Gedichten over overlijden

Hier vind je gedichten rond het thema overlijden en rouwverwerking. Een verzameling inzendingen die stil staan bij verlies, herinnering en het proces van afscheid nemen. Elk gedicht biedt een eigen perspectief op rouw, variërend van troost en acceptatie tot melancholie en reflectie. Deze gedichten nodigen uit om na te denken over de vergankelijkheid van het leven en bieden herkenning en steun aan iedereen die met verlies te maken heeft.

Laatst toegevoegde gedicht (nr. 153):

Altijd

De aarde is zwaar, de sterren zijn ver,
en ik ben wentelensmoede,
wilde versintelen als een ster,
moet op en onder spoeden.

De zwarte, dikke wereld rond
laat ik mij onder het gaan
steigeren, kantelen op mijn mond,
opstaan en slapengaan,
opsteigeren, omkantelen op mijn mond,
opstaan, slapen gaan.

En lang nadat ik dood zal zijn
dein ik nog op en neer,
bevonden groot, bevonden klein,
een doodgewankeld heer.

---------------------------------------------
uit: 'Inkt, bloed en liefde',
de biografie van Leo (en Tineke) Vroman
door Atte Jongstra (2026)

... Voortbestaan na de dood ...

Schrijver: Leo Vroman
Inzender: Josephine Banens, 3 augustus 2026
Biografie van deze schrijver


Geplaatst in de categorie: overlijden
voorspelling hoop

5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 331

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: