slechts eenmaal in jouw armen mogen liggen jouw zachte lippen voelen tintelen op mijn huid die tere liefdeswoordjes horen, of stilte zwijgen en samen ingehouden huilen omdat te mooi is het kan niet dit mag niet en heeft geen zin hierna is de passie vervlogen, jij leeft door en ik zal sterven aan een verbroken belofte omdat de buitenwereld het…

In de kerker van verlangen Ergens tussen licht en duisternis Zit ik stilletjes gevangen Achter een grote hindernis… In de verte hoor ik zingen ’t lijkt een hemels kinderkoor die de stilte gaan omringen afgestemd op mijn gehoor… Ik geraak lichtjes bevangen Denk aan dingen die ik mis Eenzaam in de donkere gangen Wat is de betekenis?…

Avondwandeling met de maan als metgezel hoor ik enkel het geluid van mijn gedachten… Ik schrik van een schaduw het geluid wordt luider ik denk te veel… Ik versnel mijn stap de maan volgt me op de voet het lawaai in mijn hoofd ook… Ondertussen ren ik verder gedachten worden oorverdovend… Nog even, nog een klein stukje ik ben er, ik sta stil…

Soms wil ik vliegen hier ver vandaan. Even van niks weten of gewoon ... Even alles vergeten.…

Gedachten en vragen die elkaar steeds antwoorden met een lome twijfel. Van langzaam wachten dat niets verdeelt en niets beweegt. Van mezelf en de spiegels die niet spreken omdat ze niets nieuws ontdekken en de woorden niet verdrijven of om een echo vragen als de regen valt die de dagen hun laatste kleuren ontneemt. Alles herhaalt zich…

Elke schouder draagt zijn lasten gaat gebukt onder zoveel zorgen maar eens zal dat weer over zijn is er ook voor jou een nieuwe morgen Ook al is er nu nog geen vooruitzicht en zijn de dalen dieper dan verwacht ik zal je helpen je mannetje te staan je hebt het in je....sterke kracht Al lijkt het misschien nu nog uitzichtloos je krijgt je…

Als iets in ’t verkeerde keelgat schiet, je soms jezelf zo vreeslijk verslikt rood aanloopt blijft hoesten met een kriebel die, hoe je ook slikt de hele dag voelbaar blijft, als iets je in ’t verkeerde keelgat schiet, zonder dat je iets eet, is ’t omdat je weet dat opmerkingen vervelender kunnen zijn dan voorwerpen.…

Ik had vanmorgen een moeizame start van de dag Deze ochtend was ik een beetje van slag Een nacht vol woelige dromen Kon daarna niet goed meer in rustige slaap komen Uitgeslapen dus laat op gestaan Douchen koffie en even de computer aan Even kijken naar mijn nieuwe berichten En natuurlijk op de site van de gedichten Ik kan mijn ogen niet geloven…

Eenzaamheid Was alles dat nog bleef Toen jij zo stilletjes verdween Het cliché Van een gebroken hart Verscheurde de wereld met zich mee Ik ontkende Dat zielen zo gelijk Zo onvoorstelbaar mooi kunnen zijn Toch kwam Die allesverzengende hitte Samensmelting van ons twee Uit mijn hart Ontsprongen de eerste twijgjes Die mijn liefde…

lopend naar ik weet niet wat denkend aan zoveel en eigenlijk weet ik dat dat door die idiote gedachten het mooie van mijn leven steel Lopend naar wie zal zeggen waar ik kom alleen maar het foute in mijn kop verdomme ik wil niet meer dit is stom nu het einde ... ik stop…

Emoties, ik heb er zo veel, ze staan alleen. Ik ben niet meer de baas over mijn emoties. Ze gaan te keer en ze luisteren niet meer. Misschien heb ik ze te lang alleen gelaten. Zijn ze niet meer gewend aan mijn gezag. Maar het maakt niet uit waar we over praten.. Iets moet er leiding geven en op dit moment kan ik dat niet. Emoties vertrouwd…

Laten we samen dansen, lief huilen schreeuwen lachen gillen strijden tegen onrecht dat bestaat Blijf bij mij, je bent mijn schat met al mijn grillen al mijn liefde heel mijn hart en ziel voor jou Na de pijn van toen mijn ziel kapotgemaakt toch bleef ik staan voor jou recht naar de toekomst toe Laten wij samen gaan en samen heel…

Al is de mens nog zo beleefd als hij zelf aan alles een domper kleeft is het ongetwijfeld hij korter leeft wanneer hij zichzelf de schuld geeft van alles wat hij mis beleeft. Want al te makkelijk is het heden ten dage om je nooit meer af te vragen of en wanneer je zonder door te zagen ten hemel schreiend kan blijven klagen…

zachte geluiden dringen schuchter door de eenzaamheid, ontkenning `t wordt langzaam afgebroken de ziel ontsluiten vraagt moed en geduld een bange vraag bestaat wat betekent tijd, zou dat eeuwig duren…

Woorden stromen als een waterval door m'n brein Woorden van liefde woorden soms van venijn Woorden die groeven branden diep in m'n hart waarin ik altijd terug kan glijden Zo schep ik m'n eigen wereld van geluk, pijn en lijden…

Soms ben ik complex, schizofreen Onzeker door de mensen om mij heen Want ik kom alleen en ga alleen Niemand die durft te zeggen ik ga met je mee Ik ben een egoïst in het vertellen van mijn problemen Altijd op mezelf geweest door het verleden Maar toch spreek ik mensen aan die ik mag En zoek de zonneschijn op een regendag Mijn pijn onderdrukken…

Met gesloten ogen blijf ik liggen, op het moment dat hij binnenzweeft. Overweldigend, overheersend, veelbelovend. Vergezeld van de geurige adem van de wind, als een eeuwige streling op mijn dorstige lichaam. Met al mijn zintuigen geniet ik van zijn plotselinge verschijning. Zijn exotisch parfum vult de atmosfeer met een subtiel aroma…

Ik liep vandaag weer eens eventjes langs het pad van mijn herinneringen ik zag mezelf weer als klein meisje die kattekwaad uithaalde en andere dingen Ik zag ook weer mijn eerste vriendje compleet met snottebel en knokige knietjes kreeg van hem mijn eerste klein boeketje madeliefjes, maar 'k noemde ze mini margrietjes Ik weet nog hoe ik eens…

Ik ruik het stilstaand water Het donkere water en het riet Stram, scherp en taai zoals diep van binnen oud verdriet…

Als jij mijn handen vastpakt In een woordloos gesprek Houd me dan stevig vast Lees me Voel me Houd van me Zoals ik van jou Fluistert de wind Haar woorden In zijn hart…