Enthousiasme, opdracht tot schrijverij:: Ik heb AI er maar eens op losgelaten want van AI wordt ik enthousiast het geeft mij een open kijkje in wat de digitale wereld daaromtrent heeft vastgelegd ik zal u, dames en heren niet met AI vermoeien maar wel met mijn eigen intelligentie EI: JJK dan kom ik op mijn credo voor de dood: MIJN VERSTILT…

Ik kwam, ik zag, ik werd zo blij, van die persoon met wie ik vrij. Het geluk lacht mij nu toe bij bijna alles wat ik nu doe. Geluk geeft mensen het gevoel, dat alles slechts heeft één doel, het geluk vergroten, immer meer, niet éénmaal, maar telkens weer. Zo’n geluk ervaren is een wonder, je kan, wil dan nooit meer zonder. Maar eens komt…

Daar in de diepte staarde ik en zag spiegelend de ziel bovenkomen in mijn denken ik weet, dit gevoel reikt dieper dan mijn pijn dieper dan het denken, dan het worstelen zelf ik heb draden lopen door de tijd van wensen soms, wenste ik mij meer dan boven komen.…

Belofte maakt schuld, Dacht hij, en wachtte af. Tevergeefs, wijl d’belofte Niet werd ingelost. Hoop doet leven, Dacht hij, en wachtte af, Toen z’n einde naderde, Zat hij nog met lege handen. Eind goed, al goed, Dacht hij, en sloot zijn ogen, En heeft hij ten leste, De bijl aan Maarten gegeven.…

Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst er gloort weer hoop aan de horizon met het jongste Kabinet ooit de oudere Koning beëdigt het hij kijkt ze aan, krijgt weer zin in regeren!…

Daar, op een dag in juni, De koudste dag van de maand, Zie ik je dansen in de branding, Met een rok die modder traant. Daar, met je haren los en vrij, Verstrengd met twijgen, Vullen mijn wangen zich met een diepe kleur, En voel ik mijn ogen naar achter neigen. Daar, een hand op mijn wang, Met koud bloed tot in de toppen, Word ik overspoeld…

Spelletjes spelen. Samen. We waren jong. Zoveel plezier. Verleden tijd. Nu zie ik de Nintendo wel staan. Doe er niks mee. Denk er wel aan. Het was toen allemaal nog oké. De gloed van het scherm op ons gezicht. Klikkende knopjes. Soms een kleine lach. Een boze klank. Maar altijd vergeving Het was toen nog allemaal goed. Geen…

Eén bal, twee ballen, maar met één L erin dan is het balen. Een dal is niet twee dallen, nee, dat wordt dan dalen. Een mol, twee mollen, zonder de tweede L wordt het opeens een molen. Een hol is niet twee hollen, want dat is heel iets anders, het meervoud van hol moet zijn holen. Eén hak, twee hakken, zonder de tweede k dan is het…

Het was een dag in wording toen de lucht blauw met felle zon en mist door de bossen fietste de weg knoopte zich in een knoop bomen zetten hun wortels in de handrem een wolk vergat waar boven was schaduwen liepen zonder eigenaar weg de regen viel naast zichzelf en bleef daar liggen en in een sloot van tijd zag ik, hoe gisteren…

Vrijen is de bron van leven, Brengt bovendien de mens geluk, Is ook ’t begin van ’t einde, Wijl elk leven eindigt met de dood. Na de dood begint rouw, Een speciale vorm van verdriet, Derhalve levert vrijen Zowel ’s mensen geluk én verdriet. Vrijen is ’n bijzonder fenomeen, Het is bovendien erg fijn, Dat vindt nagenoeg iedereen, Daarom…

Het AD van zaterdag 7 februari 2026 Brussel, de journalist Sander van Mersbergen schreef MEGABOETE DREIGT VOOR TIK TOK Zo die persoonsnaam van de journalist die hebben we nu nog de persoonsnaam of -namen van TIK TOK het Chinese socialemediaplatform? en van de Europese Commissie? de overige want die van Henna Virkkunen die staat vermeld…

Tragisch heb ik toch gekozen, alsof ik wist, ik zal verliezen. Vijf keer stond ik voor dat kiezen, vijf keer moest ik bevriezen. Niets bleef over van dat kiezen, behalve wat mij krom deed staan. Ik heb het winnen overleefd, maar ben gebogen vergaan. Ik kwam terecht in wat er niet is, in het stille, zonder stem. Toen bleek, er was geen…

In stilte schrijf ik dit gedicht, Althans ik tik het op mijn tablet, Letter na letter, woord na woord, Aaneengeregen in strofen. Jij hebt je slechts te voegen, Overgeleverd aan mijn wils vinger, De lezer evenwel, die is vrij, Kan doen met dit gedicht die wil. De lezer kan het lezen, of niet, Kan een maagd zijn of verkrachter, Noch de dichter…

roerloos staren wij elkaar diep in de ogen een aanwezigheid van teder geluk geestelijk zijn wij één geworden de wereld was eventjes blijven stilstaan smachtend vallen we in elkaars armen en verdrinken en versmelten in één wezen we verliezen onszelf en zijn de enige getuigen van deze volmaakte harmonie rita g.declerck…

Zalig zullen zijn de ouderen die niet zeiken, zeuren, dat ze zwak, ziek  en misselijk zijn dat ze vooral niet benadrukken wie niet meer langs komt wie, die en die is overleden en vol praten over het verleden mijn families zitten er vol mee met ouderen van dik, dik boven de tachtig en negentig in hun komende 84, 86, 92 en 98ste levensjaar…

ik heb een ton in m’n regenton ‘t zijn briefjes, ze groeiden aan m’n boom ‘n zomers briesje, die blies ze in m’n regenpijp ‘n herfstig buitje, nu ben ik alles kwijt…

"Die is oud geworden!" waarneming "Die is niet oud geworden!" constatering en de overlap is leven! nog hebben of gehad!…

De oude eik stond er nog steeds, Het huis allang geamoveerd, Voor ’n torenhoog flatgebouw, Toch waande hij zich in ’t toen. Hij sloot zijn ogen, zag de tuin, Zijn vader, moeder, zus, En natuurlijk ook Wolf de hond, Leek hij ’t toen hervond. Zijn ouders keken hem aan, Hun blikken zagen niet, Zijn vader rookte een sigaret. Weer hoorde…

Ze kwamen me onverwacht halen Het had lang genoeg geduurd Na jaren van doelloos dwalen Was er een optrekje gehuurd U weet me nu te vinden En hoeft niet meer op zoek Vierde rij, naast de linden Het is gelegen op een hoek…

de tragiek van de keuze ze komt zonder stem op onmogelijke tijden en noemt zich: ik ben dat heet dan lijden kiezen tussen licht en last goed doen, kwaad laten wat blijft, wat past laten gaan, blijven staan in mijn breekbaar bestaan diep gebogen, toch gericht naar een aarzelend licht maakt de keuze mij vrij of breekt ze iets in mij…