inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 5697):

IN HET KRIJT

Zo’n rug, in heel de torsie alles op zijn plaats,
wervel na wervel, in het hoogste licht zo’n kont,
bijna blank marsepein, de heupen welvend
onder het middel een welig paar. Een moeder

van haar leven nooit iets vond over haar
bitterschone achterkant. (Hoe ze versteld
van schaamte stond: of je haar eigen beeld
had uitgetekend aan de wand.) Een vader dan

die van zijn leven nooit dit zag: de kuiltjes ieder
op hun plek, de lijn van het ene langs het andere
been in krijt, hoe het verdwijnt de schaduw in,
dat donker daar, de diepte waar het om begon.

---------------------------
uit: Vrouwenwerk (2013)

Schrijver: Nina Werkman
Inzender: JM, 12 jun. 2020


Geplaatst in de categorie: spijt

4,3 met 7 stemmen 5.087



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)