Wind neem mee Wat verschrompeld en broos Treurig bonkt in mijn borst Strooi het in flinters uit Over zee Laat golven de pijn blussen En de nevel Als verzachtend tapijt Mijn eenzaamheid sussen. Wind neem mee Dit verdorde hart.…

Ik ken mezelf echt helemaal, Ik ben en geef echt, Ik geloof niet meer in "t verhaal", Geen illussie waar ik nog aan hecht, Mijn liefde is puur, Onvoorwaardelijk en vrij, Ik leef in het hier en nu... niet met 't uur, Dat is de onzelfzuchtigheid in mij... Ik ken geen strijd, Vertrouw me maar, Ik heb alle tijd, Want ik ben echt WAAR…

Ik word wakker van de schrik, Met in mijn hoofd zijn naam, Geobsedeerd ben ik door Nick, Pijnzend kijk ik uit het raam, Oud gevoel deed zich ontwaken, Na kort heen en weer gepraat, Woede was aan de oppervlakte aan 't raken, Met alles in mij dat haat, Onzeker was hij, met een grote mond, Hij wist immers al wie hij zelf was, Jammer dat…

Ik heb teveel tranen ingeslikt en teveel tranen vergoten, veel tranen ook hard gehuild en teveel in mezelf opgesloten. Soms was het niet te stoppen en stroomden ze maar door. Nu wil ik niet meer huilen maar ga ik er weer voor. 'k Zal soms een masker dragen waarachter ik mij verschuil, zodat niemand het zal zien als ik toch eens stiekem…

In wolkenland valt er heel wat te beleven, Je voelt je er werkelijk heel verheven Je kan glimlachen op een regenboog, Dansen met dauwdruppels, hemelhoog Drijven op blauwe kristallen door waterdamp omgeven, Op zilveren luchtbellen sierlijke nevelkleden weven Vliegen op de vleugels van de horizon, Van de vrijheid genieten zoals…

Ik ga op mijn rug liggen in het zachte gras en laat mij meevoeren naar wolkenland dromend over hoe mooi alles ooit was zo heerlijk rustig…niets aan de hand Reusachtige eilanden van pluizig schuim hangen roerloos in een zacht blauw toneel helder wit vermengd met een grijze pluim zo overdonderend mooi…en zo veel Donzige dekens in een bewegingloze…

De tijd van tranen wil ik vergeten de tijd van treuren is voorbij. Ik wil de zon in ons leven weer zien een betere tijd voor ons allebei. Ik wil genieten van het leven en genieten ook van jou. Ik heb je nog zoveel te geven mijn liefde en oprechte trouw. We hebben samen gestreden tegen het onrecht ons aangedaan. We hebben de strijd overwonnen…

Ik voel mij net een cactus soms Dan ben ik prikkelbaar Die dag zijn alle mensen stom En iedereen doet raar Die dag zet ik mijn stekels uit Niemand komt in mijn buurt Voor mijn omgeving is het goed Dat zo'n bui nooit lang duurt Een vogel voor mijn open raam Een kleuter zwaait gedag Een oude vrouw met een rollator Schenkt mij haar liefste…

Hij liep me na, Bestuderend door een vergrootglas, commanderend waar ik bij sta, Totdat alle liefde van mij dood was, Geobesedeerd door de destructie, Nam hij me alles af, Door de jaren.. geen reductie, langzaam werd t erg donker.. waar ik mij begaf, Enkel door 't kijken en bestuderen, Door alles in mij te haten, En door al zijn controleren…

Mijn moederhart huilt stille tranen alleen in een donkere nacht, onrustig, en vol van zorgen tot de nieuwe dag weer wacht. Ik vraag me zoveel dingen af waar ging het toch verkeerd, heb ik dan de afgelopen jaren er helemaal niks van geleerd? Is het mijn schuld dat het zo ging heb ik niet goed opgelet, heb ik niet genoeg liefde gegeven…

Gedachten stromen zonder rem wie ik ben wat ik wil stil Woorden zonder reden noch doel geluidloos gaan zij hun gang ik wil het stoppen en verstoppen het benauwd en maakt mij bang Ik wil krijsen gillen het razende bloed in mijn donder stillen Ik wil zoveel maar ben gebonden met handen en voeten aan gedachten het verwachten…

De verslaving van mijn zoon dwong mij hem de deur te ontzeggen. Voor een buitenstaander niet te begrijpen het is ook moeilijk uit te leggen. Ik moest het wel doen uit liefde voor het hele gezin. wij gingen met hem ten onder en dat is me toch te min. Toch zal ik altijd van hem houden wat een ander er ook van vindt We kunnen met hem niet…

Als een diepblauwe wilde rivier nemen mijn gedachten de vrije loop heel even waren ze net nog hier maar nu drijven ze slechts op hoop Overspoeld door enorme verwarring meegesleurd door onverwachte vloed verlamd door innerlijke verstarring verlangend naar een beetje overmoed Gaat deze vlucht over tot verdrinken of dwingt het positieve tot…

fragiel als een enkel ijskristalletje kwetsbaar een klaproos in wervelstorm vlucht ik angstig in ronde hoeken steeds op het nippertje weg van gehaaste voeten die alfabetisch lexicografisch bestuurd door een computerziel mijn voelen in punten vertalen waardoor mijn kwetsbaarheid onder de hardheid van hun zolen zo groot wordt dat…

Ik kijk rondom me heen en voel een menigte mensen. Woorden worden gemorst in lachen, leugens en wensen. De geluiden komen op me af. Ze houden me gevangen in een onwezenlijke stilte, binnenin mijn veilige ruimte. Het wordt koud in me. Ik herken de wereld niet meer en neem afstand van deze onverstaanbare klanken. Een hevige leegte…

Hun leegten vulden elkaar, Vulden elkaar met het hoofd, Voor beiden was de liefde waar, Ze hadden het elkaar beloofd.... Soms doorzien ze nu hun eigen spel, Maar verwikkeld en verslaafd, Blijven zij toch een stel, En de "verstrikkingswet" gehandhaafd, Zo leefden zij samen lang, Lachend en weinig pratend, De illusie werd erg wrang,…

Ik ben in een woestijn gedreven waar een vernederende hitte mijn zinnen berooft. Onder mijn voeten liggen miljoenen tranen, tot een oneindige, witte vlakte uitgeperst en opgedroogd. Een gierende wind cirkelt boven de verterende stank van mijn weerspiegelende gedaante. Met afgeknaagde, levenloze vingers bestast ik mijn stervende geraamte…

Ik zou je willen haten, zo ontiech'lijk kwaad op je zijn, je voor altijd willen vergeten, want je brengt me niks dan pijn. De laatste tijd weer vaker dromen, heel vaak zelfs, met jou erbij, ik weet niet waarvandaan ze komen, maar ze horen niet bij mij. Ik ben het zo ontiech'lijk zat, ik wil je niet meer in m'n dromen, heb het helemaal…

de zee treurt hoge golven duinen doen hun helmgras buigen stilte overheerst de driekleur strijkt halfbakken uit want heeft geen wimpel meer…

Laat voor mij een lichtje schijnen als mijn leven donker wordt, laat dat lichtje voor mij stralen dat het mij met jouw liefde omgordt. Als mijn nachten donker blijven en ik zo heel eenzaam zal zijn, laat dan jouw lichtje schijnen en doen verminderen mijn pijn. De pijn die ik moet dragen wil jij graag met me delen, zodat ik niet alleen…