Alle inzendingen

Zoals de wolken na een winterdag Treurende gaan, hoewel geen luchtgeklag Gehoord wordt waar het ov'ral stil is -- dan, Terwijl er sneeuw valt hier en ginder, kan Ik soms een enk'le wolk blosrood zien worden. Lachende reist die in tussen de horden Huilende wolken -- zo waren de riffen Van zonverlichte bergen die in effen Glooiingen hoog liepen…

Na Musk geeft nu ook Meta weinig hoop Op feiten checken en op normhandhaving Dus ik verklaar nu plechtig, als beschaving, Hoewel ik op mijn laatste benen loop: Ik vecht nog voor mijn leven en slik niks Van alles wat maar riekt naar middel X…

'k Kreeg foto's uit het verre noorden, een gouden zon boven besneeuwde bergen, houten rode huizen het Noorderlicht, rendieren, over ‘t meer een orb 'k Kreeg foto's uit een ander werelddeel van zoon, ook sneeuw, Versierd de boom voor het grote grijze houten huis. Binnen veel familie in een rond en op een rij, zoals bij ons en…

Kijk, hoe de tuinman worstelt met de grond zijn bloembed uitgedacht in rijen tulpen Kijk, hoe zijn bloemen in het gelid staan Hoe woest hij schoffelt tegen wilde bloemen die overal ontluiken Bloemen, veelkleurige weelderige verlangend naar water Het zijn wilde bloemen Zomaar uit de aarde Hoe bont, veelzijdig en uitzonderlijk…

Ex Nederlands Jeugdtalent Alles voor je gehad En met niets geëindigd Bij Profclubs in de Zaal én op het veld als Voetballer terecht kunnen komen In Nederland, Duitsland en Spanje Als het anders was gelopen Dan speelde je in de Zaal én op het veld in Oranje Je maakt altijd je eigen keuzes Maar het lot en de mensen bepalen of je er gaat…

Ster van de avond liefde straalt in zachte gloed de ziel ontwaakt zacht Hoe uitnodigend en verrijkend het is om Venus waar te nemen als een lichtende ster, waarbij ze in de vroege avondschemering verschijnt en een zachte gloed verspreidt, een gloed die zich mengt met verlangen en schoonheid, onzichtbaar doch voelbaar. Haar licht omhult…

Het lijkt wel of ik op een bouwplaats wakker word het lijkt wel of ik op een bouwplaats woon, kook m'n prakkie eet en vanaf een klapstoeltje schuin tussen alles door het journaal bekijk waar getimmerd wordt, cement wordt gegoten muren worden opgetrokken, prefab aanbouw plaats vindt maar het is onze kleine bovenwoning waar we een herinrichting…

Als een vis in het water Een rots in de branding Een baken in zee De erosie heeft geen vat Aan de stoelpoten wordt niet gezaagd De herinneringen zijn beeldend Genietend wat er ooit is geweest En zeker van wat er gaat gebeuren Leeftijd speelt geen rol In een gelukkig leven als je jong bent kijk je uit naar wat er komen gaat en bij het…

Geven en nemen Presenteren en ontvangen Plezier en droefenis Dapper en bang Eenheid en polarisatie Liefde en angst Blij en zwaarmoedig Hoop en wanhoop Gezond en ziek Licht en donker Liefhebben en haten Verlangen en afkeer Positief of negatief Het is lachen of huilen Ik hoop op veel lachrimpels En weinig tranen in 2025…

uitgewoond aan de tijd voorbij zullen wij dan elkaar ontmoeten in de wilde wintertuin waar alleen maar blauwe bloemen bloeien draag je nog je lange zilveren haren uitgewaaierd over je ranke blanke schouders kraken je gewrichten nog altijd harder dan de mijne kijk ik nog door watervalgordijnen dreigt het altijd donker nog of zijn wij…

Wie en wat ben ik? In mijn ogen, de jouwe? In spinnenogen?…

Je doet iets, maar waar het toe leidt? Bereikt vaak niet wat je zou willen Soms komt er iets anders uit Daar moet je niet te zwaar aan tillen Denk je wel eens van tevoren: niemand die hier iets aan heeft Dan hoef je toch ook niet te horen: Wat jij doet, is tevergeefs Wie je bent, waar je voor staat en dat je wel uit liefde handelt, is…

Ik schreef schat De regen van Mijn jas Ik vocht schat Tegen de leeuw Op je tas Ik riep liefste Tegen de koffie Als je mokte Je ochtendhumeur Je oude liefdes Je nieuwe wagen Ik schreef het Van me af…

het publiek was enthousiast wilde zich vaker de lippen aflikken en kicken op lustgevoel maar de vloer kraakte piepte en weerhield de meute met het zelfde voeten en handenwerk als de blonde die nu tegendraads draaide en het geharrewar in de ogen nam af maar stilte gaf als rustgever geen pas het publiek genoot in pure ongeremdheid…

in mijn droom heb ik geprobeerd jou uit marmer te houwen op doek als een Mona Lisa te vereeuwigen te boetseren uit klei met woorden beschrijven in een hemels mooi gedicht dit alles zetten naar mijn hand nu ik weer in de werkelijkheid ben aanbeland en ik jou bij daglicht weer aanschouw besef ik dat ik niet meer hoef te dromen alles…

in alle vroegte doodstil opgestaan om nog eens het eerste licht te zien. Wassen, oude kleren aan. Koffie en dan leven voor het open raam. De meeuwen draaien om wat brood. De kinderen slapen nog aan later jaren. De duif zit dagelijks in de dakgoot. De wolken kijken werkelijk te varen. Terwijl ik het zit op te schrijven, geen andere vraag…

