"Hé kijk! Er zijn weer nieuwe campinggasten,
Ze komen naast ons in een grote tent.
Wacht eerst maar af, totdat je ze wat kent,
't Is beter om nog even af te tasten.…

Wat ontkiemt steekt zijn kop op: de lissen,
verwarring, het diepe. Een dag zaait zich uit,
dikt zich in, plooit zich open. We zetten ons schrap
tegen de onrust, maar de liefde rust niet, laat niet…

De olijke gans,
die dikwijls tevoorschijn komt
in de verhalen
van Tom Poes en heer Bommel…

Ik merk dat de woorden harder worden
Maar mijn ziel zachter wil zijn
Voor iedereen zorgen doet soms pijn
Maar ik wil niet alleen dit dragen…

De dagen van de zomer zijn getogen
De jeugdpracht van de blâren vergaan,
Hun gouden tover is nog troost voor de ogen
Maar weldra zullen naakt de bomen staan.…