Alle inzendingen

Feyenoord Woorden schieten te kort Het was een lange reis Maar ik ben weer thuis bij Feyenoord In goede en slechte tijden altijd bij elkaar gebleven Het Rood en Wit van Feyenoord zit in je leven Wat je zegt maakt niets uit Je bent verbonden met Feyenoord en Rotterdam Zuid…

Dit is een lieflijk kind, het is de elfjarige Hind. Urenlang klinkt haar roep om hulp, de hulpverleners zitten gevangen in hun schulp. Twaalf kogels kleuren rood. Dagen later vindt men haar in een auto, dood. De Joden zijn de oorlog allang moe. Rechtse burgers kozen de wolf, Nee-dan- ja, - hoe? Dorst en honger worden een oorlogswapen. De leiders…

Ik zou hem willen wiegen? Wie? Wilders! Ik zou Wilders willen wiegen! Wilders als een baby in m'n armen Want wat een woestenij Wat een muiterij Wat een worsteling Want Wilders is moe Wilders is op Wilders is opperderpop Wilders is een flop Maar Wilders is ook mens Met een onmenselijk bestaan Met 24/7 bewaking en angst Geert niet…

*201* Griezels in hun waarde laten doe je allesbehalve door zeer Nederlands als bange schapen op drooggemalen land om de zaken heen te blaten Iedere griezel is van geboorte evenveel waard gelijkwaardig, maar desalniettemin niet gelijk, niet hetzelfde noch een statistische werkelijkheid Tegelijkertijd is geen griezel uniek…

Dikwijls gooi ik de deur dicht en sluit de ramen de muren zijn blind daar kan niemand door naar binnen ik verduister de zon en laat de maan verbleken de sterren vallen dag en nacht zijn een-en-al droefenis. Maar als de volgende dag de kim weer gaat gloeien en de zon zijn glorie over de aarde spreidt warmte de bltnden ontdooit dan open…

Ze vertellen dat er zure regen komt alleen in woordloze gebaren over liefde om het seizoen te vieren in al haar naaktheid hij begraaft herinneringen naast het liefdesbed zijn handen voeden schimmen op het behang met wat de stille slaapkamer heeft te bieden er is een engelgezicht van een kameraad uit niemandsland omdat er liefde nodig is om…

Aandacht vecht om aandacht met die reus daar in zijn broek de kamer opgeruimd maar blootgelegd het verkeerde woord allang gezegd een lichaam ruikt naar deodorant goedkoop en chemisch uit de super zijn stem zo anders, veel minder lief als die woorden van de computer verziekt door rook uit filtersigaret de smaak van teer komt uit zijn mond…

Ogenschijnlijk Oneindige Warmtebron Omringd door melkwegstelsels Zwarte gaten Kleine dwergsterren Een supernova in nevelen gehuld Met of zonder telescoop Verrekijker Of blote oog Geliefde ster, weet jij nog wanneer dit alles begon ?…

Ze loopt naar de boekenkast, bestudeert de titels met schuin gehouden hoofd. Na, naar het lijkt veel wikken en wegen, kiest de vrouw een boek en neemt het uit de kast. Ze laat zich voorzichtig zakken in een Louis IV fauteuil met bloemenmotief en opent het boek bij de legger. Met het opengeslagen boek op haar schoot staart ze een poosje…

Takken hangen kaal, wachten met verborgen strijd op de frisse zon.…

Hij weet het beter — I told you so — altijd net te vroeg. Legt grote woorden neer als grind op elke weg die wij nog moesten gaan. Niet om te bouwen, maar om te tonen dat hij al wist waarheen we gingen. Believe me. Ergernis schuurt langs tafel en scherm, opgeklopt tot iets dat winst moet heten, tremendous, zegt hij, alsof volume waarheid…

Zijn woorden komen als water dat geen bedding verdraagt. Ze stromen,ze overstromen alsof leegte alleen gevuld kan worden door meer, en nog meer, en nog meer. Hij schrijft om vast te houden. Niet mij- maar de angst die hij mij laat dragen. Liefde klinkt nu in zijn mond zacht verpakt. Mag ik? vraagt hij,maar zijn vraag al besloten. Er…

Mijn longen geschroeid door de koude ijle lucht, die dunne wolkjes uit mijn adem blaast De betoverende gordijnen van het Noorderlicht, waaien uit over het etherisch wit van velden Licht beneveld door zulk een majestueuze glorie, waar ontzag toeslaat in pulserende dromen Een bevroren stem galmt uit in een diep respect, richting de bergtoppen…

Aan één tafel stil tussen jouw adem en mij bewaar ik mijn rust Ik lees de woorden die je niet uitspreekt, een rimpeling in de lucht, een zachte zucht. Jouw wereld stroomt ongefilterd bij mij binnen, terwijl ik zoek naar de grens van waar ik begin. We delen het brood en de stilte aan tafel, maar mijn zintuigen vangen elk klein detail:…

Wat was ik dwaas vandaag: ik liep mezelf voorbij in duizend zuchten. Wat was ik dwaas vandaag: het leven is veel meer dan blauwe luchten. Wat was ik dwaas vandaag: ik luisterde niet goed naar wat zou moeten. Wat was ik dwaas vandaag: daarom wil ik met liefs wat mensen groeten. Wat was ik dwaas vandaag en wil wat wijzer zijn en…

