inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 489):

Voor hobo en piano

Zij heeft het riet in huis gehaald, waar altijd
met een zweem van streling, snaren klonken. Zij
wil niet als de klarinet behagen, niet verlokken
als de fluit. Zij stelt. Zo eenzaam heb ik haar
als meisje nooit gehoord. Met haar oprecht en
puur geluid blaast zij zich daaglijks verder weg.
Wat nu? Ik bied haar fluisterende tegenstemmen
op het aangetast gebit van mijn klavier, ik vang
mijn grote kind nog in een uitgerekt accoord
maar ga haar toevertrouwen aan de tegenwind.

... Uit: Jachtscenes (1992)van Anna Enquist (1945). ...

Schrijver: Anna Enquist
Inzender: p.d.h., 9 juli 2003


Geplaatst in de categorie: afscheid

3.0 met 41 stemmen aantal keer bekeken 53.348

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Julius
Datum:
10 juli 2003
Email:
Julius.Dodtplanet.nl
Schitterend!! Bijna tastbaar...

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)