Verloren in het niets, Schreien voor het onbekende, Hopen op een toekomst die er nooit was, Streven naar de vrede met geweld, Houden van maar niet mogen, Zoeken naar de vrijheid die niet bestaat, Hoop bouwen maar weer verliezen, Begrip tonen maar niet krijgen, Zijn maar niet zijn.…

Er zijn geen dagen dat ik je vergeet geen dagen dat ik niet aan je zal denken het is alleen ontzettend jammer dat ik niet gewoon aandacht aan je kan schenken. Er is geen dag dat er geen tranen branden geen dagen dat ik ze niet laat gaan, het is alleen zo jammer dat ik nu niet naast je mag staan. Er is geen dag dat er geen dag is geen dagen…

Een lange weg vol kronkelpaden en Bedekt met bladeren waar de maan In verdween, baande zich Door deze diepe dalen, waarin zij dwaalde Totaal alleen. Zij had geen engel die haar bewaakte Zij vond slechts bescherming in het licht dat zwak scheen, en al vroeg wist zij dat niet veel later de wereld weer zijn zou zoals voorheen.…

Ik probeerde de betovering te verbreken Ik sneed de scherpe kantjes eraf Het werd niet veel beter Ik wou dat ik weg kon vliegen Ver weg van hier Geen kwellingen meer Nu sta ik hier in het donker Te wachten op niets Kil en koud van binnen Ik loop naar de zee Staar over het water De wind snijdt in mijn gezicht Ik ren weg De golven…

Haar ogen dromen, staren langs de bomen, verwonderd om de leegte Als twee blaadjes, hoog in de lucht, trillen ze , vermijden een zucht Haar ogen strelen, sluiten zonder te bewegen, luisterend naar de stilte Als twee veertjes, geruisloos in haar handen, zweven ze, breken het verlangen Haar ogen sterven, zwijgen om het zwerven,…

Ik hunker naar die kleine hint die ergens stil ligt verborgen die mij de moeite waard vindt en wil vechten voor een morgen Ik zal niet barsten of buigen voor angst, verdriet of pijn al valt alles helemaal in duigen het zal de moeite waard zijn Ik wil mijn leven weer oppakken sinds het ooit is weg gegleden maar ik voel dat het blijft…

Bevroren van geluk kijkt het verleden mij aan Ik kan mijn blik niet keren, ik blijf nog in de waan Van die pracht uit de toekomst, langzaam smeltend in het ijs De dauwdruppels zijn van het verleden een bewijs.…

Lieve gevleugelde vriend daar hoog in de lucht neem mijn dromen en mij met je mee in je vlucht. Laat ons neerstrijken op het goudgele strand ergens hier heel ver vandaan in een heerlijk warm land. Laat mij schuilen onder jouw vleugels bescherm mij tegen de zon laat mij even kunnen vergeten hoe alle ellende begon…

Ooit beminde ik de lucht en kleurde ze hemelsblauw. Ik dook dan in de glimlach van een zachte schilderskwast en droomde dat dit stilleven de lente was. Ooit zat ik op een bank en zong met zwaluwen mee. Ik danste dan op de vleugels van de zomer, wang tegen wang, en dacht, dit innere lied duurt een leven lang. Ooit sierde ik de tuin…

Koele nachten koude dagen stromende regen en talloze vragen Drukkende borst beelden in m'n hoofd onweer en donder de rest is verdoofd Stoppen moet stoppen met denken alleen vrolijkheid kom de rest, ga toch heen!…

Ik spreid mijn armen als vleugels en schreeuw een gil in de nacht ik wacht tot het bevrijding zal brengen bevrijding van zorgen en onmacht. Mijn hoofd achterover gegooid kijk ik strak naar de lucht mijn echo weerklinkt in de ruimte 'k zie alleen de vogels in hun vlucht. 'k Voel de wind door m'n haren kilte heeft mijn adem weggenomen…

Zwijgend kijken ze elkaar aan niemand kan de klok vooruit zetten en van terugdraaien is geen sprake Kan nog nauwelijks op beide benen blijven staan gevoelens die het toekomstbeeld beletten pijn die naar bitterheid blijft smaken Ze pakken elkaars hand maar leidt naar geen enkel spoor bloed stopt met stromen Ijskoud is hier relevant hoop…

Jouw handen, gerimpeld en zacht neem ik voorzichtig in de mijne ik streel ze met liefde en leg ze dan in de zijne. Vier handen, gerimpeld en oud hebben altijd liefde gegeven gewerkt tot het eind gezwoegd in het leven. Handen die groot hebben gebracht die met liefde ons streelden handen die tederheid brachten en alles samen deelden.…

De paarse moet van jouw zin beukt tegenzin in mijn ziel Tranen druipen door duister naar duivelse herinnering Vuige knuisten rammen ruig schuim op mijn smoel waar huiver huist…

Als ik naar je kijk, zie ik weer je verdriet, het staat in je te lezen, ook al hoopte je van niet. Als ik naar je kijk, zie ik weer je tranen, zie ik hoe ze langzaam, zich een weg over je banen. Als ik naar je kijk, zie ik weer je woede, ook al wil je dat niet, ben je nog zo op je hoede. Als ik naar je kijk, zie ik weer je pijn,…

De blauwe lucht van deze morgen is weg De zon, de warmte komt niet meer Wel een nieuwe dag met nieuwe kansen Een leeg blad elke keer Gisteren was een hel Een dieptepunt in je leven Met 170 over de snelweg racen Wil je jezelf nog kansen geven? Ik zie jou vechten als een tijger Zo sterk als een leeuw Een mannetjesputter is aan het werk…

Dat kleine beetje kleur in mijn bestaan zal ik koesteren in al haar schoonheid zonder haar wil ik niet verder gaan met haar raak ik mijn angsten kwijt Als een regenboog in mijn geest verrijkt het mijn hart en ziel wat donker en zwak is geweest is nu helder licht en stabiel Ik vraag helemaal niet zo veel er zijn weinig dingen waar ik om…

Een onverwachte warme speciale blik middenin een extreem koud seizoen een fantastische avond met jouw vrienden en zo hard lachen dat jouw spieren pijn doen Wakker worden en minuten nagenieten van een prachtige droom die nog dagen duurt slagen voor een belangrijk proefwerk terwijl jij bij jouw buurman hebt gegluurd In een drukke stad ineens…

Ik ben uit een diep dal gekropen waar ziekte leek te overwinnen maar 'k heb een nieuwe kans gekregen en mocht opnieuw beginnen. Ik zal nooit helemaal genezen daar heb ik mij bij neergelegd we hebben nog zoveel te bepraten alles is nog lang niet gezegd. Mijn leven heeft nog zoveel zin maar soms gaat het wat minder dan beheerst de ziekte…

Vroeger kon ik vluchten, Wist ik niet eens waarvoor, Steeds weer dat ontvluchten, Ik had het niet eens door... Nu vlucht ik waar ik bij ben, Steeds sleep ik mezelf weer mee, Zo graag ben ik een van "hen", Doch steeds weer ontevree... Steeds weer komt het boven, En maakt dan dat ik ren, Zo lukt het mij te verdoven, Terwijl ik weet dat…