De felle kleuren In een kindertekening Geven me een blij gevoel Het is een jeugdherinnering   De lucht daar bovenin Die is prachtig blauw Dat is mooi gedaan Want heel vaak is hij grauw   In die mooie blauwe lucht Daar staat een gele zon Hij is prachtig rond Het lijkt wel een ballon   In een tuintje staan de bloemen Ze hebben mooie kleuren…

daar hangt de kalender zoals vermoedelijk bij velen ook bij ons op de W.C. met namen van bekenden en zij die ooit verjaarden zoals die van oom Kees die ooit plotseling verdween op zee van hen die nooit meer langs kwamen wier gezichten zijn vergeten en die ons blijkbaar ook vergaten van wijlen moeder en vader en die van mezelf en de vrouw…

Je heldere blauwe ogen, je donker zwarte haar. Deed mij meteen bekoren, maar stond ik hier, dan stond jij daar. Mijn ogen bleven je volgen, als twee vogeltjes vlogen ze steeds aan jou voorbij. De gevoelens bleken uiteindelijk te hoge golven, dus liet jouw betovering mij weer vrij.…

in mijn gedachten kan ik zingen zing ik solo in een koor in het echt zing ik heel vals en is boegeroep het enige wat ik hoor in mijn gedachten kan ik rennen hardloopster numero één in het echt ben ik niet vooruit te branden ik slenter overal heen in mijn gedachten ben ik danseres en dans ik een ballet in het echt struikel ik…

In Zagreb werd ik bestolen, in Ljubljana door tram 4 aangereden, tijdens een buikonderzoek in Skopje werd ik per abuis besneden, wegens m’n povere kennis van de lokale taal schoor een kapper in Pristina me helemaal kaal … ik ga stoppen met citytrips naar voormalige Joegoslavische steden!…

Samen blootvoets in het bos met het mos als ondergrond, mekaar de hele hele nacht beminnen, Waar de zilveren maan tussen de bomen schijnt en de vuurvliegjes ons pad verlichten.…

Een bloem bloeit open teder gekust door de zon wederkerigheid Hoe vroeg in de morgen mijn aandacht wordt gevestigd op de wolkenslierten in allerlei tinten en in verscheidenheid verenigd een opklarende hemel voorstellen en vormgeven op hetzelfde moment laat een zon zich van haar beste kant zien. Bovendien adem ik de verschillende zachte…

ik heb de hemel opgeroepen zich voor ons te bewegen de aarde gevraagd haar rust te behouden de hemel om haar hemelse zegen te geven en de aarde slechts of ze zich naar behoren gedraagt beiden waren genegen het verzoek te overwegen om met ons mede te leven het is immers ongevraagd maar of ze luisteren naar mijn smeekbeden en of het…

Een sterke bede tot de Hemelse Vader: moge de wil om Hem te volgen ook bestaan in ons onderbewustzijn.…

in de coupé zes mensen zwijgend lezend slapend ogen kijken rond kijken weg het treinraam een wereld vliegt voorbij boerderijen weilanden een dorp een stad piepende remmen verbazing schrik wat is er aan de hand wat is er gebeurd een lichaam op de rails bewegingloos ambulance politie vreselijk vreselijk ze praten vertellen hun…

Subtitel: Postzegel als 'belediging' Zo halverwege de 19de eeuw bepaalde de Verzender van een poststuk wie voor de Postzegel betaalt Inmiddels weten wij reeds voor jaren Hoe dat tegenwoordig gaat Het postbedrijf zelf, inmiddels com- mercieel, is die dit bepaalt Natuurlijk verdient iedereen een goed- belegde boterham Met de verkoop…

Ik ben Richard Ik ben wat ik ben Precies hoe ik dat erken Precies hoe ik dat beschrijf De emoties gaan door mijn hele lijf Mensen zijn mensen Met allerlei wensen Uiteindelijk worden dat grenzen Laat mensen mensen zijn Niemand kan bepalen hoe ik wil zijn…

De kus van het leven De kus van de dood De kus van de liefde De kus in het vroege ochtend rood De kus vol met passie De kus vol met vuur De kus van het afscheidt De kus van het laatste uur De kus….…

zij die het hoogste ambiëren bewandelen daartoe soms alle mogelijke wegen en als ze aan het einde daarvan komen blijken hun carrièredromen niet met wat ze dachten te bereiken overeen te komen maar zelfs op dit vlak bestaat misschien toch de mogelijkheid om op schreden terug te keren en van misplaatste inschattingen te leren als je maar…

Een vroege wintermorgen De stad die ontdooit Grachten verborgen De torens in dauw Zo vreedzaam maar nooit meer zo mooi als met jou…

Tegen het einde van de rit, met nog onbepaalde tijd te leven, delf ik haast het onderspit voel me in een hoek gedreven. Gedachten, die soms ietsje maar, en toch reëel op Heimweh’ lijken, bedrukken mij dan hinderlijk zwaar en méér dan ik wil laten blijken. Ik woon nu al ruim 67 jaar op deze gastvrije mooie grond, ruim drie keer langer,…

Een wervingsambtenaar van een bedrijf schrikt zich rot als hij vraagt aan 'n enthousiaste sollicitant uit Oirschot "Hoe is uw kennis van het Frans ?" en de man antwoordt "U heeft sjans ! want na enkele pilsjes gaat dat eigenlijk bijzonder vlot !"…

weten wat het verschil is tussen goed en kwaad weten dat wat je werkelijk weten moet of beter aan een ander overlaat weten wat je echt wil weten weten wat beter is niet te vergeten weten wat noodzakelijk is om te kunnen overleven weten doordat je iets onbewust diep van binnen voelde en wist weten dat het weten soms gebruikt wordt…

verstilde pijn van het zijn zomerlente winterherfst winterlente zomerherfst donkere dag heldere nacht de wacht bijna volbracht…

Zo zwaar Zo fragiel Zo kapot Dit is mijn rugzak Die ik dragen moet Alle spullen draag ik op mijn schouders Mijn schouders doen dan zeer Maar ik laat mij niet kennen Want hij kan nog zwaarder Worden Misschien voel ik dan niks meer Ik vraag dan aan de ander om hem weer lichter te maken Dit doe ik keer op keer…