Diepgaand zijn de gesprekken niet meer daar zijn zij de mensen niet voor een huwelijk van zoveel jaren ze kennen elkaar door en door. Een half woord is meestal genoeg hun blikken spreken boekdelen een kneepje in elkaars hand met hun eigen gebaren spelen. De rust in hun leven is hen zoveel waard na al die woelige jaren is de storm nu bedaard…

Om mijn hart hing een rookgordijn wazige zonnestralen werden geweerd een lach en vrolijkheid waren pure schijn mijn diepste gevoelens waren geïsoleerd Ineens is daar een seintje dat doorbreekt het probeert mijn vertrouwen te winnen maar er is nog steeds verdriet dat me steekt en dat gaat niet weg door mooie zinnen Dit seintje weet mij geruisloos…

We lagen snachts op het strand Verliefd, languit in het zand Kijkend naar de sterren en maan Die daar voor ons leken te staan Ik voelde me licht, leek te zweven Genoot van al die sterrenpracht En de magie die 't gaf deze nacht Zo tegen het zachte ochtendgloren Voelden we ons als herboren Een nieuwe dag met nieuwe kansen Een…

Een schrijnend gevoel heen en weer Dwars door je lichaam, telkens weer Het duurt zo lang en is zo hevig M'n lichaam trilt en blijft bevig Zoveel gevoelens gaan door mij heen Godverdomme, waarom ben ik niet van steen Het gaat maar door en houdt niet op Ja, iedere keer weer stoot ik mijn kop Telkens maar weer die hoop Waarom iedere keer…

Wat zou je ervan zeggen als ik je spontaan zou bellen zou je de hoorn erop leggen of me over alles vertellen Wat zou je denken en doen als ik voor de deur zou staan krijg ik dan een dikke zoen of zeg je me dat ik kan gaan Wat zou er door je heen gaan als ik gezellig naast je had gezeten zou je een arm om me heen slaan of wensen dat ik…

Ik heb van binnen vele lagen Die je niet zomaar dichtvouwt Ik stel geen pompeuze vragen Jouw verhaal laat mij soms koud Alleen Ik heb geen hart van steen Ik heb ook geen kop van hout Ik kijk altijd om me heen Aan eindes knoop ik een touw Alleen Alleen zijn in mijn diepste In de grond van mijn hart Daar wil ik zijn het…

met het volle verstand wil ik in de mallemolen waarvan ik al weet hoe de rit eindigen zal het is een keuze die ik maak een keuze die niet iedereen mij in dank zal afnemen en toch maak ik hem Een keuze die anderen pijn doet die jou blij maakt en mij gelukkig maar toch......... Met mijn volle verstand dat slechts op halve kracht werkt…

Hij mocht haar meteen al niet En dát liet hij haar blijken Want hij had echt het idee Dat zij zich wou verrijken Hij zag niet de echte liefde Tussen zijn zoon en die vrouw Hij had zijn mening bepaald En dreef haar in het nauw Hij sloeg haar met woorden Verweet haar iedere daad Het heeft haar vele jaren Tot in haar ziel geschaad Ze…

Je stuurde een foto vandaag waar jij het allermooist op staat en al wilde ik dat heel graag het is niet dat het nu beter met me gaat want een foto verandert niets aan het feit dat ik je mis ik kan je misschien wel zien maar ik weet dat het niet echt is Want een foto is slechts een foto ik kan geen zoen geven of krijgen ik kan je niet voelen…

het water opent zich je ogen verbranden mijn tranen ik zwem door je lichaam verdrink in je schaduw verstrikt in zeewier onderga ik je en adem water…

Alles in ons is afhankelijk, afhankelijk van onszelf. Van wat je denkt, doet en ervaart. Van 't waarom, van het wanneer. Mijn hoofd is moe. Moe van alles, van het gehaast. Van het gezeur van anderen,als iets niet goed gaat. Van het zorgen voor, van alles wat gebeurd is. Alles wat ik heb ervaren, is opgeslagen in mijn hoofd. Mijn hoofd is…

Ik zie dagelijks de advertenties in onze eigen ochtendkrant te koop gevraagd, of aangeboden en veel ook met een zwarte rand. Ik lees hoe oud ze zijn geworden en zie soms vreemde namen van mensen die door ouderdom of ongelukken om het leven kwamen. Bij sommige advertenties huil ik als ik lees: het was ons enigst kind ik geloof dat ik van…

Ik schrijf aan tafel een gedicht alsof het komt uit mijn meest diepe gronden uit mijn verstand en eigen zicht en toch ik ben aan twijfel vastgebonden Ik word door vreugd en pijn bewogen en getroffen door het lot dat mij voorziet het blijft altijd mijn onvermogen de noodzaak van zware grieven, anders niet…

Buiten plenst de natte regen Wolken jagen donker voorbij Somber zit ik wat te staren Hoor het onweer al dichtbij Dan breken traag de wolken Een regenboog met felle kleur Vertoont zich spontaan En verbetert mijn humeur Zo'n regenboog lijkt op leven Kleuren tussen zwart en grijs Zolang ik dat kan blijven zien Geniet ik van mijn levensreis…

ssssttt, stil; luister: ik hoor een zacht gefluister een geluid zó zacht en stil het is er alleen voor wie het horen wil geen gejubel, geen kreten maar meer een stilletjes weten; hoop is weer in mijn hart het begin van een nieuwe start? mijn harten"kreet" is dus nog stil en zacht maar ontegenzeggelijk meer dan ik had verwacht. ssstttt…

Hij stond voor iedereen klaar Zowel in woord als in daad Niets was hem ooit teveel Hij stond altijd paraat Zo hielp hij veel gezinnen Met klusjes en problemen Men vond het heel gewoon Om hem daarvoor te claimen Tot hij ziek werd op een dag En alleen lag op zijn bed Hij belde naar zijn buren Maar die waren al bezet Hij belde naar zijn…

Morgen ga ik je vertellen wat ik voor je voel morgen ga ik uitleggen hoe ik dat bedoel morgen ga ik zeggen dat ik om je geef morgen ga ik uitleggen hoe ik het beleef morgen ga ik zeggen dat ik niet meer slaap morgen leg ik uit dat ik daarom zo gaap want weet je, ik slaap niet meer misschien maar een beetje sinds die ene keer…

Er leeft een angst, heel diep in mij, want al wat is, gaat ooit voorbij. Zo plotseling, geen restje tijd, in een seconde, was ik je kwijt. Verbijstering, onmacht, woede en verdriet, en de vraag: waarom? een antwoord kreeg ik niet...…

Van genot zakten mijn ogen dicht mijn lippen zochten die van jou in de zwoele schemering van kaarslicht nam jij mijn bange hart op sleeptouw Als een exotische oase kwam jij mijn woestijnachtige hart binnen je raakte het aan van heel dichtbij en wist het door alles te beminnen Mijn oase bleek een fantasiebeeld mijn gevoel is nu onbemind…

Ik heb gestreden met mezelf om jou maar alle liefde te geven toch wilde je er niet van weten en besloot je eigen leven te leven. Natuurlijk is dat jou goed recht maar waarom dan al die hatelijkheden tegenover mij en al die anderen waarom heb je ons zolang gemeden. Maar als je ooit terug wilt komen dan zal de deur voor je open staan…