Alle inzendingen

er zijn momenten om er de hand in te hebben zolang het geluid draagt over doordringbaar bovenaards te oud voor bestemming te jong voor vertrek niets heeft meer betekenis dan het verzwegene ongezien achtergebleven in vermeend beton mijn mond draagt geen bevelen uit mijn oor vangt luistertaal zo vrij zijn letters in verstaanbare…

Tik tak tik tak, de dagen schuiven voorbij zoals dat wolkendek in mei In mei toen alles weer ontdooid was en een zachte bries nieuw leven bracht De zonnestralen voelden als een warme deken en bloemen dankten de hemel voor deze maand En ik deed dit omdat ik jou had Tik tak tik tak, de wijzers stonden stil omdat mijn tranen toen nog niet wisten…

oud worden ik doe er lekker niet aan mee blijf voor altijd jong ook al zal ik wel moeten mijn lichaam heeft dankzij een uitbundige levensstijl toch moeten boeten wat mij er fysiek dus toe dwong wat mij bleek toen ik mijn spiegelbeeld bekeek maar ook al doet m’n lichaam niet mee aan dat wat ik mezelf heb beloofd en de tijd mij ongewild…

Draag je water naar de put Voor de volgende generatie Tot aan je allerlaatste fut En hij zal je prijzen Wankelend in de hemel Huilend van geluk Zo'n beeld krijg je moeilijk stuk Maar aan spijt en schaamte geen gebrek Want is het niet makkelijker Om te doen volgens plan Je fouten van tevoren Behoren te vangen Aan de juiste meningen gehangen…

Al de gouden middaguren Van de zonnen die verzonken, Stralen door dit blankdoorblonken Blindend dak van blauwe muren Op de stervensstille lach Van de laatste zomerdag. In de dalen van de duinen Huivren wondre schemeringen Om de helderheid der dingen; En geen aêm vleugt langs de kruinen; Dieper dan de middagvreê Hijgt de stilte van de zee…

Als elke week moet ik hier aan de bak Vandaag heb ik een snelsonnet geschreven Aangaande Schoof die stukken vrij wou geven Waarin zowaar de meeste tekst ontbrak Bevalt dit vers u niet, ach, voor mijn part Lakt u toch heel mijn snelsonnetje zwart…

Uitgeput de put uit denkt de zandtovenaar die nog sporadisch mijn gedachten tekent en ze steeds sneller uitwist soms zou ik net als Kuipers een astronaut willen zijn om de mensheid vanuit een groter perspectief globaal gezien te bekijken toch zie ik het heelal in een sufi met een brandende rok terwijl een trapezedanseres heel…

Bijl valt Hoofd ziet komen Te traag dit om te weten wat er om in gaat Het schijnt dat je doorgilt en doordenkt Even als je al los bent Omdat het denken een vertraging heeft -------------------------------------------- Uit: de Poeziekrant nr 3, 2004.…

Wie in de war is denkt nog steeds dat anderen -- weten wat ze doen.…

We liepen op de dijk Je wilde zwemmen de laatste zomerdag O, die betweterige weervoorspellers en alles wat betweterig Maar toen we ‘t wilde water zagen besloten we te lopen tot de haven De lisdodden wilde jij, die moeilijk los te krijgen Op ‘t havenhoofd dat volgegroeid, met rozebottels, de planken van de steiger los daar, aan…

De dag voor D-day stond mijn hart in brand mijn ziel in vuur en vlam hooggespannen wachtend op haar vlucht mijn verre oostenvlam onwetend van last minute lies gewiekst gevleugel op het laatst van pechvogels gehoornde duivels zwarte beren op mijn pad schiet ik als een pijl uit een boog door bos en beemd dwars over…

Langzaam gaat een mooie nazomerdag dicht en het donker plaats maakt voor het licht roerloos hangt het lover bloemen sluiten zich één voor één gouden zon gaat onder alles wordt sereen en zacht maan verschijnt en stilte omkleedt de nacht…

ze kijkt naar de mensen die bij elkaar horen ze is met niemand samen en voelt zich verloren ze mocht nooit huilen grote meisjes huilen niet maar ze voelt nog steeds de pijn van dat oude kinderverdriet ze heeft haar gevoelens volledig geblokkeerd hoe ze zich moet uiten heeft ze nooit geleerd haar emoties zijn weggestopt in de kluis…

Twee hartsvrienden, een papoese jongen en een blank meisje, genieten van de pracht der schitterlucht boven aansluipende nacht. De einder straalt, van diep purper doordrongen. "Hoe kan dat?" gaat over hun mijmertongen. "Rode wolken maken muren en een gracht om huizen en paleizen. Een poort houdt wacht voor gebouwen vol vergulde wrongen."…

