inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 4.157):

De aarde danst op haar wolken

De aarde danst op haar wolken
met het geroezemoes van de middenstand
Ultragolven bereiken mij niet meer
ook niet die van het erbarmen.

Kan een gedicht denken?
In welke zin?
De aarde is er
voor het koesteren van klei, voor
het boetseren van gedachten
Kijk in mijn ogen!
Blijf niet wachten en verachten!

Door louter makelij
Kan de dichter zijn vel redden.

Het vers zwelt, bloeit, spat

-----------------------------
uit: 'Flagrant', 2004

Schrijver: Hugo Claus
Inzender: lvw, 17 juli 2022


Geplaatst in de categorie: wereld

3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 16.277

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: