Kijkend naar Holland zie ik nog steeds dezelfde soort regenten dat nog altijd slecht luistert zelf bepaalt wat ze doen met onze centen negeert wat het volk ze influistert immer zelf vol overtuiging besluiten steeds dezelfde samenklonterende kliek die dat wat mensen als wens uiten wegvagen – nog net zo ziek Kijkend naar Holland zie ik verwaterende…

Vlinder Vlieg maar, vlinder, vlieg en vind vrijheid en liefde voor die voorgoed is verdwenen. Schokkend lig je, slaap je naast mij, bevrijd voel je liefde op het hoogtepunt verschenen. Ik doorzie het leven dat jij graag leidt. Zonder twijfel slaagt jouw hoogste vlucht. Met een schok slaap je in, bijna altijd verstikt jou de adem, waardoor…

De ochtend De ochtend ontwaakt, ontluisterend stil. Regendruppels vallen lichtelijk geruisloos, naar beneden. De zon, ver achter het wolkendek. Verstild ontwaakt de natuur. Vogels hoor je cirkelend in de lucht fluiten. Nieuwe impulsen, momenten mag je tot je nemen. Neem de dag zoals die komen gaat.…

bar morgenlicht een gevluchte slaaf schuilt in de rietkraag brug in de avondzon naar nachtelijk duister gaat rillend water jc bloemkoolsoep mijn computer neem het over kok kom op jac - terug naar de kust op de horizon leit emmeloord verzucht een toren naar zonsopgang kiepert de schaal van de maan de zonsondergang…

Vandaag stond ik op. Ik stelde vast dat ik leef; en dat ik het geluk heb dat ik nog gezond ben. Wat zou ik dan verwend zijn om nog meer welvaart te wensen? Zoals de mensen die rijk zijn maar arm van ziel. Geld en bezit kan je ook begrenzen. De vrijheid te proeven is het leven waard maar uiterst fragiel…

Een plant is soms gelijk aan zoveel anders, wat tegen betaling wordt gekocht. Maar anders is de waarde van het stekje dat je kreeg en heel graag mocht. Ook wat onverwacht je tuin is in gelopen, wortel heeft geschoten, plaats bezet. Een beslissing moet genomen; wel of niet gedogen? Meervoud heeft helaas de kleinste kans.…

De avondzon zinkt in een bloedrood bad een droomreis die een vreemde bestemming had? achter de einder liggen de levens verzwolgen laatste herinneringen onder wrakstukken bedolven een bange stilte hangt over Schiphol een huiverende kilte in een drukke vertrekhal hun namen genoemd in tranen gesmoord met bloemen getooid en een afscheidswoord…

Mag ik de zomerrozen begroeten die her en der in de plantsoenen teken zijn van mijn vijfenzestig jaren en het wisselende feeërieke licht op mijn muren Het licht en de rozen begroet ik met tranen om het afscheid, zo nabij om de liefde, zo groot en oneindig die ik droeg voor wat mij gegeven was.....…

hoera hoera hoera twee handen vol tien vingers oud is de jarige job die officieel althans nu puber is in spe een tiener ben je die meer en meer zijn eigen dingen doet zelf keuzes maakt ook of maken willen kan een ander kapsel nieuwe spelletjes stoerdere kleren zienderogen ook plots groei je sneller en groot je wilt liever en…

De laatste mens wandelt op straat, de straat vlucht met hem mee. Wat enkel nog bestaat is de actualiteit tot amusement gemaakt. Ze regeert in huis op ieders scherm. Straks worden zeker ook nog de kijkers uit henzelf gejaagd en prijken zij nog alleen als cijfer.…

Wees niet bang voor de stilte wees niet bang voor het brandend vuur wees niet bang voor het wilde water wees niet bang voor het donkere uur. Wees blij met wat er op je padje komt wees blij met de bloemen op je balkon wees blij met een fluitje van een cent wees-ondanks alles- blij met wie je bent. Maak je geen zorgen, hoop doet leven maak…

Ze kent me Als geen ander Beetje bij beetje Leert ze begrijpen Hoe het is Om mij te zijn De moeilijkheid Om iedere keer Weer af te wachten Op een dag Van vrolijkheid Of lusteloos en chagrijn Ze kent me Reageert steeds beter Op de signalen Die ik geef Het tempo in mij Dat steeds verandert Dat wereldje waar Ik ook in leef Dat…

Waar zijn de mussen gebleven? Merels roodborstjes de pimpel en de koolmees en her en der wat vinkjes en al het ander kleine vogelgrut laat zich zien of horen zo ondertussen heel even bedenk ik misschien zitten ze ergens over in de put of hebben ze zich misschien in slaap laten sussen en liggen ergens verscholen in verborgen holen in niets…

Gepantserde stad Zo komt het over Met al dat staal en glas De ‘vernieuwende’ architectuur We staan hoog tegenwoordig Op de goeie lijstjes Hollywoodsterren die ons aanprijzen Hippe stad hoor We gaan Amsterdam achterna Het wordt nog eens wat Oud Rotterdam was keiharde humor op de man Maar met zelfspot Niet verfijnd Soms grof Maar werkend…

Tranen Tranen van verdriet, vaak voelbaar en begrijpelijk in het leven. Je moet verder, zonder die persoon, die jou liefde gaf. Een ding is zeker De mooie herinneringen blijven je trouw.…

Verpletterend een geschenk uit de hemel Lamgeslagen kind voor jullie beide Onthutst een zoon volgroeid en prachtig mooi Complicaties dat het jou moest overkomen Vechten voor je leven zo klein als je bent zal je moeten knokken Met de liefde van je mama en papa is jullie band héél bijzonder…

De stemmen in mijn gedachtes zijn illusies van al jouw dromen met fantasieën tot wonderen door innerlijk passioneel geluid. De dageraad verlicht het begin met zonnestralen tot het donker als in een flikkerende carrousel door jouw rotatie wat mij zuivert. Ik omarm jouw stemgeluid in het gebundelde licht van je nieuw…

Auto's cirkelden over de rotonde. Ik keek neer op het tafareel. De zon gaf tegenlicht, waardoor ik mijn ogen samenkneep. Waren het de mensen in die voortuigen waarvan ik probeerde te filteren, wat zij dachten nu zij bijna thuis, of in de supermarkt waren? Zou er iemand op hen wachten thuis? Als een kwispelende hond, blij in hun armen springen…

Op een vroege morgen wandelde ik langs de Noordzee, dichtbij de vloedlijn. Een peddelsurfer kwam rustig voorbij. De zon gaf haar licht en opwaartse warmte. Het leek erop dat het een stralende dag zou worden. Toch had de zon moeite, om zich, door het wolkendek heen te prikken. Het was stil, er waren enkele mensen. Slechts de golven…

Zwijgend zwoegend zitten examinandi op vragen en opdrachten hun hersens te pijnigen zonder confidentie om met intellectuele krachten de eindstreep definitief te passeren na jaren van woordjes en wiskunde leren. Een stoel kraakt luid, als die ‘t maar houdt. Een pen krast rigoureus door een grote fout. Een kandidaat vraagt om meer papier…