Ik rende en sprong me rot over andermans pad Was me nooit bewust van het effect dat dat had Maar nu sta ik stilletjes hier, de helderheid valt uit mijn mond Al die bewegingen, maar zo stil dat ik stond Nu dat ik dat dan zag, was de volgende test Om eerlijk te kijken hoe ik functioneer op mijn best En tot mijn verbazing bleek, totaal andere kant…

Ik verkoop geen angst, voor wanneer de ramen boze ogen dragen Vooral de lucht spreekt mij vreemde woorden tegen Het gevoel van een terneergeslagen lijster die maar zingt en zingt Een ballade over het gemis van jouw stem in de stegen, metrotunnels en straten van deze verlopen stad God, wat verlang ik naar de lente van vervlogen dagen vergeten…

De hemelse maan glimlacht en zit in de nacht stille verrukking Hoe uitnodigend en verrijkend het is om de maan waar te nemen als een unieke bol waarbij ze op elk moment van de nacht in de open hemel staat waar pracht en zacht her en der zijn verspreid tegelijk voel ik haar diepte in mij. Het puur licht van zon neemt eender welke donkere…

Hij heeft geen ruggengraat van een banaan Daarom moet die asielnoodwet er komen Al moeten ze daar nog wat over bomen Want het advies is dat het niet zal gaan Dus Geert als je de pisang niet wilt zijn Doe dan met "spoed" wat water bij de wijn…

Ik hoef me voor hem niet netjes aan te kleden -- hij is een huisvriend.…

ik heb je zien dansen alleen op het dakterras met een bijna volle maan rustend op de balustrade ontspannend staand in een gelukzaligheid die jij nog nooit in je leven ervaren hebt zo diep van binnen het totale los zijn van de wereld en tegelijk met liefde warmbloedig opgevangen worden het zijn die momenten dat aarde…

Nacht is niet boos. Als hij komt de nacht Maakt hij de hemel open, En veel sterren en sterretjes komen zacht Op gouden voetjes gelopen. Ze zijn nieuwsgierig, en naar benêe Zouden ze heel graag komen; Maar ze zijn bang, voor de grote zee En voor de hoge bomen. ’t Is boven ook donker… maar zij hebben licht. De zon gaf ze allemaal lichtjes,…

Al die mensen die zeggen: Je moet ophouden met die onzin, eindelijk ouder worden. Zie je die gezichten. Dat zijn nou de gezichten van mensen die ouder zijn geworden. Opgehouden met die onzin. ---------------------------------------------- uit: 'De dagen van Leopold Mangelman. Brief aan M. Schoonheid en bier', 1993.…

We kunnen het niet langer bij een ander zoeken dat voel ik in de leegte bemerk ik in dat wat men niet ziet van het ontheemde wolkenland het gebroken hart en het verdriet een kleinere wereld zal voorbijgaan minuscuul heelal in het vergeten verwelken zal de mooiste bloem nu nachten langer duren in het berggebied van mijmerland.…

In de derde klas, bij meester Robertus Vanderveeken, wordt 'n nieuwe leerling geregeld vreemd aangekeken, hij zegt "Hallo, Rob" tegen de docent, en "Natuurlijk, man !" en "Bedankt, vent !" Ja, hij leerde thuis om steeds met twee woorden te spreken ...…

De acteurs wijzen naar de toeschouwers, goden -- die kunnen kiezen.…

Rond Jumbo is een hele hoop stampij, Hun ex-topman zit flink in de misère. Voor tonnen zat er in zijn frigidaire, Maar toch zit Frits van Eerd er warmpjes bij. Die Jumbojongen adviseer ik dit: Een wasmachine wast nog beter wit.…

we hebben alles al gehad gaan naar de laatste evenementen met vrienden en bekenden van vorige feesten de gezichten verlopen door uitgetreden geesten we hebben alles al gedaan gerookt gezopen en gesnoven elkaar zo volledig uitgewoond dat de spiegel brak en ons slechts scherven gaf ook wij zijn opgevoed ooit gaaf en braaf geweest…

Het was maar een flirt, natuurlijk wist je dat. Lang geleden kwamen we elkaar elke dag tegen. Je bed was opengeslagen. Ook werd er iemand verlaten. Alles is gelijk gebleven, de slaap, het drinken, voorbereidingen op het leven. Tijd verstreek. Op een dag kwam je, je gaat weer weg. Ik herinner me een schijf meloen, een vergezicht over…

Vroeger schreef ik aan een zwaar bureau Lichtzinnige gedichten; Nu, met een plankje op mijn knie, Een lijvige roman. Ben ik vooruitgegaan? Wie Kan mij zeggen, of ik het ben Dan wel de materie Die ten slotte moest zwichten? -------------------------------------- uit: Al dwalend IX (1941)…

Een Haagse bewindsman van Cultuur kon geen boek of concert of sculptuur meer zien : "Er is besloten dat ik bij het begroten niet langer naar die flauwe kul tuur!"…