inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 630):

Grootmoeder

Haar hoofd een stad te vol
om er weer kind te kunnen zijn.
Maar in dat labyrint stond nog gegrift
een vaderhuis met vele woningen;
toen raakte zij op drift.

Alle dimensies werden in haar wit,
getallen cijferden zich weg uit reeksen
en elke volzin weigerde te zijn.

Zij werd een interlinie tussen dit
en dit terwijl haar ogen keken
naar een gestorven vader, die niet zit
achter een ontbrekend
raam.

Toen werd zij nog alleen maar pijn.

Toen nog alleen maar naam.

Schrijver: Theo van de Wetering, 8 apr. 2003


Geplaatst in de categorie: familie

1,3 met 121 stemmen 40.298



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)