Het nieuwe jaar is hier; het aardrijk gaat ontsluiten, De botten puilen uit, de bomen zullen spruiten, Het kruid en welig gras zal kruipen wijd en breed, De bloemkens zullen staan elk op zijn best gekleed. De tijd, de nieuwe tijd zal nieuwe jeugd gaan brengen, Aan bergen, bos en dal, aan allerhande dingen: Al wat daar henen lag, begraven in het…

Als eerste ga ik Groenland annexeren Dan laat ik Capitoolbestormers vrij En Poetins oorlog? In een dag voorbij Het Panamakanaal zelf exploiteren Buur Canada, maak ook je borst maar nat Bij voorbaat kiest Trudeau het hazenpad…

Het penseel van winteradem walst tussen boom en struik streelt verloren gevallen herfstbladeren fluistert witte vlokken tot zacht tapijt. Kleine kristallen schitteringen vallen zacht dwarrelend naar d'aarde omgetoverd naar diamanten kleuren door winterse zonnestralen. Een wereld toegedicht onder een tedere liefde, een stil lied, een serenade…

waar licht komt is stilte in mij even niets dan warmte waar de weg gaat kom jij op mijn pad wellicht ooit in mijn hart…

Witte watten wolken, voortgedreven door de wind. De schaterlach van een kind. Kwetterende vogels in de tuin. Op zoek naar vetbollen en broodkruim. Natuur gesluierd door de dichte mist. Beroerd door de muziek van een solist. Een teder gebaar. Een streling door je haar. Een vreemde die vriendelijk groet. Een verfrissende wandeling doet zo goed…

uit het knisperen van ijs en sneeuw stromen zij als heldere gedachten binnen in dit jaargetij, meanderen zo vol een lege leegte in die zindert, zingt, bol staat van verwachting, thermiek draagt vleugels op, in golfvlucht wiekt de vrijheid in haar kop, de snavel uit’ een langgerekte toon, fluitenkruid, geurig hangt de vlag, halfstok gestoken…

Danny van Strien is een naam die iedereen in de Literatuurwereld kent Ze weten wie ik ben in de Literatuurwereld Daar heb ik veel voor moeten doen en moeten lijden Om die teksten te verspreiden Dichtersmonument Vroeger zei ik al ooit komt er een moment dat iedereen mij kent Dichtersmonument Dat is algemeen bekend Mijn ouders en familie…

Schuld & Boete het fundament van ons Calvinistisch Nederland afhankelijkheid van de overheid, angst voor die overheid en de overheid is Big Brother, de Majesteit: "zo helpe mij God Almachtig" in Zijn naam dus als een onzichtbare God op zichzelf:: "Het is jouw schuld, jouw grote schuld, jouw grove schuld weet je wel, weet u wel, wat u, jij aan…

Er slingert een rij banken langs de tuinpaden -- voor oude mensen.…

Liefde is het enige Medicijn. Daar kan geen Godsdienst tegenop. Fladder mee Met de liefde En geef het door Telkens weer.…

Ik kan deze ruimte niet (be)schrijven, stil in beweging, eindeloos tijdloos en toch is mijn hartslag voelbaar, telbaar, zelfs hoorbaar. Het licht komt van jouw ogen, afdalend langs een pad als een bergbeek springend naar een ven en valt in mijn ogen waar draaikolken wervelend het licht in gang zetten, dat zich nestelt in mijn borst,…

tussen ons dansten de woorden op een eigen melodie twee mannen op de bühne nog zonder publiek de uitnodigingen waren niet verstuurd de schoonheid als publiekstrekker zat op de enige stoel zij was gevraagd mocht interrumperen op ieder moment vandaar haar blanco script en vrije blik zij had geschiedenis met de blonde zonder dat…

tussen ons dansten de woorden op een eigen melodie twee mannen op de bühne nog zonder publiek de uitnodigingen waren niet verstuurd de schoonheid als publiekstrekker zat op de enige stoel zij was gevraagd mocht interrumperen op ieder moment vandaar haar blanco script en vrije blik zij had geschiedenis met de blonde zonder dat…

Rivieren worden wilde waters Een weiland wordt een woeste woestijn Dode dieren, een enkel nog even dolend Dat denkt, dat het niet lang meer zal zijn Maar het blijft bestaan, het beest Maar mens, arme van geest Jij, bent er nooit geweest…