Zittend in mijn uiterst luie stoel met mijn Corona sigaar en het bijbehorend biertje kan ik redelijk gelukkig en comfortabel leven , Maar mischien ook niet , maar het is mij wel om het even.…

gekke gedachte dat we ooit zullen vervagen dat we sneller dan gewild er niet meer zullen zijn geweest enerzijds de aarde zullen verlaten en dat anderzijds de aarde ons zal omarmen met diverse lagen dat we uit niets anders meer zullen bestaan dan geest zo zal het moeten gaan men moet ons ook vergeten er moet ruimte voor nieuwe generaties…

Opgewonden toog ik naar Engeland met het vliegtuig ik zou in het moederland Groot Britannie de Engelse taal leren verwonderd werd ik op Schiphol ik kon in mijn vaderland Nederland de Engelse taal me eigen maken van alle kanten Engels, Engels, Engels op de aanwijzings- en de reclameborden met soms in het klein de vertaling eronder ik heb…

Hedwig, gespeeld door Renée Soutendijk, zet mijn hart in vuur en vlam...…

Ik kan heel goed de boel de boel laten maar ik ben wel een opgeruimd type ordenen, opruimen schoonmaken, netjes maken zit in mijn genen en is aangemoedigd door wijlen mijn moeder zij altijd in dat schort niet uit te krijgen soms lukte het dan speelde ik obertje had de afwas al gedaan de keuken opgeruimd en koffie met wat lekkers…

Nadat het onheil van ver weg goed in gezoemd en scherpgesteld tot in de kamer werd gebracht, het drama doende op mijn netvlies te verkleven verschijnt een vrouw die goed gekleed op juiste toon de volkstaal spreekt en mij vertelt, hoe het weerbeeld zich ontwikkelt. Bij haar geen twijfel die wordt onderdrukt geen sluier wolk of mist die haar…

Mister Corona, mediageile killer, leeg de gifbeker!...…

Ze had absoluut een enorm grote bek en ze zette deze zelfs regelmatig open Als ze dat deed dacht je direct, verrek en zette je ’t maar acuut op een lopen Haar blikken kon je beter ook vrezen zij zag er dus niet al te vriendelijk uit Zij zou nooit moeders mooiste wezen met al die vieze plekken op haar huid Haar benen, als je die zo noemen…

Ja, vroeger was alles beter” nou dat hoor je dan niet exact mensen zeggen maar wat kunnen ouderen praten over vroeger over de vijftiger, de zestiger, tachtiger jaren en die jongere ouderen over de negentiger en zelfs de super jongere over de jaren 10 van deze eeuw wat een enorme onzin, onwaarheid, onwerkelijkheid, want alles is nu in veel…

( Dit schreef ik voor een lieve vrouw) Lieve man van mij Vandaag word je gecremeerd, de tijd die we samen hadden was mooi, prachtig en soms verdrietig. Mijn hart huilt, ik ga je missen lieverd. Deze dag moet ik sterk zijn, maar dat zal niet meevallen. Met mooie woorden zal ik je toespreken deze dag. Lief, voor altijd zal…

ooit was ik statig trots met mooie grote schuur kleine kinderen speelden lachten. ook de geluiden van de meid en knecht drongen door in iedere voeg en muur. pa moe kinderen en opa allemaal moesten ze mij vergeten en verlaten en ik hen en de geur van hooi en het zwiepen van koeienstaarten. de trouwe treurende ogen van de hond en het…

voor die Grand Prix moet alles wijken de stikstof en de Pfas normen gelden niet en we crossen gewoon door een stiltegebied die natuurfreaks moeten niet zo zeiken hier wordt dus gewoon gemeten met twee maten het gaat uiteindelijk alleen om de (financiële)resultaten…

Wind, weken-, weekendenlang woeste wilde wind wat ’n weer! wat wordt ´t weer? waardeloos weer windhozenweer waterige wegen wat ´n waardeloze winter ´t wordt ´t weer, weer beter tegen beter weten in zeker weten in de lente?, in de zomer?…

[Dit schreef ik voor een lieve vrouw] Mijn hart Mijn hart is gebroken nu je niet meer bij mij bent. Het doet mij zoveel verdriet dat ik je niet meer in mijn armen kan sluiten. Er zijn geen woorden meer van jou. Nu, in deze dagen, komt het afscheid steeds dichterbij. Met liefde zorgde ik voor je. Mijn verdriet is groot,…

meeuwen zullen blijven zweven aan een heldere lucht want ze blijven hopen dat we ze ooit eens zullen hebben begrepen ze zullen blijven krijsen dwingend schreeuwen kijk en lees ons lees ons het enige wat we eisen lees de onnoemelijke veelheid aan gedichten die we voor jullie in het luchtruim hebben geschreven tijdens onze vlucht…

Jan Slauerhoff had Heleen Hille Ris Lambers als geheim boegbeeld...…

Stormen krijgen heilige namen dat kunnen wij voortaan beamen Ciara, Dennis, Ella... ook niet mis mooie namen, zonder lichamen…

(Dit schreef ik voor een lieve vrouw) Roodborstje Elke keer zat het roodborstje in de tuin. Samen genoten we ervan, daar is nu helaas een einde aan gekomen. Het roodborstje huppelde heel vaak voorbij. Het maakte ons heel erg blij en deed ons goed. Nu mijn lieve man is overleden moet ik verder, dat zal zeker niet meevallen…

De angst uit een vorig leven Had hij met succes verdreven Toen nam hij een trekkie Van een rijkgevuld sjekkie Nu is de angst aan hem gaan kleven…

Ik wil niet alleen zijn. Maar... alleen zijn is fijn! Niemand die me echt kan pijn doen En toch... toch snak ik naar een zoen! Kan je me graag zien om wie ik ben? Ook al weet ik niet goed of ik mezelf wel ken. Ik zal mijn best doen voor jou! Laat me alsjeblieft niet in de kou! Help! Je komt te dicht! Blijf niet bij me uit een plicht…