Geen monument. Losse stenen die ik achterlaat om niet te verdwijnen. Geen nalatenschap die standhoudt, alleen adem die even blijft hangen op papier. Ik schrijf niet om te bewaren, maar om te bewijzen dat ik hier was— onvolledig, breekbaar, aanwezig. In elke zin zit een aarzeling. In elke stilte een hart dat niet wist hoe te…

De cultuur wordt geplet Machteloos gedoogt men het en juicht het soms toe Met gezond verstand en een opleiding begrijpt men half de wetenschap die in het eigen straatje past Volksvertegenwoordigers vangen elkaar vliegen af en nemen geen besluiten buiten hun eigen sprookjeswereld waar ze overal kunnen komen zonder een stap te verzetten…

Ik lig Jij lacht…

O krinklende winklende waterding, met t zwarte kabotseken aan, wat zien ik geren uw kopke flink in t woud waar licht zich vouwt. Ooit leefde hier een voorhoofdhagedis, een mammoet en reuzeleguaan, planeet A was een godgeschenk, welaan, brengt sapiens hel en verdoemenis? In kamers van bomen, zwart in de witheid, blijft…

Duizend verhalen zou ik kunnen vertellen- en toch is er altijd nog 1 meer. Over de man met zijn winkelwagen die verzadigd door mijn straat reed. Op mijn hoge hakken verliet ik het gebouw, want bouwen schort tegenwoordig, het wankelt, het kraakt. Thuis vertelde ik het: bedrukte truien liepen de winkels uit, zij kon mij niet luider…

O, sluimer zacht! 't is al zo kalm: Geen vogelengalm Verstoort de nacht: O, sluimer zacht! Alleenlijk trilt Mijn minnezange; Die smacht en smilt Van zoet verlangen, Nu woest en wild, Dan bevend-bange In de avondstilt Maar, laas, niet acht ge, Ai, waarom niet? Mijn zielsverdriet; En spotziek lacht ge, Went 't zangzoet lied Der luite…

Ze verdedigen wat ze hebben. Wat hebben ze? Ze hebben wat ze denken dat ze hebben. Wat denken ze dat ze hebben? Ze denken dat ze hebben wat ze verdedigen. Wat verdedigen ze? Ze verdedigen wat ze denken dat ze hebben. Wat denken ze? Ze denken dat ze verdedigen. Wat denken ze dat ze verdedigen? Ze denken dat ze verdedigen wat ze hebben…

Gaat het donderen in Davos? denderen, knetteren, spetteren?? met die knettergek die vredevorst! die door zijn God en Vaderstaten gezonden verlosser voor d'aardse grondstoffen! ik hou mijn hart, mijn grote VOLT hart vast Europa zal z'n tanden zeker laten zien maar het blijken melktandjes te zijn zo wit als de bergen van Groenland waar de…

De hitte van de ontstoken vlam ontstijgt het ik. Wat ik niet kan, jij onttrekt alle hitte, ook die ik jou gaf, zonder jouw tegengift. Waarom treuren bij zoveel hartstocht, die ik met je deel? Onverzadigd zitten wij tesaam, voel ik ons te lang onvoldaan? Nu de vlam geheel is gedoofd, de hartstocht mij is ontroofd, voel ik ’t branden van…

"U overgoot Brandt met vitriool, u schonk Van Aerdt giftige thee, u sneed Van Houdt de keel over, u duwde Dhondt onder tram 2, waarom die moordlust ?" vraagt rechter Boedt, waarop beklaagde zegt "Onthoud het maar goed, ik heb een verschrikkelijke hekel aan namen die eindigen op -dt !"…

bloemen overal geurende bloemen de hele ruimte was gevuld met de bloemige geur van de langzame lente de melkweg was een grote bloemenzee zo ver je kijken kon rozen waar de honing uitdroop bedwelmd liep ik door deze augiasstal van bloemen vol schoonheid vol beloftes van schuld vol vergeving met troost vol vreugde en blijdschap een…

Simonides werd geboren op Keos, een der mono- en duosyllaben in de Egeïsche Zee Cycladen de oudheidkundig geleerden menen dat de roemrijke dichter tussen ca. 556 v.C. en 468 v.C. leefde achentachentig zowaar inderdaad doch die losse tijdsspanne zorgt zoals altijd wel weer voor problemen Simonides zou volgens die data als grijsaard,…

hoe kraaien in dichte bomen krassen watergeesten kronkelen in woeste grond hoe zwarte engelen zich verschuilen achter struiken de buizerd hongerig boven velden zweeft hoe wolven huilen in duistere nachten de grillige wind gestaag bloembedden vlecht hoe de dood in koele watergronden geduldig wordt gewiegd hoe de veerman wacht bespiedt…

Zij bleef dag in, dag uit staan tegen het groene vierkant in de hoek van haar kamer meer wist ze niet en leek er niet te zijn totdat de stilte haar rechtlijnige denken vervormde door de herhaling van het eindeloze staan zette ze een stap- uit het vierkant en uit het ronde naar iets wat nog geen vorm had zonder enige zekerheid alleen een…

Winter is op het land koude trotseert de geluiden bomen worden om gezaagd schaarste is er op de bodem ijsvlekken glijden dageraad is aan het priemen slechts menselijk geluid. Haardblokken vatten vuur soloconcerten zijn alleen stervende woorden vallen stil, uitgedund veel te kil. Ondergesneeuwde verwachtingen einde van tunnels zijn…