Ik probeer mijn eigen weg te vinden in het aardse bestaan. Steeds me weer aan iets binden, maar dan lijkt het weer z'n eigen weg te gaan. Zo veel wegen bewandeld en steeds weer een verandering Altijd naar het goede gehandeld. maar het eindigt soms figuurlijk in tranen van bloed. Waarom zoveel verschillende wegen. Waarom steeds weer een…

Het leven heeft veel onzichtbare grenzen. We denken: Het leven legt ze er neer. We kunnen ze niet verleggen. toch komen er steeds meer. De wereld verdeelt zich, In wereldjes met eigen grenzen. Partijtjes en groepjes. Overschrijdt je een grens, je hoort er niet bij, hoe graag je zou wensen. Als een vreemde wordt je behandeld. Papieren moeten…

‘Zal de woestijn bloeien als een roos?’ Een lied wat zo opgewekt wordt gezongen In de Nederlandse Geloofstempels Nu met honderdduizenden bloeiende klaprozen In zovele oer Nederlandse landschappen Zie ik het wel voor me in die Negev-woestijn Bloeiende rode rozen, honderdduizenden Maar zo kwetsbaar als de klaproos is Zo kwetsbaar zijn in…

De wereld en ik begrijpen elkaar helaas niet altijd. Maar dat is geen bezwaar. De wereld en ik maken elkaar geen verwijt. Piekeren hoort erbij van tijd tot tijd. De wereld en ik kennen enkele momenten van vreugde en spijt. Maar nu gaan we dansen want het is zomertijd.…

Ik lig in het gras en kijk naar de sterren en geniet van het heerlijke weer. De vogels die ik hoor die komen van verre, maar ze zorgen voor een heerlijke sfeer. Het kampvuur licht op van een zuchtje wind. De warme gloed drijft over mijn benen. Door de maan krijgt de hemel een prachtige tint. En zijn mijn zorgen voor even verdwenen. Eindelijk…

Ik voel het positieve niet. En niemand die het ziet. Niemand die het begrijpen kan. Waarom voel ik toch die dwang? De dwang om te eten En alles om mij heen te vergeten. Het voelt als een drug als ik een eetbui heb. Al die calorieën en vetten die mij tijdelijk oppept. En daarna komt het verdovende gevoel. Dat gevoel, dat was dan ook het…

Bewust voelen Wat ik voel Zal me vrij maken…

Zoek geen speld in de hooiberg als je pijn hebt in je donder maar ga naar de fysiotherapeut die drukt en drilt als een boor en zet ‘n naald op de pijnlijke plek prikt je niet lekker maar niet lek laat die plek wel lekker sudderen als oma’s draadjesvlees in de pan je wordt losgemaakt, vrijgemaakt van ongemak, pijn, ‘t voelt als herboren zijn…

Langzaam komt ze tevoorschijn met kleine weerkaatsende lichtjes. Het is een slapende ster, ontwaakt uit haar diepe slaap in het midden van het water. De laatste restanten van de voorbije nacht liggen nog verspreid in de golven tot wanneer het kleine goud haar zal raken. Een nieuw leven bloeit en groeit op helder. Het belooft weer een mooie…

Er is geen levend wezen op deez aard die weet hoe lang ie leeft er wordt geen enkel mens gespaard ‘t is maar dat je ‘t weet! Er is geen hond geen kat, geen paard die weet wanneer ie ‘t leven verlaat er is geen enkel figuur geïmplanteerd met een chip die je zegt: ‘ is gedaan. Slechts een varken opgejaagd zeg maar vermits ie niet ‘t leven…

(een potje voetbal 12-6-2021) nee ik heb niet gejankt van geluk toen Oranje destijds kampioen werd er brak geen dijk door en ging niks echt stuk maar gisteren toen ik de Deense voetbalploeg om de gevallen Christian Eriksen zag staan sommigen met de rug naar hem toe totaal verward handen voor het gezicht geslagen sommigen hoopvol…

De heer Pieter Omtzigt, u Komt voor mij Dicht in de buurt Van ‘De Christus’ U neem die C Van het CDA Dan ook mee In uw nieuwe partij Partij ‘Omzien” Waardoor De burgers Maximaal beschermd worden Tegen de fratsen De onfatsoenlijkheden De zonden van de overheid Hun schuld, hun schuld hun grote schuld En de Here, de Here Zag dat…

Ik houd zo van de blauwe regen, die zich om de houten balken, van onder af naar boven slingert. Alsof hij naar boven is geklommen en zich met zijn lange vingers vastgrijpt om niet neer te vallen. Maar hij staat stevig. Zijn lange armen zwiepen soms alle kanten uit, in hagel storm en regenvlagen. Nu staat hij rustig, wat verfrommeld uit te…

Dit is een ode aan de zon. Jij, waarmee het leven begon. Je warmt me op tot diep van binnen. Wat moet ik toch zonder jou beginnen. Jouw mooie licht zal blijven stralen. jij alleen kunt blijdschap bij me bovenhalen. Gelukzalig gevoel, vrolijkheid alom. Als een cadeau met een grote strik erom. Blijf bij me heel de zomer lang. Kietel me zacht…

Het raakt me Naakt, bloot, zonder huid en zonder vel Maar het raakt me Het is zó fel op de huid waar ik vervel En het raakt me diep en dus ik pel alle laagjes die ik tel Zonder aan te raken maar ik vertel het raakt me zeker nog wel…

Met stil verlangen staart hij naar de hemel en krijgt dan vertrouwen.…

m’n oog vertelt me wat het ziet maar wie je werkelijk bent en wat je voelt weet ze niet prachtig fluwelen haar azuurblauwe ogen die ogenschijnlijk nog nooit door iemand zijn of zelf hebben bedrogen toch in de peilloze ondoordringbare diepten van heldere zeeën en meren kunnen soms de meest onheilspellende creaturen verkeren en achter…

Waarom zo graven in het verleden Komen er dan nog lijken uit de kast? Ik bedoel kist En als er gecremeerd is Zal dat dan nog veel stof doen opwaaien?…

Zij heeft gebeden met stuwende kracht boven haar werd ijzig gezwegen een rauwe kreet verdrinkt in de nacht. Haar tranen als passiebloemen purper en zwart die alle licht op aarde verdoemen als elke hoop op leven ontkracht. Onkruid dat te snel gaat kiemen hoe vaak en hoe vlug men ’t ook wiedt. steeds gaat het zich veelvuldig vernieuwen…

Hier en daar verschijnen ze met mondjesmaat. in een bonte kleurendiversiteit. Kleintjes nog en delicaat. Aankondigers van de zomertijd. Beeldig als een rondedans. De levende bloemenkrans. De blaadjes als hand in hand. Versieren het eentonig land. Als de zon weer zijn stralen zendt openen zich de juweeltjes en tonen zich van hun mooiste…