inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 1537):

Blues met bekentenis

Eens beroept de geliefde zich
op een ommekeer van gevoelens,
loopt ze op een onzichtbare morgen
voorgoed zonder koffers zijn idioom uit.

Hij neemt voor kort de kleur aan
van een overgewaaid bevattelijk lied,
zeult het knaagdier als in de voering
van winterjassen mee in bluesmuziek.

Verlamde neger, doordrenkte schoenen
en een grof pak, vlooit zijn stem na
in ritmes waarop zijn mannelijkheid is
vertrapt. Een man van herhaalde malen.

Blues is uitgelicht een botsing
van klank op dichtgeslagen deuren.

Blues is achteropgeraakte
liefde, een uitgeleefde die overgaat
in schoongewreven instrumenten, waarmee
voor nieuwe liefde weer geen mond kan gesnoerd.

Straten, met de lome lengte nu
van veel nog te vergeten dagen,
waren hun zij aan zij zo gewend -
van blues is geen onderdak bekend.

-------------------------------------------------------
uit: 'Ringelorend zelfportret op haar leeuwenhuid', 2005

Schrijver: Richard Steegmans
Inzender: Karen Verleysen, 18 jun. 2005


Geplaatst in de categorie: muziek

3,1 met 102 stemmen 16.088



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Karen Verleysen
Datum:21 jun. 2005
Emailadres:karen.verleysentelenet.be
Bericht:Alleszins is dit een van de beste Nederlandstalige gedichten over blues, hoe je de gitaarsnaren ook aanduwt.

Naam:Fred
Datum:19 jun. 2005
Emailadres:fredmolenaarcasema.nl
Bericht:Klinisch, dit verdient de blues niet, ook nog enigszins gekleurd, luister maar eens naar Roy Buchanan, "When the guitar plays the blues".
Hij was geen verlamde neger maar blank, stierf toen hij 44 was.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)