De vrouw is de reden dat een man bestaat. Zonder vrouw is hij onbestaanbaar. Zij is de bron van zijn liefde. Zijn steun is zij, zijn toeverlaat. Wanneer de liefde van zijn leven sterft, dan klaagt een man steen en been. Dan is hij ontroostbaar. Dan moet hij verder leven. Moederloos alleen.…

Ze is als de wind door de bomen. Streelt mijn gezicht. Is mijn ademtocht. Mijn ziel Ik zie je niet, voel je om mij heen. Terwijl ik me afvraag: houd ik mezelf voor de gek met een beeld wat onzichtbaar dichtbij is? Zoals de wind mijn gezicht beroerd Zo raak je mij aan Je bent als de nacht die mij naar het maanlicht leidt. Daar waar…

Achter de bomen, Weg van de zee en van de tijd Jouw lach jouw ogen jouw hand warm op mijn billen je kus op mijn mond Weg Verleden tijd…

meer en meer vergetend wie ik was noem ik blaadje na blaadje keer na keer je naam in mijn hoofd leeg en verdoofd voel ik niet ben ik zielloos voor hen die ik lief…

Beelden komen op mijn netvlies, mensen die voorbij gaan. Momenten in eeuwigheid, ze verliezen hun glans niet. Ik roep ze op in mijn geheugen Ze zijn niet voorbij gegaan. Ze zijn onderdeel geworden van wat wij nu zijn. Jij bent waarop wij voortgaan. Jij wist wat geven was. jij gaf leven. Een zachte regen daalt neer op mijn ogen.…

toen zielloze schreeuwende stemmen liefdeloos getypte woorden onderstreepten ik je stem hoorde je niet in mijn ogen keek zo zielloos schreeuwend van verdriet ben ik gebleven waar ik viel met onze tranen in mijn hart in mijn ziel…

lief scheert haar benen voor een ander, koopt sexy strings die ik niet mag zien geeft een glimlach die ik niet verdien en ik doe of ik gek ben en verban de dagmerrie dat ze me straks verlaat, met hem in mijn gedichttaal praat en ik haar haarloos zie voor die ander ik leer mijn huiswerk van verlaten en praat rondom de hete brei vermijd in…

op deze stralende herfstdag ben je stilletjes tegen zonsondergang toen alle kleurenpracht verstilde van ons weggegleden naar een vredig licht wij hadden zo graag nog samen met jou van de herfst van je leven willen genieten…

Mijn lieve Opa Die maakt mij zo blij Mijn lieve Opa die was er voor mij Mijn lieve Opa die is er niet meer Mijn lieve Opa Hij gaf altijd advies keer op keer Mijn lieve Opa Had altijd grapjes Mijn lieve Opa zag die kleine stapjes Mijn lieve Opa altijd bij mij in gedachte Mijn lieve Opa zoals ik al verwachtte Mijn lieve Opa moet een…

Afscheid van pijn Verlies en verdriet Het slijt maar wanneer Dat zeggen ze niet De tijd heelt wonden Maar mijn verdriet zit gebonden Vast in mijn lichaam en geest Ik ben bevreesd.…

Vanuit het verleden kijk je mij aan. Een stilstaand beeld in de tijd. Glimlach om je mond. Mijn blijdschap jou te kennen wordt overstemd door het verlies. Al staat voor mij de tijd stil. Ik kán je niet terug halen. Mijn verstand zegt dat het leven verder gaat. En in een dieper besef weet ik dat ook. Soms raakt dat even uit het zicht. Maar…

De tijd raast wij hebben haast nee, nu even niet en dan heb je verdriet want het is te laat als de klok voor eeuwig stil staat.…

Er is een weg Een weg achter mij Een weg voor mij Is dat mijn weg? Ik loop op mijn weg Nachtenlang sprakeloos Dagenlang in stilte Was dat mijn weg? Vooruitkijkend door mijn achteruitspiegel Langs mij heen kijkend door jouw ogen Jouw weg was de mijne Ik stond alleen mezelf in de weg…

In mijn mond spreek jij een engel In mijn ogen zie jij een engel In mijn nabijheid voel jij een engel Ik ben geen engel In de morgen slaap ik In de middag ontwaak ik In de nacht zoek ik Ik ben geen engel Tijdens mijn slaap spreek ik Tijdens mijn ontwaking zie ik Tijdens mijn nacht voel ik Jij was mijn engel…

Een avontuur dat het leven heet Een leven met boordevol avontuur Dagen vol ellende en verdriet En een altijd lachende man Het verdriet in mijn leven heeft mij gevormd Maar heb ik wel eens echt verdriet gehad De zon heeft mij nu ook al verlaten Ik heb enkel de nacht De dag zal weer verdriet en ellende brengen De nacht enkel tranen Dat…

Heel ver weg Maar o zo dichtbij Even dichtbij als de adem die mijn longen vult Is het echt voorbij? Wanneer ik mijn hand uitsteek, voel ik je Als ik dan mijn ogen open, ben je weg Even dichtbij als mijn oogwit naar dat donkerbruine Is het echt voorbij? De zon twijfelt of hij wel zal komen De maan blijft vannacht weg Alles lijkt zo ver…

Dwalend loop ik rond door deze drukte De zee hoort mij niet meer Het zand voelt mij niet meer Ik ben niet meer Dagelijks kom ik bij je kijken Vraag me af hoe het met je is Stilte is jouw naam F is de mijne Jij zegt ik ken U niet Ik zeg ik ken U goed U bent daar Waar ik zometeen ook zal zijn…

Huilend, kijk ik vannacht door mijn lachende ogen Mijn onrust wordt door een stille noot tot kalmte gebracht Vooruitkijkend, voel ik langs mijn herinneringen al je leegte Afscheid nemen bestaat niet Iedere dag zorgt de zon dat ik je vergeet Iedere nacht brengt de maan jou naar mij toe Ik vergeef het mezelf, ik kan jou niet vergeten Afscheid…

Wat zal ik morgen verliezen? Of is de vraag wat zal ik winnen? We zijn allemaal verliezers We zijn allemaal winnaars Ik beslis om in schoonheid te verliezen En om in verdriet te winnen Ik beslis om ik te zijn Om te leven in de nacht Ik beslis om in mijn winst Niemand verdriet te doen Ik beslis om in mijn verlies Niemand blij te maken…

Ik neem je krachteloze hand in die van mij en streel hem zachtjes, teder .. Volg met mijn duim de aders, dik en blauw. Je kijkt naar mij, je ogen leeg, je draagt niet meer de last van het verleden, maar evenmin die van de toekomst met je mee. Er is alleen het hier en nu: een flauwe flits die dooft nog eer het helder wordt. Waar is die trotse…