inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 4453):

Ligstoel I

- Voor Jan Fabre -

Het is een soort niets dat ik zoek. Wat je overhoudt
als je uit de kom van je beide handen hebt willen drinken:
je beide handen. Geuren lanterfanten door de tuin.
Ik heb een ligstoel onder me waarin ik zo laag als ik maar

in mezelf kan liggen, op mijn rug, het onderste wat ik heb, lig.
Hoe is dit liggen? Zoals je een cognac afmeet door het glas
horizontaal te leggen, zo is dit liggen, ik heb niet veel van mezelf
nodig om vol te zijn, wat ik nodig heb is vooral: weinig:.

Er is te weinig weinig. De vergevensgezindheid
van het niets waarin wij, als we eveneens
niets zouden zijn, zouden passen.

De lucht is zo blauw als vergeetachtigheid.
De lucht is zo blauw als het blauwsel waarmee destijds
linnen werd gewassen om witter te zijn.

----------------------------------
uit: 'De lenige liefde', 1969.

Schrijver: Herman de Coninck
Inzender: ldv, 11 Jul. 2014


Geplaatst in de categorie: lichaam

4.0 met 2 stemmen 4.758

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:11 Jul. 2014
Bericht:Het is niet omdat ik nog enkele reactiebrieven van Herman bezit, maar gewoon omdat dit gedicht boven heel veel populaire poëzie uitstijgt, dat ik hem graag nog eens wil loven! Hij hield van weinig, hij bedoelde veel levensgenot! Niet het wereldse gejakker en gemekker. Hij was een teder nachtdier, die elke nacht tien Duvels soldaat maakte en tijdens de roes geniale verzen als deze wist te schrijven!...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)