworden Dat dit de allerlaatste stuiptrekking Is van een conflictueuze orde Één aarde, één toekomst, één familie Beklemtoont de altijdgroene…

ik zag de sterren niet maar met iedere streel door je haar knetterden de blonde vonkjes het was geen kleurrijk vuurwerk de banen hadden zo hun eigen vorm en dikte van haar in een heerlijke streep hun zachtheid bleef vaak aan mijn handen hangen in uitwisseling van opgelopen contactspanning vaak waaide de wind je scheiding…

Bij het gammele landhek, groen uitgeslagen, vermolmd. Altijd wel een, namens de weide, die je begroet. Tweeponder tong die je hand likt. Een walm uit de bek recht uit de lebmaag. Strontvliegen en dazen met geen staart weg te slaan. Wel erg ver van de oeros geraakte lobbes van een lady, nog een eeuw fokken en krachtvoer en je…

Hier ligt het overschot van 't hartbekoorlijkst wichtje, Voor 't uur des kwaads ontroofd aan de Ouderlijke min, De onsterflijkheid reeds rijp bij 's levens aanbegin; En ruilde 's Moeders schoot voor 't kille grafgestichtje. De droeve Vader, die van 't minnelijk aangezichtje Nooit kinderlachje won noch lonkend ogenlichtje, Schreef zelf…

waarachtig, wat speelt zich hier af op de plek waar ik begin mijzelf aan te vangen met natuurlijke overgangen tussen licht en donker flagrant blijven liggen tweezijdig ontwaken of slapen vergeefs de dag verdrijven die grenst aan vlees noch vis als voorwoord om nog wat langer in bed te blijven alvorens mijn weg te bestraten…

Vandaag ben je 245 dagen een lieve 'verschijning' geweest  soms was je een fata morgana een 'verdwijning': drie weken verweesd achter poorten van kyrgyzstanzana was ik méér dan 'een mail' die je leest met verbaasde indringende vragen Jij bent méér dan een loveletter tale ik méér dan jouw white euroknight a poet whose verses are…