Als je het leven mag vergelijken met een kaars Dan was mijn oma een Goudakaars Het was een mooie, grote,rechte zulke kaarsen zijn wel schaars maar dat zijn wel de echte De minder goede branden ook en hebben eenzelfde vlam maar die gaan heel snel op in rook terwijl de Goudakaars nog recht staat als een stam De mindere is dan al uitgedoofd…

De dag vol as en striemen het licht slechts in mijn hoofd waar doelen stenen reuzen bleven en lichaam slechts het woord…

Bang ben ik voor het zwarte gat, waarin ik dreig te vallen Onbekende krachten, sleuren me naar de rand. Wanhopig schreeuw ik in stilte. De laatste voordat ik val. Bang was ik voor het gat, waarin ik ben gevallen. Stiekem bevalt me het goed te leven in het zwart. Het enige wat ik mis, is een heel klein lichtpuntje in mijn zee van duisternis…

Ik wilde dat ik de haat begreep de schaduw van het licht dat ik de harde stem verstond de leegte in het gezicht. Dat ik kon zeggen waar het om was dat de ene mens mag leven de ander in een eenzaamheid niets van zichzelf kan geven..... Ik wilde dat ik het al begreep de liefde en de lach dat mensen goed en lelijk zijn in kruipen en gezag…

De woorden van mijn gedichten spreken mijn hart Waar de mond het niet over zijn lippen krijgt Daar waar het verstand en het hart vechten om elke letter Die verward woorden omzet in decibels Die begrepen worden in misverstanden Daar waar mijn oren woorden ontvangen Waar gedichten geboren worden En misverstanden weer mooi op papier klinken…

Ga maar dan het is tijd dat je gaan kan zonder spijt Baan je weg langs mijn ogen en nog sorry dat ik heb gelogen Je kon al eerder gaan maar ik had nog hoop kijk me niet meer aan loop traantje, loop!…

Laten we even zwijgen, en alleen maar kijken, naar hoe mooi deze liefde is. Laten we even genieten, door woorden niet uit te spreken, maar te laten blijken. Laten we elkaar even vasthouden, heel kort, om deze liefde te voelen. Want dan hebben we gezien, samen, met elkaar, hoe mooi onze liefde is. Te mooi om stuk te gaan, zo mooi…

Ongevraagd verscheen je in mijn leven, en het beviel je wel, dus je bent er ook gebleven, dat was voor mij een hel. Toch is het me gelukt, om je uit mijn te leven verbannen, nu ga jij eronder gebukt, maar ik blijf zelf ook gespannen. Want ben ik nou blij en tevree? nu ik weer ben bij het begin, zit ik er niet een klein beetje mee, ik…

Het was zo voorspelbaar, dat het niet uitkwam, het was te verwachten, en juist daarom gebeurde het niet, niet toen, op die dag, waarvan iedereen dacht te weten, wat er gebeuren ging. Nee toen bleef het stil, maar later, een klein maandje later, toen iedereen het al lang vergeten was, werd men overspoelt, door het gene waar we toch zo…

Een warme stille woestijn sluipt langzaam in haar hoofd Mensen staren en gebaren Alsof geen van hen gelooft dat zij kletterende watervallen voelt niet hoort.…

Geleefd door haar emoties Scherp glas snijdt in de huid Want pijn overheerst de woede En het geschreeuw van binnenuit.…

Eén keer in de maand Weet ik me geen raad Huilen doe ik zomaar tranen staan al klaar Bij liedjes of bij films op tv dingen die men zegt voel me niet okay Ook boosheid uit zich dan te snel emoties springen uit mijn vel Elke keer rond deze tijd ben ik mezelf behoorlijk kwijt Ben ik echt niet in m'n sas een keer in de maand wenste ik…

Gesprek stokt en ik probeer mij in te leven word jou voor even er verandert niets ik, die jou was voor even ga door met leven…

Een traan Die brand Een traan Die vloeit Heel zacht En stil... Een traan Die valt Een traan Die smeekt Heel zacht En stil... Een traan Die lacht Een traan Die mag Heel zacht En puur...…

alles wit voor mijn ogen sneeuwblind herinneringen vervagen gedachten kleurloos gevoelens messcherp bloedrood…

Stille tocht Lange rijen mensen Wachten op elkaar Stilzwijgen Zachte stemmen Klinken door de stilte In de stille tocht Stille tocht Het moet gedaan worden Gewoon omdat het moet Het kan niet anders Er is een medemens overleden Die optrad tegen zinloos geweld In deze wereld met zero tolerantie Stille tocht Lopend samen hand in hand…

De blauwe lucht is boven De grond is beneden Ik zit op de wolken Zo voel ik leven Zweven De natuur is dichtbij Ik was beneveld In een waas voorbij gekomen Ik kijk naar beneden Leven Toekomst is lucht Niks voorgenomen In mijn hoofd mijn dromen Ik vind je teder Geven…

Ik wil dansen, Zodat ik al mijn zorgen kan vergeten. Maar mijn benen lijken wel verlamd. Ik wil lachen, zodat ik mijn verdriet niet voel, maar mijn glimlach kan mijn hart niet bereiken. Ik wil mijn verdriet uithuilen, dat heel diep zit in mijn hart. Maar de tranen zijn verdroogd, voordat ze kunnen stromen. Ik zou willen praten, over zoveel…

'k Heb heimwee naar de tijd dat alles simpel was zo zonder zorgen, zo gewoon zo zonder uiterlijk vertoon en al die bladzijden nog schoon waar is die tijd gebleven? Wie heeft mijn prentenboek verscheurd wat is er toch met mij gebeurd waar zijn al mijn dromen, bontgekleurd de plaatjes uit mijn leven? 'k Heb heimwee naar de tijd dat alles…

1 seconde lang, beinvloed nu al mijn hele leven, ik was voor het eerst doodsbang, en ben dat ook gebleven ... !…