Ik wil een grote bos krullen en een wipneus grote, bruine ogen en een ondeugend lachje Ik wil een grote bos krullen die zwiepen als ze naar me omdraaien wanneer ze naar mijn hand rijkt Ik wil een lach met sterren en billen als de maan rode lippenstift alsof de zonsondergang me zoent Ik wil gegiechel in een rookwolk ik wil muziek improviseren…

Wij zijn vlammetjes gebonden aan lucifer aan kaars die over kunnen dragen is bewezen is iets waars wij zijn ook vlammetjes die lijken op te branden te worden uitgedoofd maar nee we zijn slechts een moment uit zicht omdat we tijdelijk van ons houvast worden beroofd waarschijnlijk worden we dan allicht net even overgedragen aan een nieuw…

In angst en onzekerheid liet je mij achter verdriet en diep gemis, een leegte, niet wetend waarheen... Krachten vloeien weg leven ontglipt mij in schuldgevoel dichtbij, een leegte, niet wetend waarheen... Niets meer willen alles laten 'zijn' onomkeerbaar lot, een leegte, niet wetend waarheen... In die stilte hoor ik jouw stem…

Ik speel graag in de ochtend met wat vuur wat? Nou niet veel maar slechts wat wat? Ik steek 10 waxinelichtjes aan wat? 10 in een metalen ijsschaal wat? daar warm ik me handen aan wat? Lucifers die laat ik uitbranden wat? Opbranden voor de lucht van hout wat? Omdat ik me daar lekker bij voel wat? Alsof ik weer de kolenkachel van vroeger aanmaak met…

de tv die zet ik uit altijd maar slecht nieuws ik word zo manisch depressief van oplopend stemgeluid ik wil enkel maar gelukkig zijn zonder godsdienst of veel geld dus voor mij geen oorlog of geweld maar een lied met zacht refrein het land heeft niets met oorlog te maken maar het zijn wel klootzakken die bepalen ik haat dat, ik haat dat…

Wat is winnen Is dat innen? Of is dat Binnen? Ik hou niet meer van winnen Ik hou meer van verliezen Dat kun je ook kiezen Dat kun je ook bepalen Noem het verhalen Noem het zoals jij zou willen Ik.....Ga geen tijd meer verspillen Ik pak wat ik pakken kan En dan Besef ik ten zeerste Dat soms het eerste Wat ik net zei Dat voelt als mij…

Als de woorden niet meer komen, gewoon, omdat de accu leeg is en de zin van woordkunst is verdwenen, wat zul je dan nog met woorden pielen? Je kunt beter gitaar leren spelen of proberen de Mont Blanc te beklimmen. En gewoon toegeven dat woorden tekort schieten om het menszijn te verklaren.…

Een paragnost ziet door de wolken de waarschijnlijkheid van een gelukkig zijn. Volgt levenslijnen in handen; vult de zwarte gaten met nieuwe zonneschijn. Onzekeren en gelukszoekers leggen hun toekomst in de handen van een ziener neer. Vertrouwen op de heldere verbanden tussen het zichtbare en de verborgen levenssfeer. Toekomst zoekt naar zekerheid…

vergelijk deze zittende koe met een vredelievende indiaan en je zit hartstikke fout... je wordt hooghartig om de oren geslagen door een correcte medelander dus heb ik het voortaan maar over een oververmoeide koe die symbool staat voor wat er de laatste jaren zoal is fout gegaan in ons land…

Een gedachte gevangen in een verzonnen teken de eerste letter een prachtig mooi woord een fantastisch verhaal een gevoelig gedicht zoals nooit eerder gehoord door het woord de ene mens die zich via eerder onbekende talen tot een vreemdeling richt kennis delen kennis stelen de macht van woorden onbeperkt daar waar ze eens slechts bekoorden…

waar blijft Gij o heldere lentezon ? die de koude dagen moet warmen zie naar mijn bloemen op het balkon zo triest met hun schijndode harten? waar blijft Gij met uw helder licht? die al wat duister is moet verdrijven toon toch een glimp van uw Gezicht wij willen u in glans zien verschijnen waar blijft Gij o ontluikend leven? de aarde…

een zwarte vogel met gele snavel tikt zachtjes tegen het raam een teken om stilaan vrolijk op te staan mereltje lief mijn grote hartendief want elke vroege morgen zingt hij eerbiedig voor mij vlekkeloos… zijn mooiste lied !…

(voor Frank Starik) De media zegt me dat je op jouw 59-ste door een hartstilstand bent overleden, maar ik weet wel beter, jouw hart is levendiger dan ooit, maar dan in de eeuwige sferen. Ik wist niet eens dat je de manlief van de dichteres Vrouwkje Tuinman was en dat je een zoon hebt, die Boris heet. Ik weet wel dat beiden jou voorgoed…

Je weet niet wat je weet over de stille waters van je geest. Bewust wordt je geplaatst op de intuities die het leest. De communicant hoeft niet te leren hoe die door taal kan communiceren. Presteren door de veren drijft de geest ons tot nieuw leren. Een geest die ons vanuit de stille waters levenslang stimuleert; en ons doet leren wat geen leraar…

Moeder en zoon zingen de Johannes Passion in de Sint-Urbanuskerk te Amstelveen vrijdagavond 16 maart van het jaar des heren 2018 Daar staan ze dan, daar zingen ze mee met hun ACOV ‘zie daar’ mijn schoonmoeder, 83, het oudste koorlid ‘zie daar’ haar zoon, 52, sinds ‘84 mijn vriend&partner En ik, ik Jan Jacob, anno 52, voel me een ‘leerling’…

over vaderen is eigenlijk weinig bekend over moederen zijn boeken volgeschreven op Vaderdag ben ik eerbetoon gewend en worden mij als dank cadeautjes meegegeven als moeder over vader moedert en vader over moeder vadert is er niemand die verloedert wordt het optimum aan geluk benadert…

zwerven door het weiland of het onbewerkte veld op zoek naar paardenbloemen want daar kosten ze geen geld velen zien dit als onkruid maar niets is minder waar want hun helende krachten zijn voor mens en dier kostbaar door stress en te goed leven ligt uw maag of lever in een knoop hou dan de dokter weg van huis en maak van paardenbloemen…

Als land niet te bezeilen. Hij was van de kaart. Niet lekker genoeg? Een verzopen werelddeel. Een overgelopen gat in het heelal. Vol van zichzelf en alcohol. Zat.…

De Heer is ons een toevlucht geweest Van geslacht tot geslacht Was Hij onze hulp en kracht. De Heer is ons een toevlucht geweest Hij is ons steeds nabij gebleven En heeft ons wat nodig was gegeven. De Heer is ons een toevlucht geweest In jaren die als een zucht voorbijgingen Bleef Hij ons met Zijn liefde omringen. De Heer is ons een…

Een restmens is een mens te veel. Een mens buiten het grote geheel. Die andere blikken steelt zinloos onnodig; zich een buitenbeentje voelt, zo onnodig. Een restmens trekt aan het spel buiten de grenzen. Apart in het zwart tussen de mensen. Een restmens huilt met de wolven in het stille bos. Niet welkom is hij de nummer vijftien buiten het gros…