Perron 3 Maandagavond, nee dinsdagochtend 00.13 uur in mijn hoofd wil een zin niet wijken “hoop is uitgestelde teleurstelling” minstens twaalf jonge mensen misschien dertien verlaten de trein ik stap in in de lege coupé is hun warme aanwezigheid nog voelbaar onschuldig-blije stemmen galmen nog na ik dompel me in dit bad…

Waarom toch al dat verdriet, zo veel getob en pijn, Met een hele toekomst in het verschiet, waarom kan ik niet gelukkig zijn? Waarom zie ik mezelf toch zo negatief, kan ik niet lachend door het leven gaan? Een tijd geleden vond ik mezelf nog een hele pief, toen kon ik nog de hele wereld aan. Waarom kan ik niet genieten van het leven, niet…

Lang gerekte velden. Met schaapjes en rivieren. Een prachtige wereld. Maar het kan me niet plezieren. Overal behuizing. straten overal. zoals de wereld nu is. En hoe het blijven zal. En elders in het heden. Vliegen mensen heen en weer. Overal uitlaatgassen. Zure regen daalt er neer. Maar 's avonds in mijn dromen. Als iedereen slaapt…

Veel telefoontjes van jou raakten mij diep, kon je soms voelen dat ik je riep? Je wist altijd precies wanneer ik je nodig had, kon je soms horen dat ik stilletjes tot jou bad? Maar vandaag heb je me helemaal overdonderd, heb je gehoord dat het in mijn hart dondert? Mijn hart kon al de emoties niet meer verwerken, het kon niet anders, je moest…

Oesterschelp, ruw in mijn hand een parel weet ik diep daar binnen begeerte die mijn ziel verbrandt verlangen fluistert in mijn zinnen Ik weet een parel, ongekend en ongezien, diep weggeborgen door schelp en pantser heen herkend ooit, op een maanverlichte morgen Ik weet een parel, stralend licht maar streel rauwe buitenkant steeds, tegen…

Tranen glijden langs m’n wangen, een laagje zout bedekt mijn lippen. De druppels lijken wel te schitteren in het overwelmende zonlicht. De zachte wind streelt m’n huid. De kille leegte in m’n hart wordt opgevuld door de warme zonnestralen, die me lijken te doordringen, te begrijpen. Een niet te beschrijven gevoel dwingt me toe te geven…

Wat kan 't raar lopen in een mensenleven, het begon ongeveer 20 jaar geleden. Na een huwelijk van precies 10 jaar gingen mijn ex en ik uit elkaar. Ik leerde na verloop van tijd een man kennen die vrijwel dezelfde voorgeschiedenis had, 't eind van 't liedje was dat ik opnieuw in 't huwelijksbootje trad. Met in dit huwelijk het schrille…

Niet langer die storm wanneer het waait en bij zonneschijn een verlichte aarde niet langer wordt de regen benoemd volgens het water en haar waarde Niet langer lees ik de betekenis in de sterren aan mijn zij niet langer leef ik met emoties mijn emoties leven mij...…

wat zou je denken, als ik je zou zeggen, dat ik verliefd ben op een ander, zonder hem te kennen. zonder hem te spreken, noch te voelen, voel ik toch zijn aanraking. wat zou je zeggen, als ik zou gaan, gaan zonder nog een woord. zou je me proberen te stoppen? of zou je je omdraaien, en denken dat je hart is vermoord.…

Wie kent zijn eerste liefde niet? Een gewaarwoording voor het leven. Twee harten, die aan elkaar blijven kleven. Je denkt er ligt iets speciaals in het verschiet. De zon blijft elke dag maar schijnen en die lach is niet van je mond te verwijderen. Het belangrijkste in een relatie is vertrouwen, het gevoel dat er iemand is om op te bouwen…

In mijn armen ontmoet ik je steeds weer Droom na droom, keer op keer Dan kijk je me aan met wijze ogen en een lach op je gezicht Vragen schieten dan door mijn hoofd tranen rollen over mijn wangen Ik moet blijven lachen, heb ik mezelf beloofd maar van binnen knaagt mijn stil verlangen Om datgene vast te houden waar ik al om geef Plots zie ik…

Jouw ogen hebben mij geraakt ik warm gekleed, jij bijna naakt en al verstond ik niet jouw taal jouw ogen vormden een verhaal ik was zo rijk en jij zo arm jij was zo koud en ik zo warm mijn hart sprak: geef, en blijf steeds geven het gaf jou hoop en sterker leven jouw ogen diep in mijn gedachten maakten los waar jij op wachtte liefde van Jezus…

De vlinders die vliegen Met zwermen tegelijk Van boven naar beneden Het maakt me misselijk Maar wat voelt het goed Dit overweldigend gevoel Ik denk dat jij wel snapt Wat ik hier bedoel Die heerlijke verliefdheid Het altijd denken aan jou Ik hoop dat je begrijpt Hoeveel ik van je hou…

Als een bloem zou ik willen leven bloeiend in al haar pracht en praal Als een zonnetje zou ik willen leven warmte gevend met haar zonnestraal Als een waterval zou ik willen leven meegaand met de wind verkoeling gevend voor ons allemaal Als de sterren zou ik willen leven schitterend in de lucht Als de maan zou ik willen leven schijnend…

Langs een rivierbocht wandel ik. Iets besluipt me, Een gevleugelde draak die grolt in de schemer. Geritsel in het riet de lage maan die in een muil straalt. Het verbaast me hoe ik gezapig naar de dampende tong staar, hoe mijn spotlach verdubbelt. Onberoerd door zijn afzichtelijk tumult. Hij blaast vuurtongen naar de diepte slijk glanst aan…

Mijn verstand zegt loslaten, heb vertrouwen. Mijn gevoel zegt iets anders, innerlijk rouwen. Verlangen naar weleer, naar wat is geweest. Een veilig bestaan, kalm en bedeesd. Vol liefde en respect. Doelend op wederzijds verlangen. Geen enkele emotie kan deze gedachte vervangen.…

Je bent zo dichtbij Maar voor mij onbereikbaar Ik wil om je geven Maar iets houdt me tegen Ik ben gek op je maar je gelooft niet dat ik het meen Vind je het gek je kijkt dwars door me heen Jou leven is zo fijn Maar het doet mij pijn Om te weten Dat je nooit aan me denkt Maakt niet uit waar je bent…

Ik voel me eindelijk beter. Ik weet nu dat de mensen over me kletsen, maar ik trek het me niet meer zo aan, ik laat ze lekker zwetsen. Ik leer steeds beter voor mezelf op te komen en dat stemt me blij. Ik zat zolang in een diep dal en langzaam maar zeker voel ik me vrij. Uiteraard heb ik nog wel eens last van een dipje maar daar ben ik…

komt er een dag die ik kan beginnen met een lach waarop ik huil van geluk en bij mezelf denk gelukkig ben ik nog niet stuk zal deze dag voor mij nog komen waarop ik blijdschap vind tussen de bomen komt er nog wel een dag die ik kan beginnen met een lach…

Ik zal sterven in eenzamen wateren Schreeuwen van pijn in de branding Uiteen getrokken worden door de stroming en een eenzaam en nutteloos bestaan hebben…