Ik wil vergeving van God Zolang van verdriet verslaafd geweest aan de drank en de drugs En dan ga je langzaam geestelijk en Lichamelijk kapot Het is een roep naar de goden Maar juiste hulp is geboden Door zoveel mensen in de steek gelaten Ik moet verder met mijn leven Maar er valt niet meer te praten Ik wil vergeving van God…

Mijn nalatenschap zit in een map Maar meer nog laat ik na mijn genen In degenen na mijn laatste stap Tot ook deze sporen zijn verdwenen Toch laat ik niet na bij wijze van grap Dat ik eens als massadonor ben verschenen…

We hadden het al voorspeld. We wisten dat het zou gebeuren. Maar het kwam sneller dan we dachten. En wat zich nu afspeelt, hebben we eerder meegemaakt. Het zijn geen treinen deze keer, maar vliegtuigen. De verlichte idealen waarvoor zovelen hebben gestreden, vallen één voor één om. De grondwet gereduceerd tot een zinloos vel papier. Mensen…

Fouten maken, dat mag is wat ze zeggen. Dat is ook wat ik dacht, alleen wat ik nu pas weet is, ’t geen waar ik ’s nachts van zweet, dat ik niet bang ben voor het maken van een fout, maar voor hetgeen daarna. Het geschreeuw, het drama, de verwijten. Zo zijn wij toch niet getrouwd? De consequenties zijn niet mild, waardoor niemand een fout…

Voel niets, alsjeblieft. Voel niets bij de woorden die je te kakken zetten, Bij de intenties van de wolven in de wereld. Voel niets, als je uit alle macht vecht Om te behouden wat van jou is, van iedereen die jou is; die jou heeft gekozen. Voel niets als je jezelf moet vernederen, Om te krijgen die vrede, te vreten die kinderen, Die doden…

een groot grijs gebouw een man staat te kijken vanachter een raam en ziet de vogels vrij aan het zwerk kijkt dan naar beneden en ziet mij staan en bedenkt was ik maar even zo vrij als die vogels en die man daar op straat vrij van verplichtingen van hypotheek gezin hond en haard en ik denk had ik in dat grijze saaie gebouw maar zijn baantje…

Het is half acht, de ochtend van 18 april 2025 gebroken, brak word ik wakker het is vrijdag: de goede vrijdag na witte donderdag voor stille zaterdag de dag van de kruisiging, de dood van Jezus Christus de zoon van God ik droomde van Golgotha, de schedelplaats van de genagelde Christus met 2 misdadigers ter weerszijde de dood en verderf zaaiende…

Als de wolken de luchten bevolken heeft de zon wel zin er zin in maar moet zich bedwingen 't heeft geen zin te beginnen met stralen dat is effe balen maar als de wolken gaan bevallen laten ze regen vallen en dan komt na de regen de zonneschijn!…

Na zestien jaren Ging je daarheen waar hij was Voor eeuwig samen…

Code groen - waarschuwing voor kikkers in haiku's. Een goede haiku is zeldzaam als een witte leeuw. Zij schrijft haiku's en ontdekt dat zij minder woorden nodig heeft. Sommige haiku's willen geen kort gedicht zijn - ze blijven steken. Schier onmogelijk om samen in één haiku te wonen. Een haiku is een schaakspel van woorden…

Al tastend in het verleden loop ik door ons huis. Ik hoor de stemmen van vroeger, herken weer dat vertrouwde geluid. Glij met mijn vingers over de muren, laat ze rusten bij een deur. Proef dat vertrouwde, ruik nog een keer die bekende geur. Loop door alle kamers, ten afscheid in de tuin. Dan voor het laatst de sleutel, draai hem…

Ik hou van het leven Al kan ik niet iedereen alles geven Toch voel ik me Rijk als een koning Al heb ik geen echte woning Ik heb alles wat ik nodig heb om te leven Meer heb ik niet nodig Als ik maar kan overleven Ik hou van het leven…

De groei is eruit al lang de bloei ook alhoewel kortgeleden in mijn perceptie ik nog 'n zomerboeket was maar doei, doei het is vervangen voor een prachtig herfstboeket zo vind ik maar ik koester me nog lang niet aan een rouwkrans! een rouwkrans? foei zegt mijn geest: "je winter Jan Jacob moet nog beginnen!"…

Ik kan het niet verwerken De pijn die is veel sterker Zit je hoofd weer vol met zorgen Schuif die aan de kant voor morgen Ik kan het niet verwerken Zoveel in het leven geleden Maar de strijd is nog niet gestreden…

Het eerste Boek werd uitgegeven Met teksten over het leven Tientallen tot honderden exemplaren werden er verkocht Het leven was zwaar Dus was het een lange tocht De 40 Gedichten van Danny van Strien De tweede druk moet als Boekenschrijver komen Desnoods in Eigen Beheer Want het leven is niet eerlijk En het leven doet zeer…

wat hebben ze mij wel niet nagelaten ik heb het lang niet geweten maar nu ik ouder ben realiseer ik me wat ze mij hebben gegeven vader schonk mij z’n hardnekkigheid het merkwaardige loopje en soms z’n stugge rug hoe kon ik het vergeten oké dat is dan alles hoop je maar nee van moeder heb ik een gevoelig hart gekregen en een beetje…

Het minst van al In mijn hele leven Had ik iets te maken Met wat in de media Over mij werd geschreven…

hoe dichter de familie bij elkaar woont hoe groter de afstand soms is…

Morgen gaan we meer Dan vader begraven Morgen geven wij Onze nachtmerries mee Mee in de kist Die wordt verbrand Ik hoop dat ik dat Duidelijk zie Hoe het geheel Door de vlammen Wordt ontsloten En wij de vrijheid over Onze dwangmatigheden Bekomen Toch was hij een goede pa Op dat ene knopje na Wie daar op drukte…

We zijn stil stiller dan stil de stilste stilte ik voel een kuchie een hoesie, een proesie maar mijn geest is zoveel sterker dan mijn lichaam ik blijf dus stil en slaak geen geluid zodat ik stil blijf en voor allen de stilte bewaar en het snikkie, het natte snikkie, dat slik ik in!…