Een meisje, vrolijk lachend naar de mensen om haar heen ik kijk naar haar haar mond lacht maar haar ogen vertellen een ander verhaal een verhaal van eenzaamheid van angst, van pijn achter dat lachende gezicht schuilt een meisje dat bang is bang, om niet goed genoeg te zijn bang, om weer teleurgesteld te worden bang, om weer alleen te zijn…

Woorden die vervagen in de stilte van stof en een zinloos verlangen naar geluk dat momenten doorstaat. Woorden zoals de tijd ze vraagt en verdraagt en geschiedenissen en namen overbodig maakt. Want er is altijd een leegte die we delen als we spreken en alleen in eenzame monologen nog een melodie in onze woorden vinden.…

Ik wil zo graag alleen jouw armen om mij heen. Natuurlijk niet de hele dag maar wel heel vaak als het mag.…

Waarom is de dood zo zwart Zoals het lot ons tart Een leven van verlangen Ja echt, de dood treft alle rangen Zoals het leven wordt genomen Want Hein zal toch eens komen En denk ik aan die ene keer Dan weet ik, er is geen ommekeer…

Bij Kerst denk je aan liefde samenzijn, harmonie en geluk Bij Kerst denk je niet aan bedrog haat, verdriet, verlies of stuk Bij Kerst hoop je op een wonder en oprechtheid diep van binnen Bij Kerst denk je aan alles wat je met openheid kunt winnen Bij Kerst voel je intensiever dan je het hele jaar hebt gevoeld Bij Kerst weet je…

Mijn wereld is veranderd al doet het nu wat minder pijn. De warmte is verdwenen het zal nu wel winter zijn. Het rijp hangt aan de bomen het uitzicht is heel mooi. Zal de lente toch weer komen en me bevrijden uit de kooi? Het zijn lange dagen, al is het weinig licht. Het zijn lange nachten, al heb ik mijn ogen dicht. Het…

Een zeilschip zonder wind is een zee zonder boot. Een zon zonder zonnestralen, is een universum zonder sterren. Een rivier zonder wateren is het land zonder aarde. Een boom zonder blad is een dag zonder dat ik jou heb gehad. Zonder jou ben ik vrij, maar ik voel me meer een lege batterij.…

Ik veegde mijn verdriet weg omdat jij liever Dr. Phil wilde kijken jij had al genoeg te doen met andermans leed daar kon ik echt niet bij dat zou zelfs jou te veel worden…

onuitstaanbare liefde zoals jij is er geen met zijn tweetjes of toch meer alleen zonder alle oprechtheid en warmte om je heen dus eigenlijk toch nog zo verdomd alleen koud en kil tranen van verdriet en toch nog zo stil niemand die je ware gevoel echt snapt en voelt, ook al probeer je uit te leggen wat je bedoelt je aanvaardt de reacties…

het allermooiste van aandacht is dat je het kunt geven wie alleen maar aandacht vraagt begrijpt niets van het leven je hebt mensen die luid praten schreeuwen kan je het beter noemen vaak ten koste van een ander niet anders dan zichzelf roemen ikke, ikke, ikke, IK kom mensen lach om MIJ zo iemand verdient geen aandacht hij hoort er helemaal…

Zijn adem was bedomen, Zijn leven van korte duur, Het enige wat slaagde, Dat was zijn laatste uur. Geschrokken en gebroken, Vernield, totaal kapot, Vedriet, woede, een grote angst Zijn leven zit op slot.…

eenzaam verlaten en alleen er is niets dat me nog kan raken niets dat ik nog voel mijn hart voor eeuwig afgesloten niemand vind ooit de weg niemand kan me nog helpen niemand kan iets doen aleen ... de Dood…

Naast mij zit een mevrouw op de bank als ze weg loopt zegt ze hartelijk dank ik vraag aan haar waar heb ik dat aan verdiend ik ben niet eens met haar bevriend maar ze had graag iemand om haar heen en ik was het die daar zomaar verscheen een luisterend oor had ze even nodig bij haar thuis was alles eentonig de eenzaamheid werd haar te machtig…

Twijfel is het zaad van de angst. Jaloersheid een dodelijk gif. Huichel het invretend zuur. Egoisme een woekerend gezwel. Hoogmoed bevuilen van eigen nest. Kortom, wij zijn aan bederf onderhevig. Tenminste houdbaar tot...…

Stof op de woorden die ik verzamel. Kou waar ik niet meer weet wat ik zonder woorden steeds verdring. Stilte wanneer ik mezelf niet begrijp en alleen woorden achterblijven waar ik geen verhaal kan vinden dat jij geloven zal wanneer je me zoekt en met je dromende stem het stof van al mijn woorden zal laten verdwijnen…

Duistere nachten Beklemmen mijn oude ziel Angst voor het moment Wanneer er niemand weer zal wachten Mijn vleugels spreid ik nog één maal Zwevend naar die mythische plaats Zonder angst of ademnood Waar ik kan wachten op de dood Wakker worden voor de laatste keer Mijn dromen herinner ik me niet meer…

Zijn lippen zijn vergrendeld Zijn vingers zijn de wind, Niemand had hem begrepen, maar het was een eenzaam kind. Zijn gezicht kent geen emotie Misschien had hij er geen, Eenzaam, gesloten, een kind van de aarde, Zijn leven was van steen... Zonder dat hij het vernemen kon, Was hij voorgoed verdwenen. Was hij op reis naar de maan en de zon…

Een nacht zonder zorgen genieten van die ene seconde doorgaan zonder morgen zonder oude of nieuwe wonden Voor een nacht alleen ik snap dat ik niet verander laat ze nu niet binnen even niet druk maken om een ander Slechts een nacht alleen geen familie kennis of vriend misschien vals en gemeen maar een nacht heb ik verdiend…

Een lange dag baart de nacht. De donkere duisternis dwaalt dadelijk door de straten en over de velden. Alles slaapt, niemand schijnt wakker te zijn. Stille slapende mensen in de zwarte duisternis doodse rust, stilte en leegte bevestigen de duistere nachtelijke aanwezigheid. Alles slaapt, en toch iemand die wakker is. Alles slaapt, maar…

mama mama waarom doe je me pijn. mama ik voel me alleen. ik heb dit nooit gewild. ook al was ik soms wat wild. ik wil een mama die alleen aandacht schenkt aan mij, die mij niet ook niet kwijt wil. waarom doe je dit... ik heb al geen vader en nou verlaat je mij ook nog eens ik heb verdriet... het wil niet meer zo je laat me in de steek…